Febrione
Zadowolona się śmieje.
Jak tu nie być szczęśliwym, gdy mówicie sobie nawzajem, że siebie zabijecie? I to na serio?

Mark

Biegnie nadal. Czuł się szczęśliwy. Pierwszy raz nie z powodu kolejnego morderstwa, ale z m tej zwykłej, głupawej chwili spędzonej z przyjacielem.

Febrione
Na twarzy pozostał tylko uśmiech, a podstępny i cichy głos Remore znowu się odezwał.
- Czy ty w ogóle się męczysz? - uśmiechnęła się patrząc na Mark'a.

adolf
Wchodzi na polanę. Piękne miejsce.

Phoebe
Wchodzi tu także.
Sympatycznie.
Skrzydełka zadrgały ostrzegawczo.

Kajzerka pisze
- Masz piękne oczy

-Dziękuję

adolf
Rozejrzał się w poszukiwaniu miejsca do malowania. Takiego idealnego.
-jak chcesz pozować?

Phoebe
- Do malowania i na pewno w ubraniu i masce.

adolf
- dobrze, ale siedząc czy na stojąco? Ekspozycja statyczna czy dynamiczna?

Phoebe
- Wybierz, nie znam się na sztuce w sensie malowania.

// CYKA DEUS

adolf
-dynamiczna na stojąco ok? Powiedział szukając miejsca
// myślałem to niełatwy wybór//

//Nie no, spoko, przecież rozmawiam z tobą na priv, wiem. //
Phoebe
Zmęczy się stać ku*wa.
Je**ć.
- okej. - pomachała skrzydełkami.

//Kajzerko, jesteś?
Phoebe
Westchnęła
- Wybacz, okej?

adolf
-co? Jak chcesz to możemy statyczną z siedzieniem
Powiedział lekko zdziwony.

Pheobe
- Nie o to mi chodzi, wybacz, że tak obojętnie się zachowuję, po prostu nie mam trochę pozytywu, okej? - spytała machając skrzydłami, wciąż.

//ekhim żyjesz?

// jako tako. Tylko czasami zapadam w sen wiosenny, zimowy, letni, wiosenny//

adolf
-ok dobrze, każdy ma prawo do bycia smutny
Powiedział spokojnym głosem

Phoebe
Uśmiechnęła się.
Tą osobą, mimo że jej imieniem nazwano diabła ludzkości, jest bardzo, ale to bardzo tolerancyjna i miła.
Uśmiechnęła się.
- To jak robimy? - zatrzepotała weselej skrzydłami.

adolf
-tak
Podszedł do niej i przystanał
-ok by to wszystko wyszło powiem ci jak się ustaw by obraz ładnie wyszedł (zdjęcie dla pomocy )
-no to wszystko rozumiesz więc mogę zaczynać?powiedział spokojnie. Farby ma resztę ma nawet modelkę ma!

Phoebe
Postarała się usiąść podobnie.
O żesz kij, jaka wygodna trawa.
Usiadła więc.
I patrzy c się tam dzieje, w koronach drzew przy porannym śpiewie.

adolf
Zaczął malować, zawsze go to uspokajało i pozwalało się zatopić w inny świat

Febrione
Ogląda ptaki, jakie tam latają. To jej ogromne zainteresowanie

adolf
-Lubisz ptaki? Powiedział zauważając zainteresowanie dziewczyny tymi niezwykłymi zwierzętami
-ja też lubię, chciałbym być jednym, takie wolne
//kocham pisać takie sceny//

Phoebe
- Interesuję się nimi, odkąd pojawiłam się na ziemi. Mają piękne skrzydła, dające wolność, ale mają też niebezpieczne szpony, rozrywające na strzępy. - uśmiechnęła się lekko, przez maskę.
//Ja także.

