-Ten krąg składał się tylko z jednej osoby, a on już niestety nie żyje, a siebie przecież nie wskrzesi.

Pokiwał głową i postanowił nie drążyć dalej tematu.

No to jechali dalej skoro nikt nie zaczął rozmowy.

//Jak chcesz gadać, to śmiało. A jak nie, to zaczekaj, aż traficie na miejsce.//

- Dlaczego ich zabiłeś?

Milczał. Nawet nie podniósł na Ciebie wzroku.

- Odpowiedz mi i wyjaśnij to. - Rozejrzał się, jeśli nikogo tu nie było powiedział coś jeszcze. - To może Cię stąd wyciągne.

- Ona mi kazała. Najpierw mi kazała. Później zrobiłem to sam, bez przymusu. - odparł po chwili milczenia.

- Kim jest ta ona? - Spytał.

W odpowiedzi jedynie parsknął śmiechem.

- Mów, do cholery! Chcesz wyjść stąd żywy czy nie?!

- Wyjdę, a Tobie nic do tego! - warknął ze złością i rzucił się na Ciebie, ale na drodze stanęła mu solidna krata.

- Zaraz do Ciebie wrócę zasrańcu. - Wyszedł z celi i udał się do swojego przełożonego.

Bez problemu trafiłeś pod jego gabinet.

Zapukał i wszedł do środka.

Jak zwykle siedział za biurkiem, wypełniając całą urzędową robotę.

- Witaj, wiesz coś może o najbliższych egzekucjach?

- Nie. - zaprzeczył i podniósł na Ciebie wzrok. - A powinienem?

-Może. Mój syn... Zabił trzech podróżnych, cholera jasna... Nie wiem co tu się dzieję ale mówił mi w celi że ktoś mu kazał to zrobić. Przed egzekucją musimy go zmusić do wyjawienia szczegółów.

- Jasne, mamy swoje sposoby. - rzekł z nikłym uśmiechem, choć wiedziałem, że to sposoby ograniczają się do tortur i Magii Bólu.

- Mam wracać do pilnowania bramy? - Spytał zmieniając temat.

- O ile wiem, to Twoja zmiana jeszcze się nie skończyła.

-Ah, dobrze. Tylko nie zakatujcie go na śmierć, proszę. - Wyszedł z koszar i wrócił do bramy.

Bard już tam czekał, lecz nie miał zamiaru zagadać pierwszy.

Stanął przy bramie pilnując ją do końca zmiany, także nie miał zamiaru się odzywać

Zmiana minęła Ci zadziwiająco szybko.

Zmęczony udał się do koszar, a dokładniej do celi Cresena.

Cela się nie zmieniła, a on dalej w niej siedział.

- Słuchaj, albo powiesz mi teraz co tu się dzieje lub oni Cię skatują lub ch*j wie co zrobią. Wybieraj.

- Po prostu spotkałem ją. - wyjaśnił wreszcie po chwili.

- Kogo spotkaleś?

- Ją. - odparł krótko.

-Do cholery, kim ona jest?! Konkrety!

- Zobaczysz. - odpowiedział i się uśmiechnął. - Niedługo wszyscy zobaczycie!
Po tej deklaracji z jego gardła wydarł się opętańczy śmiech, który sprawił, że mimowolnie odsunąłeś się od krat.

- W co ty się wpakowałeś?! - Krzyknął na syna, po czym trochę się uspokoił.
- Słuchaj no.... Jesteś moim synem, ja chcę dla Ciebie dobrze... Dlaczego mi to robisz? Zrobiłem ci coś złego? - Westchnął głośno

Uspokoił się i przestał śmiać. W ogóle przestał wydawać jakiekolwiek odgłosy.

- Chcesz mi coś jeszcze powiedzieć?

Najwidoczniej nie miał, bo milczał jak zaklęty.

Wyszedł z celi, zostawił w koszarach wyposażenie, zostawił jedynie sztylet. Udał się do domu smutny, gdy był już w środku rozejrzał się za żoną.

Była w kuchni i gotowała, czekając na Ciebie.
- I jak w pracy? - zapytała standardowo.

Milczał, wszedł do kuchni i zaczął szukać po szafkach alkoholu.

- Coś się stało? - zapytała i wstała od stołu.
Ty natomiast znalazłeś butelkę lokalnego trunku: ni to mocne, ni to słabe, ale chociaż dobre.

Napił się łyka z gwinta.
- Chodzi o Cresena. Straciliśmy go. - Odpowiedział żonie z wielkim smutkiem.

- To znaczy, że... Czy on... Umarł? - zapytała i opadła na krzesło.

- Jeszcze nie. - Usiadł na krześle. - Zamordował trzech podróżnych z okrucieństwem, jutro będzie miał egzekucję. Rozmawiałem z nim, wygląda jak opętany czy szalony. Mówił o jakiejś kobiecie, która mu kazała to zrobić... Nie wiem co się tu dzieję... Coś tu jest nie tak...

Nie odpowiedziała, a jedynie spuściła cicho głowę i zaczęła łkać.

Przysunął krzesło bliżej żony i objął ją.

Objąłeś, a teraz zaczęła wypłakiwać Ci się w ramię.

- Hej, spokojnie... Wszystko się wyjaśni. Nie wiem, może ta kobieta to jakiś mag czy kij wie co. W każdym razie, będę dążył do tego żeby sprawa się wyjaśniła.

- A co ma do tego wyjaśnienie, jeśli zetną go jutro?! - krzyknęła i znów się rozkleiła.