Kuba1001 pisze:
I trafiłeś tam, to nie było specjalnie trudne.

Poszukał kogoś, kto handlował skórami i kogoś, kto handlował mieczami.

Purpurowa Wilczyca
- Ależ pan miły. Pańska żona musi być dumna, że ma tak zacnego małżonka. - Uśmiechnęła się lekko.

Vader:
Mieczami nie handlował nikt, szczęścia możesz szukać co najmniej u kowala, ale handlarza skór już znalazłeś.
Rafael:
- Żona... Tak się składa, że zmarła dwa lata temu. - odpowiedział i wymusił na twarzy uśmiech, ale widać, że nie kłamał, sądząc po bólu w kącikach jego oczu.

Był czymś zajęty? Jak nie, to do niego podszedł.
-Dobry, oprócz sprzedaży kupuje pan skóry?

- No tak, kupuję, żeby później sprzedać. A co? Ma pan coś ciekawego?

Pokazał skórę wilka.

Kupiec zacmokał z podziwem.
- No, no, no... Ładna sztuka. Ile pan chcesz?

-Ile pan oferuje?

- Podaj cenę.

-Będzie o 50 monet większa od pańskiej. A pana cena to...

- Sztuka złota. - odparł przebiegle.

Rozejrzał się za innym sprzedawcą.

Brak. Pozostaje zabrać skórę i odejść lub dalej się handlować.

-Poszukam innego chętnego.
Powoli zabrał skórę, by dać trochę czasu handlarzowi do myślenia. Po tym się odwrócił i odszedł.

- Dam dwadzieścia! - krzyknął za Tobą, gdy postawiłeś ledwie kilka kroków.

-75 złota.

- Pięćdziesiąt.

-60.

- Pięćdziesiąt pięć.

-57.

- Niech będzie. - powiedział, wyraźnie kapitulując. - Chodź no tu, to dam złoto za to futro.

Położył futro obok niego.

Z ociąganiem i kwaśną miną wręczył Ci też pięćdziesiąt siedem sztuk złota.

Kiwnął głową i poszukał kogoś, komu sprzedałby miecz.

Z racji braku straganu z bronią, najlepiej pójść do jakiegoś kowala, do straży miejskiej, a od biedy i w karczmie może znaleźć się jakiś nabywca.

Poszukał kowala.

Kowal musiał tu być, więc oczywiście był. Stał przed swą kuźnią, obok załadowanego po brzegi swymi wyrobami wozu, oraz rozmawiając z dwoma miejskimi strażnikami.

Strażników nie lubił, więc poczekał, aż odejdą.

I odeszli, a z nimi wóz. Kowal również wrócił do kuźni.

Poszedł do niej.

Podszedłeś do niej.
//Musiałem :V//

///Poszedł a podszedł?

//Jeden ch*j, kontynuuj.//

Poszukał w środku kowala.

Akurat szykował się do pracy.

-Dobry!

- Może i dobry. - odparł, odwracając się do Ciebie. - Czego pan tu szuka, nieznajomy? Jak broni to nie ma szans, strażnicy miejscy zabrali prawie wszystko. - wyjaśnił, wskazując ruchem głowy na wyjście.

-Bardziej mam coś na sprzedaż.
Mówiąc to ukazał zdobyty miecz.

- No, no, no... Ładne cudeńko. - powiedział z nieukrywanym zachwytem, sięgając po miecz. - Rycerski.

-Mniejsza, że rycerski. Leżał na strychu budynku na ziemiach, które wykupił mój pan. A ja mam to sprzedać.

- No to nieźle, że taki zadbany na tym strychu. - powiedział podejrzliwie. - W sumie to ma gdzieś, gdzie go zdobyłeś. Ile chcesz?

-Ile jesteś w stanie zapłacić?

- Dostałem przed chwilą złoto od straży, mam też oszczędności i kilkudniowy utarg... A że chcę też coś zarobić, to proponuję dwieście złota.

-Trzysta złota.

- Dwieście pięćdziesiąt.

-275.

Arion siedząc w jakiejś karczmie, której nazwy już nie pamięta, czekał na zleceniodawcę. Ponoć zawsze się tu pojawia o tej porze, czekając na kogoś, kto podejmie się jego zlecenia. Ponoć jest ono tajne, więc nie mógł o nim napisać. Ale codziennie tutaj przychodzi i siada właśnie do tego stoliku.
Jak sądzisz, co to może być za zlecenie?

//Mam nadzieję, że niczego nie pogmatwałem. Będę zawsze pisał liczbę dusz.

10.//

Vader:
- Zgoda. - odparł, podając Ci dłoń.
Max:
Na pewno nie takie, które pomoże nam w zemście, rzecz jasna. Co najmniej coś, co napełni Twoją sakiewkę. - odrzekł Elf w Twojej głowie, gdy tak sobie czekałeś.

Uścisnął ją, a następnie podał broń.