// jestem, gram//
adolf
-ja od zawsze. Od zawsze się nimi interesuje, są wolne i mogą polecieć gdzie chcieć, powiedział nie przerywając malowania

Phoebe
-...I przede wszystkim mają odwagę, by przeć na wiatr, gdy inni płyną razem z nim. - tu się zachwyciła całkowicie, a w oczach pojawiły się iskierki.

adolf
-właśnie! Nie są ograniczone przez żadne granice czy przepisy! To jest wolność!
Powiedział podekscytowany nie przerywając malowania

Phoebe
- Mają granice, jak każdy z nas. Ale ich piękno tkwi w tym, że mimo tego, że są niemi i nie mogą nijak odpowiedzieć, potrafią skrzydłami dorównać mowie. I w skrzydłach tkwi zarówno jak i siła, jak i potęga władzy, jaką przekazują im, w możliwości ucieknięcia od problemów.

Mark

- ja nigdy nie jestem zmęczony - odparł.

Febrione
Spojrzała na niego.
I już było widać że powie coś śmiesznego.
- Z tego co wiem, pierdy się nie męczą. - uśmiechnęła się.

adolf
-lepiej bym tego nie ujął. Powiedział. Jeszcze kilka pociągnięć pedzla i skończy tą piękną ale trudną sztukę

Phoebe
Uśmiechnęła się wciąż będąc w masce.
- A oprócz sztuki, masz jakieś zainteresowania?

adolf
-historia i baśnie. Odpowiedział koncząc obraz
-powiesimy go u ciebie czy u mnie?

Phoebe
Wstała i otrzepała ubrania.
Podeszła i spojrzała na obraz.
- Masz talent. - mruknęła oglądając uważnie każdy szczegół.

adolf
-dz- dziękuje! Odpowiedział i zarumienił się na policzkach

Mark

Mark się zaśmiał.
- A ja myślałem, że wampiry nie mają poczucia humoru -

Febrione
- Wampiry wielu rzeczy nie mają, ale poczucie humoru nawet lepsze od ludzi! - szturchnęła go w ramię z uśmiechem.
Phoebe
- Bardzo śliczny obraz. Uchwyciłeś wiele elementów. Nawet maska wyszła jak na fotografii. Będziesz mógł mi pokazać swoje inne obrazy? - skierowała swoje spojrzenie na Adolfa.

adolf
-większość zostawiłem u wujka.. ale jakieś małe chyba mam powiedział.
-tylko muszę je wygrzebać z walizki. Wstał i zaczął zbierać sprzęt.
-zostajemy tu i gadamy czy idziemy do pokoju i ci pokaże te obrazy?

Phoebe
- Możemy na razie zostać? I tak pewnie nic się w Akademii nie dzieje.

Adolf
-racja, przyjemnie tu, wygodnie i całkiem fajnie powiedział siadając na ziemi

Mark

Zaśmiał się.

Phoebe
- I dużo ptaków do obserwacji :). Jakie masz zainteresowania, czy hobby, oprócz malarstwa?
Febrione
Uśmiechnęła się tylko.
//gM? Dotarliśmy?

Adolf
- historia i baśnie niemieckie. Powiedział zapatrując się w przestrzeń

W Wasze pobliże podleciał drozd.

Phoebe
- Także wielbię historię i baśn... - wyjęła szybko aparat i zrobiła kilka zdjęć drozda. - Także wielbię historię i baśnie ludowe.

Adolf
- zwłaszcza fletnik z hamelt. Piękne powiedział zamyślonym głosem

//A streści mi ktoś co tu się dzieje, bo nie czytałam kompletnie niczego w tym temacie, więc nie GM'uję tu, bo nie znam wątku, a nie chcę go wam zepsuć.

Phoebe
- Na razie interesowałam się tylko słowiańskimi bajkami, oraz z śródziemnomorskich klimatów. Ale brzmi ciekawie, w końcu każdy talent niesie za sobą okrutną cenę.

Adolf
-ja głównie niemieckimi. Ze słowianami mam złe skojarzenia oraz wspomnienia