Abby:
//Status społeczny to w sumie zawód, a co do miejsca pochodzenia to już sama coś wymyśl.//
Michał:
- Po odległości między pazurami mogę Ci powiedzieć, że to największy jakiego w życiu widziałem, a widziałem wiele i długo żyję.

- Aramis de la Espoir, zielarz, zadupie w Verden niemające nazwy, handel.

-Że też ku*wa akurat tutaj się postanowił zabawić...
Splunął w bok rozglądając się po okolicy.

Samotnie poszedł za bosymi śladami.

Abby:
- Zielarz? Czym dokładnie handlujesz? Skąd mamy wiedzieć, że nie przemycasz jakichś prochów albo trucizn?
Bóbr:
Ślady prowadziły do lasu, więc tam trafiłeś.
Michał:
- Dzień jeszcze trwa, mamy przewagę. Szybko, musimy znaleźć ślady i iść po nich do leża bestii nim się ściemni. Wtedy on uzyska bezpośrednią przewagę nad nami.

- Handluję ziółkami na porost włosów, na kobiecą urodę, potencję, afrodyzjaki, do naparów na przeziębienie, na ból głowy i innych części ciała. Nie mam żadnych trucizn.

- A wszystko co tam masz, to jest legalne, nie?

- Niby czemuż to miałoby nie być? Zbieram tylko to co rośnie gdzie chce i jest legalne.

- No to wjeżdżaj do miasta. - odrzekł, a bramy rzeczywiście stanęły otworem.

Wjechał do miasta z uśmiechem na ustach.

Z uśmiechem na ustach wjechałeś do miasta. Co dalej?

Udał się na targ.

W lesie grasuje niebezpieczny potwór. A on jest sam. Postanowił się wrócić do kolegów.

-Twój przyjaciel za nimi poszedł z tego co widziałem. Chyba lepiej jak do niego dołączymy.

Michał, Bóbr:
Szczęśliwie spotkaliście się w połowie drogi, to jest: na skraju lasu.
Abby:
Targ może nie imponował, Linest w końcu nie jest jakąś metropolią, ale za to jest tam kilkanaście różnych straganów oraz kilka sklepów.

Rozejrzał się, gdzie mógłby opchnąć swoje zioła.

- Znalazłem ślady, prowadzą do lasu! Idziemy? - Zapytał się dorosłych.

//czekaj, ile lat ma twoja postać bober? lub też na ile wygląda, bo chyba jest peda-...elfem//
Czekał na decyzję myśliwego.

Bóbr, Michał:
Kalandil dobył swych mieczy.
- Idziemy. - rzekł i skinął jeszcze głową, a później zaczekał, aż młodszy poprowadzi po śladach do celu.
Abby:
Stoisko z ziołami nadawało się do tego chyba idealnie. Chyba...

Podjechał w tamtą okolicę, jeszcze nie zsiadając. Spojrzał na owe stoisko.

Poszedł więc uważnie za śladami uważając żeby ich nie zdeptać.

//A upadek to kiedy? //

// Cicho tam//

//Jeżeli odpisy będą, to będę cicho. //

Bóbr:
//Czekamy na Michała.//
Abby:
Drewniane stoisko, na którym stały różne maści, sproszkowane zioła oraz zioła w stanie surowym. Za stoiskiem siedział, o dziwo, Krasnolud o zielonych włosach i brodzie, odziany w skórzane spodnie i tunikę. Zarówno wąsy, jak i brodę oraz włosy spadające na plecy, miał zawiązane w wiele warkoczy.
Krasnolud zielarz... Jeśli doczekasz się dzieci lub wnuków, to będziesz miał im co opowiadać...

Nie takie cuda się widywało. Zeskoczył z konia.
- Jak idą interesy? - zapytał krasnoluda.

//teraz powinienem być cały czas, bo właśnie skończyłem pracować <3//
Nie dobył miecza, lecz teraz złapał prawą ręką za rękojeść. Skinął głową w stronę oddziału by Ci poszli za nim, oraz elfami.

