Feb

Zasnęłaś snem bez marzeń

Feb: śpi.

Ray

Poszukał jakiegoś fotela.
- hej Tardis, to prawda, że hoduje się was na drzewach?

Ray

No jest sobie fotel, fajny taki, skórzany

- Taka sama prawda jak to, że matka w ciąży ma dziecko w brzuchu. - odpowiedział mocno zażenowany TARDIS. Tymczasem ty dostałeś wiadomość

Ray

- nie ma co się wstydzić, ja w 10 procentach jestem władcą czasu, w 40 Rayquazą, 40 człowiekiem i w 10 procentach jestem smokiem - sprawdził SMS-a

//I w tym momencie aktywowałeś moje zaciekawienie genetyką. Jakie jest jego drzewo genealogiczne?//

Ray

To od Ishiego. Wysłał ci takie zdjęcie:



"Niebiańskie Istoty mogą wszystko. Żyją sobie w Kuźni Stworzenia, a to zdjęcie pochodzi właśnie z niej." głosił podpis

Feb

Śpisz i się budzisz, proste. Byłaś tak zmęczona, że nic ci się nie przyśniło

Ray

//Drzewo genealogiczne póki co zostanie sekretem

Odpisał. "Ok. Chyba widziałem takich" położył się na fotelu. - Hej Tardis, jesteśmy już na miejscu?

Ray

- Tak.Włączyłem stabilizatory, więc nawet nie zauważyłeś.

Ray

Ześlizgnął się z fotela i wyjrzał przez drzwi.

Ray

Typowy rok pięciotysięczny, nudny, zwyczajny i z latającymi samochodami na niebie

Ray

Zaczął pisać SMS-a tamtej kobiecie.
"Dobra jestem, widzisz ten..." - hmm... Tardis? Jak wyglądasz z zewnątrz?

Ray

- Jak budka policyjna. Obwód Kameleona jest specjalnie wyłączony.

Ray

- fajnie -
"...tą niebieską budkę policyjną?" Dokończył SMS-a i go wysłał

Ray

Po chwili dostałeś odpowiedź

"Nie"

Ray

- eh... Tardis, masz może jakiś sprzęt który pozwoli mi namierzyć skąd jest wysyłany SMS?

Ray

- O, nareszcie zapytałeś! Już myślałem, że o tym nie pomyślisz, u baka.

Ray

- no u. Mam gdzieś wpiąć ten telefon?

Ray

- A co myślałeś? Że na odległość ci to zrobię? Wpinaj.

Feb:
Schodzi z łóżka

Feb

Usłyszałaś jak Ray rozmawia z TARDISem

Feb:
Błagam. Ludzie, czy naprawdę jest tak bezsilna?

Feb

???

Ray

- jasne, gdzie mam to wpiąć? - zapytał - sam se wepnij zboczeńcu - wymamrotał pod nosem.

Ray

- Sam jesteś zboczeńcem, ja nic nie mówiłem. - cwaniak dużo słyszy - USB jest na bocznym panelu, z lewej. Dasz radę znaleźć czy będę musiał ci to narysować?

Ray

- mam prawie czterdzieści tysięcy punktów IQ, nie musisz mnie niańczyć - wpiął telefon tam, gdzie mu kazano. O ile jest tam jakieś USB.

Ray

Podpiąłeś

- Czterdzieści tysięcy punktów IQ, a nie potrafił wyłączyć wszystkich systemów, kiedy jego TARDIS została zaatakowana przez istotę żywiącą się energią. Tak, będę ci do wypominał do końca życia.Pogódź się.

Feb
Ziewnęła lekko. Rozejrzała się za jakąś książką.

Feb

"Śmierć Raya McClouda - czyli upadek rodziny, małżeństwa i sernika mojej mamy" autorstwa Woocasha Wełny

Ray

- rzucił się na wir czasu, więc wyłączenie systemów dałoby tyle, co psu gówno. Poza tym Tardis nadal żyje. Może w innej linii czasowej, może jako coś innego. Jest mądra. Czasem nawet mądrzejsza ode mnie

Ray

- Z tym ostatnim to się akurat zgadzam. Nawet nie wiesz ile razy ratowała ci życie. Tobie i twojej rodzinie. Gdyby nie ona to byś już nie żył.

Ray

- a co z tymi momentami, kiedy to JA pomagałem jej, co? Możesz nie wyciągać tych historii z kontekstu?

Ray

TARDIS zamilkł

Ray

Położył głowę na kokpicie.
- w każdym razie... Teraz jej już może nie być. Pamiętam co mi mówiła pewnej nocy. Śmierć to jedynie kolejny krok. Nie łapię z tego ani słowa. Śmiała się, że kiedyś zrozumiem. A teraz będziesz musiał ją zastąpić. Tardis... Mogę ci zaufać? Czy będziesz w stanie ochronić moją rodzinę? Nie chcę jej znów stracić...

Ray

- Ja niczego nie obiecywałem, to Paradoks mnie do was zabrał. Wszelkie reklamacje do niego.

Ray

- MK. 3... Zepsuje najważniejsze chwile... - przypomniał sobie slogan reklamowy. - Poważnie. Kto normalny uznał, że tak będą reklamować twój model?

Ray

- To bardzo dobre hasło. Szczere, wiesz co kupujesz.

Ray

- szczególnie kiedy ktoś ci wciska ten kit i ma chronić twoją rodzinę. Co ja jestem, mięso armatnie!?

Ray

- Wiesz, jakby tak pokroić cię w formie tej Royquazarda czy jak ty to nazywasz na takie równe kawałeczki, zmielić i uformować w duże kule to może i można by tobą strzelać z jakiejś armaty.

Ray

- wiesz, jakby tak uszkodzić jeden z obwodów, to odczuwałbyś nieustanny silny ból, dzięki temu, że MK. 3 mają wprowadzoną symulację bólu ponieważ wal się, nikogo nie obchodzi twoje zdanie

Ray

Nagle pokój zaczął się dematerializować, a kiedy był w połowie zniknięcia znów wrócił

- Jeszcze jakieś dąsy?

Ray

- co jeszcze mi powiesz? "Bój się, zabiłem wiele Tardisów"?

Ray

- 3

Ray

- tylko trzy? Bój się, ja zabiłem całą resztę - uśmiechnął się złośliwie. - wciąż nie rozumiem po co to zrobiłem

Ray

- 3 dni.

Ray

- a mi zajęło to jakieś kilka godzin. Zaraz, trzy dni do czego?

Ray

- Spoilery, Ray. Sam wiesz, że nie zmienisz przyszłości, jeśli ją znasz.

Ray

- no jasne, bo jeżeli za trzy dni zdechnę, to tak właśnie się stanie. Nie wiem czy wiesz, ale historię można zmienić. Wiesz ile razy Hitlerowi nie udało się dokonać holokaustu? Historia jest jak galaretka, im bardziej w niej grzebiesz, tym mniej przypomina galaretkę, a bardziej jakąś bezkształtną masę z twoim brudem spod paznokci

Ray

- Powiem tylko tyle, żebyś uważał na sernik. - ktoś zapukał do drzwi

Ray

- oby to nie był trener - otworzył drzwi.