Wycelował w stronę gdzie coś wyczuwał karabinem maszynowym. Co to takiego było? Istota ludzka, zwierzęca, potworza?

Rozejrzał się po otoczeniu.

- Chwila, coś tam jest - skinął głową tam gdzie coś wyczuwał - Uważaj na siebie.

Potem wybiorą dalszy cel ich wędrówki.
Najpierw muszą zorientować się co to jest.
I jeśli to coś jest żywe to je unieszkodliwić.

niemamnietu pisze:
Adrian:

Tylko, że nie możesz. Lolity za bardzo cię oblazły. Są już na nogach.

Adrian
Let me die

Adrian:

Przestałeś czuć ręce.

Natasza:

Przestałaś czuć kończyny.

Natasza
A ona go sobie molestuje nadal.

Skinął głową i podniósł swój pistolet na wodę.

Historyjka pisze:
Wycelował w stronę gdzie coś wyczuwał karabinem maszynowym. Co to takiego było? Istota ludzka, zwierzęca, a może potworza?

//Niemamnietu? Co on wyczuł? Bo to się da odróżnić czy człowiek, zwierzę czy potwór.

Ray

Słodko sobie śpi, licząc owce.
- Cztery tysiące dwieście osiemdziesiąt sześć, Cztery tysiące dwieście osiemdziesiąt siedem...

Adrian
Let me die let me die let me die let me die

Natasza
Molestowanko zanim zdechnie.

Adrian
Gdyby mógł to by jej pewnie wypalił oczy
Ale nie może, no cóż
Jak oboje trafią do piekła, a on to na pewno tam trafi, to wtedy jej wpie**oli

Natasza
-Hu*. Teraz mogę zdechnąć kiedy napsułam ci krwi. Bo bym się tutaj nie znalazła gdyby nie to, że zaatakowałeś siatkę :v

Adrian
- Spi***alaj - Wysyczał - Ja bym się tu nie znalazł, gdybym nie próbował pomóc ci wstać. Mogłem uciec - Jaki z niego imbecyl, to on sam nawet nie jest w stanie stwierdzić

Natasza
-Tak jakby miałam im podciąć nogi jak mieli iść po tego kija i im wbić tą maczetę. Po za tym gdyby nie ja to byś pewnie został najpierw zgw*łcony przez tych gejów a później zabity. Chociaż z drugiej strony teraz zostałeś zmolestowany przez mnie, więc i tak cię je**ć.

Adrian
- Dzięki za troskę, ale umiem się bronić - Nawet jeśli to innej śmierci się nie spodziewał. Będąc szczerym to praktycznie jak każdy wiedźmin, już dawno pogodził się z ideą śmierci, że stęchnie w jakiejś dziurze.

Natasza
-Dlatego stałeś jak wryty kiedy prawie zostałeś przebity macką z hentaia? :v

Adrian
- Nie prawie, tylko zostałem przebity ułomie, ciekawe co ty byś zrobiła w takiej sytuacji - A właśnie, wykrwawianie, może to zakończy jego cierpienie
Ku*wa jego mać, mógł zbierać jakieś zioła na jaskółkę czy inne alchemiczne ścierwo o których go uczyli.

Natasza
-Nie wiem. Pewnie bym próbowała się wydostać. No, ale papatki do zobaczenia w piekle h*ju.
Okay. It's time to die for her. Can we hit that?

Natasza i Adrian:

Wasze myśli są pożerane przez loli. Jeśli zaraz się nie uwolnicie to będzie kociec.

Isaac:

Jest jedna istota ludzka i jedna już niezbyt.

Natasza
No raczej chce już zdechnąć bo:
1. Raczej się nie uwolni
2. Jeśli oboje się uwolnią to będzie przypał przy Adrianku
3. Napsuła mu krwi i to był jej cel przed dednięciem

Adrian
Like... Just let me die man
Czy jest w ogóle jakikolwiek sposób, żeby się tego pozbyć? Ma to jakiś pie**olony limit czasowy?

Wystrzelił dwie krótkie serie w te dwie wyczuwane przez niego istoty, po jednej w każdą z nich. Oby tym razem karabin zadziałał, zbytnio nie miał ochoty teraz na bezpośrednią konfrontację. Także ten.

Ray

Nagle się obudził.
- fistaszki!

Adrian:

Nie wiadomo, ale masa zrobiona z loli właśnie zasłoniła ci twarz.

Feb i ten drugi:

Grad pocisków z karabinu postrzelił was w przypadkowych miejscach.

