- Coś napadło w nocy wóz. Straszy widok.

-Przecież bestia zabita...
Powiedział sam do siebie rozmyślając.
-Te wozy dalej tam są? Chcę je obejrzeć.

- Są tutaj. - odparł i wahał się chwilę, nim dodał: - Trupy też.

Wziął głęboki oddech i wypuścił powietrze nim powiedział.
-Pokaż mi gdzie dokładnie.

Skinął głową i przeszedł obok tłumu, opuszczając miasto.

Podążał za nim.

Uderzył Cię odór śmierci, gdy podeszliście do wozu, który stał jakieś dwadzieścia metrów od bramy. Był przykryty jakąś płachtą, ale z góry wiadomo, co jest pod nią, nieprawdaż?

-Dobra, możesz wracać. Chcę obejrzeć zwłoki, a Ty chyba nie będziesz chciał na to patrzeć.
Skrzywił twarz, widział wiele, ale to nie znaczy, że uodpornił się na takie rzeczy.

Wydał westchnienie ulgi i odszedł, zostawiając Cię z trupami sam na sam.

Podniósł lekko płachtę zasłaniając drugą ręką twarz, chciał się przyjrzeć ranom ofiar.

Rany? Cóż, to za mało powiedziane. Jedno ciało było rozszarpane tak, że nie byłeś w stanie nic ustalić. Drugie, mężczyzna w średnim wieku, straciło połowę czaszki, dłoń, rękę do łokcia, oraz obie nogi. Coś jeszcze? Owszem, ostatnie truchło, młoda kobieta, było w dobrym stanie. Poza tym, że w jej brzuchu ziała wielka dziura, w której brakło wnętrzności.

Bez słowa opuścił płachtę. Rozejrzał się po okolicy, za jakimkolwiek śladem.

Pod miastem żadnych nie było. To w sumie dobrze.

Rozejrzał się czy strażnik, który go tu zaprowadził dalej był w pobliżu czy już wrócił do miasta.

Odszedł zanim jeszcze zdjąłeś płachtę.

A, więc skierował się z powrotem do koszar. Chciał obejrzeć miejsce gdzie to się stało.

Cóż, na pewno nie w koszarach.

W koszarach prawdopodobnie znajdowali się ludzie, którzy wiedzieli gdzie to się stało, więc znów rozejrzał się za kimś z pytaniem "Gdzie dokładnie doszło do tej rzezi?".

Ten, który pokazał Ci wóz wstał niechętnie.
- Za mną. - rzucił szybko, wziął broń i bez dalszych wyjaśnień opuścił koszary.

Ruszył za nim.

Na oko odeszliście jakiś kilometr od miasta. Następnie skręciliście w jedną z mniejszych, nie pokrytych brukiem, dróg lokalnych.

Szedł w ciszy cały czas rozmyślając co mogło zostawić takie rany, wpierw przeszukując w pamięci lokalną zwierzynę i potwory, a potem te dalsze, które są mu znane.

Na pewno nie było to normalne zwierze. Gdy już miałeś zacząć wyliczać znane Ci potwory, Twój przewodnik stanął w miejscu.

Zatrzymał się rozglądając.
-To tu?

- Nie, ale czuję coś... Nieważne.... - odpowiedział i ruszył dalej, krokiem bardziej sprężystym niż wcześniej.

Położył lewą rękę na jelcu miecza teraz będąc gotowym by w każdej chwili go podrzucić i chwycić prawą grabą. Szedł dalej.

W końcu dotarliście do rozstaju dróg, gdzie stała kareta, pozbawiona przedniego koła i dachu.

-Wyciągnęło ich przez dach..?
Podszedł bliżej wolnym krokiem rozglądając się za najmniejszymi szczegółami.

Wokół sporo krwi, fragmenty skóry i nieco wnętrzności, a lewy bok powozu nosił ślady po pięciu wielkich pazurach.

Zbliżył się do wozu chcąc zajrzeć do środka.

Jedynie dwie ławy na przeciwko siebie, na których można było usiąść. Sądząc po fruwającym pierzu, były tu też poduszki.

Zbliżył się do śladów chcąc sprawdzić ich głębokość próbując tak określić siłę bestii.

Znacznie głębsze od Twoich.

-Nie dość, że bydle ciężkie to jeszcze zwinne. Zdołało dostać się na dach, a widać, że nie mało waży...
Pomasował brodę jeszcze raz rozglądając się dookoła.

Ślady prowadziły wgłąb lasu. Jednak Twój towarzysz najwyraźniej zauważył coś, co Tobie umknęło i zawołał Cię.

Z ręką na klindze miecza udał się w jego stronę.

Znalazł on kolejne ślady, ale teraz należące ewidentnie do człowieka lub istoty do niego podobnej.

-Ktoś ze straży, albo z tych co pomagali nieść...to co zostało ze zwłok?
Przyklęknął przy nich sprawdzając czy owa istota nosiła jakieś obuwie.

Michał:
- Wątpię. - odparł. - Nasi noszą buty, a ten, kto zostawił te ślady, był ewidentnie bosy.
Bóbr:
Dotarłeś wreszcie na miejsce.

-Jakiś plebs czy inny z biedoty...?
To powiedział już sam do siebie masując brodę. Podniósł się i spojrzał w stronę w którą idą ślady.

Ślady prowadziły prosto do lasu. Czyli pewnie tam, skąd wybiegła bestia.
- Możliwe. - podjął strażnik. - Zawsze mógł przypadkiem trafić na to miejsce, ukraść coś cennego i uciec.

-Coś mi nie pasuje, po co skierowałby się do lasu? To pewna śmierć. Jeśli nie wilki to to coś co rozszarpało tych tutaj.
Złapał lepiej jelec mrużąc oczy, spoglądał w las.

Zwykły, ciemny las, który kiedyś budził jedynie dobre wspomnienia związane z tamtejszą dziczyzną, owocami i miodem, a teraz sprawiał, że jedynie czułeś się nieswojo.
- Może przyszedł tu później? Ja innego pomysłu nie mam.

-A może ten...zwierzoczłek? Są ludzie, którzy potrafią zmienić się w niedźwiedzia czy wilka o ludzkiej posturze.
Gęsia skórka spowiła jego ręce, lecz ten nie poruszył się o włos.

Twój towarzyszył nie miał zamiaru ukrywać takich uczuć, po prostu głośne przełknął ślinę i nerwowo obrócił się wokół.
- Jeśli tak... To co robimy? Zasadzamy się sami, bierzemy Elfa do pomocy, czy wynajmujemy profesjonalnych łowców?

// Co z moim elfem?/

Młody Aiwendil udał się pod bramę miasta mając nadzieję że go wpuszczą.

- Czego tu, szczylu?! - warknął gniewnie jeden strażnik.
- Zamknij się. - powiedział do niego drugi. Następnie przeniósł wzrok na Ciebie i rzekł: - Podasz imię, nazwisko, miejsce pochodzenia i cel przybycia do miasta? No i rangę społeczną, jeśli oczywiście wiesz, jaką masz.

- Tak, tak... Aiwendil Curumo, pochodzę z...Hammer. Muszę się spotkać z przyjacielem. Ranga społeczna? Jestem zwykłym mieszkańcem.