Abby:
Nie był zbyt gadatliwy lub był niemową, więc jedynie wzruszył ramionami i wskazał na swoje produkty, zapewne pewien, że chcesz coś kupić.
Michał, Bóbr:
Ślady kończyły się nieopodal wąskiego tunelu między dwoma wzgórzami. Strażnicy kojarzyli to miejsce jako kryjówkę przemytników i bandytów, ale w końcu pozbyli się ich kilka miesięcy temu...

- Skupujesz może zioła?

Kiwnął głową w stronę straży sugerując, że mają zachować ostrożność. Sam powoli wyciągnął miecz z pochwy by nie wydać dźwięku.

Sam przygotował się na ewentualne wytworzenie sopla lodu do ochrony i wszedł do tunelu.

Abby:
W odpowiedzi ochoczo pokiwał głową.
Michau, Bóbr:
Weszliście do środka, ścieżka była na tyle wąska, że mogliście iść pojedynczo, aby jednocześnie nie krępować sobie ruchów podczas ewentualnej walki. Na dnie tunelu zgromadziło się sporo błota, dzięki temu ślady były jeszcze wyraźniejsze.

Wyjął te, których aktualnie mógł mieć lekki nadmiar. Poza tym ten nieszczęsny dzwonek, czy jak mu tam było.

Na widok większości ziół nawet nie mrugnął, jedynie widząc ostatnią roślinę, jego szczęka prawie zrównała się z poziomem gruntu.

Rozglądał się po bokach i raz na jakiś czas patrzył na sufit idąc przed siebie. Nie wiadomo co może kryć się w ciemnych kątach, o ile takie tutaj są.

Uśmiechnął się zadziornie, na to właściwie czekał.
- To ile dasz za to cudo? - rzucił.

Michał:
//Nie znalazłem odpowiedniego określenia, więc użyłem słowa tunel, ale chodzi o to, że między dwoma wzgórzami jest takie wąskie przejście, nad Wami nie ma sklepienia, jak w tunelu...
Abby:
Nie odpowiedział, a po wyrazie twarzy widać, że intensywnie się zastanawia.

Kuba1001 pisze:
Michał:
//Nie znalazłem odpowiedniego określenia, więc użyłem słowa tunel.

// Wąwóz lessowy, wyrwa, niecka :V //

Dał mu czas do zastanowienia.

//czyżby Kubuś nie słuchał na geografii? :P//
Szedł więc przed siebie raz na jakiś czas spoglądając w górę.

//Niecka to takie płytkie zagłębienie w ziemi, te wzgórza nie są z lessu, więc pasuje po prostu wyrwa lub wąwóz.
Wybaczcie, ale nawet ja nie potrafię znaleźć czasem odpowiedniego słowa, a miałem to na geografii kilka lat do tyłu :V//
Abby:
W końcu wyłożył na stół dwadzieścia złotych krążków i czekał an Twoja reakcję.
Michał:
Zbliżacie się wreszcie do wyjścia z wąwozu.
//Wybacz, że przeciągam, ale sam tu nie jesteś.//

Nie pokazał po sobie, że jest zaskoczony.
- Stoi. - uśmiechnął się i zosatwił mu kwiat, zabierając pieniądze.

//uskok? Przełęcz?

// Formacja terenu będąca mniejszą formą ewolucyjną wąwozu... //

Jeśli ślady prowadziły do wyjścia z tunelu to tam poszedł.

Bóbr, Michał:
Trafiliście w końcu dalej, gdzie może i ciągle był las, ale dużo było tez sporych, leżących luzem kamieni oraz jakaś jaskinia.
Abby:
//Dałaś się orżnąć.//
On natomiast nie krył swego zaskoczenia, że zgarnął kwiat po tak niskiej cenie.

//tak myślałam
Zrobiłeś mnie w ciebie
I to nie ja, a Aramis zosatł zrobiony w ciebie
Ja upewniła bym się o statystyczne ceny

//Co?//

Nie lubił targować się na nieznane rośliny. Pieniądze to pieniądze. Pojechał załatwić sobie obiad.

//zastępuję niecenzuralne słowa osobą która mnie zdenerwowała

//Ciebie równa się ch*ja? Dzięki :V//
I dość szybko trafił do karczmy.