Isaac:

Wygląda na to, że trafiłeś.

Ray:

Budzisz się we wnętrzu mimika.

Feb
Powstrzymała krzyk, trochę z trudem, ale jakoś.

- Nie opuszczaj broni - mruknął cicho do Adriena - Trzeba się upewnić, czy padli. Jest ich dwóch, człowiek i coś, co człowiekiem nie jest. Nie rozpoznaję dokładnie - nadal celował w miejsce, gdzie wcześniej wyczuł tamte dwie istoty żywe.

Skinął głową, mocniej zaciskając dłoń na pistolecie. - To jak, idziemy sprawdzić co z nimi?

- Moment, bądź cicho aż dam znak.
Strzelił jeszcze kilka razy w te istoty.
Potem zaczął nasłuchiwać w skupieniu.
Jakiś szelest, oddech, coś zdradzającego życie, które trzeba jak najszybciej skończyć.

Feb i ...chyba Szaman?:

Znowu dostaliście. Razy krwawią i to mocno. Możecie nie przeżyć następnego ostrzału.

Isaac:

Czujesz krew. Oberwali mocno, może już umarli?

Adrian
Jak samo nie zniknie to nic z tym nie zrobi.
I tak nie ma siły na znak, a nawet jeśli to nic poza Igni tu chyba nie zadziała.
Nie może po nic sięgnąć, nie może zrobić nic.
Czyli co? Umieranko?

Natasza i Adrian:

Zdechliście. Wasze umysły zjednoczyły się z tym czymś. To smutne, że tak skończtliście, zwłaszcza że jakby tak pomyśleć to na pewno znaleźliby się ludzie, którzy by sobie do tego zwalili.

Wolał się upewnić.
Strzelił znowu do tych istot.
Gdy skończył następną serię nasłuchiwał.
Owszem, węchem czuł krew, to jasne.
Ale krew mogła być nawet przy lekkim postrzale. Dużo tej krwi wyczuwał? I czy nie słyszał żadnego życia (np. poprzez szelest, oddech i tak dalej)? Może tego zmysłu nie miał tak dobrego jak powonienia, ale i tak miał przecież dobry słuch. Co słyszał?

Isaac:

Nic nie słyszał. A krwi było dużo, widzisz ją nawet stąd.

Tamci w trawie:

I kolejna seria. No to chyba koniec. Życie powoli was opuszcza...

- Uhm. Chyba już po nich. - mruknął Adrien, mimo wszystko ciągle w pogotowiu trzymając swój marny pistolecik.

- Ta. Sprawdzimy dla pewności?

Skinął głową. - Lepiej się upewnić. - ruszył w stronę krwi.

- Tylko uważaj na siebie, broń w pogotowiu, jasne? Jedno z nich nie było człowiekiem, może zdychać wolnej od tego drugiego.

Ci w trawie:

Słyszycie kroki. Ktoś się zbliża...

Isaac i Adrien:

Widzicie dwa ciała, chłopak i dziewczyna.

Ruszają się?
W sensie klatki piersiowe.
Wyglądają, jakby oddychali?

//Ej weźcie poczekajcie może na filiżankę i Deusa xD//

//Deusa chyba nie będzie przez dłuuuuugi czas

Ray

- eee... Ray? Co ty właściwie zrobiłeś?

//No to time stop.//

//No to może zróbmy, że Szaman jako człowiek umarł wcześniej, a Feb się jeszcze trzyma i poczekamy tylko na Filiżankę?

Ray:

- Miałeś rację. Skrzynia faktycznie nie jest dobrym pomysłem. Ale człowiek już tak. - odpowiedział złowieszczo

Ray

- haha, bardzo śmieszne. Można wiedzieć czemu mnie zjadłeś? Bo mi to się kojarzy z takim jednym obleśnym fetyszem

Ray:

- Chcę przejąć twoje ciało, aby stąd uciec i zająć twoje miejsce na świecie. Nikt się nie zorientuje. My mimiki doskonale udajemy. Mam nawet to samo nazwisko! Przypadek?

Ray

- wiedziałem! Mimiki to wredne, złośliwe stwory! A ty w dodatku masz jakiś fetysz do pożerania żywcem! - spróbował uwolnić się ze skrzyni.

Ray:

Miałeś związane ciało. Tymczasem wnętrzności będące właściwym mimikiem uciekły. Po chwili przez otwarte wieko zobaczyłeś... samego siebie. Twój imiennik był tak podobny do ciebie, że nawet ty byś się nabrał!