Ray

- na co ci to? Mogliśmy współpracować! Znalazłbym ci spokojny dom! - próbował się jakoś wydostać. - zrozum, ja też chcę się stąd wydostać! Chcę tylko znów zobaczyć swoją rodzinę!

Ray:

- Współpracować!? - "twoja" twarz wygieła się z wściekłością - Mam przypomnieć co przed chwilą o mnie powiedziałeś!? Chcesz przeżyć, dlatego jesteś dla mnie miły! Gdybyś mógł to pełzałbyś mi u stóp, byleby ocalić życie! Wy ludzie, wszyscy jesteście tacy sami! - wieko skrzyni zamknęło się z hukiem. Słyszysz kroki

Ray

- przecież ja nawet nie jestem człowiekiem!

Ray:

- A niby kim!? - odpowiedział głos z daleka. Twój głos.

Ray

- mieszańcem! Pół człowiekiem, pół smokiem!

Ray:

Wieko się otworzyło.

- Dobra, pokaż jaki z ciebie smok. - warknął mimik

Ray

- spróbuję - no i spróbował, chociaż przemiana w skrzyni nie jest najlepszym pomysłem.

Ray:

Nic się nie stało. Glupia obroża.

- Okłamałeś mnie... - powiedział mimik i zostawił cię związanego w skrzyni. Co więcej zabrał ci sprzęt!

//kei, jestem.

Ray

- zaczekaj! To przez te obroże! To weź mnie chociaż rozwiąż! Ray! A co jeżeli jesteśmy tą samą osobą!?

Ray:

- Jedną osobą, jasne! - usłyszałeś w oddali - Nie jestem taką świnią jak ty!

Filizaneczkaherbaty pisze:
//kei, jestem.

//To zareaguj na akcję z poprzedniej strony.

Feb
Tak w sumie to umiera, ale jakoś powoli... Czy Szaman już nie żyje?

Feb:

Nie wiesz.

Szaman:

Czujesz krew w płucach.

Isaac i Adrien:

Dziewczyna się poruszyła.

Strzelił w nią ponownie.
Tym razem ją widział.
Więc celował w głowę.

//jakby co niemamnietu może odpisywać, bo serio nie wiem co pisać.

Isaac:

No niezbyt. Brakło amunicji.

No to Adrien strzelił do niej tą różową cieczą.

Feb:

Czujesz jak twoje rany się goją w błyskawicznym tępie.

Isaac i Adrien:

Różowa ciecz wyleczyła rany dziewczyny.

Feb
Postarała się wstać, na razie nie mając złych zamiarów. Póki co. Nie będzie zabijała bez powodu przecież.

Feb:

Udało ci się.

Szybko obejrzała, czy Szaman ma jakąś broń.

- O cholerka. - wyjął szybko resztę sprayu loli i prysnął na nią.

Feb:

Miał siekierę. Tymczasem wokół ciebie pojawiła się grupa małych dziewczynek z anime.

Feb
Wzięła siekierę i poczęła zacinać te dziewczynki z anime, uciekając jednocześnie. Oczywiście, jak tylko któraś z nich była za blisko.

Frb:

No i wymordowałaś wszystkie.

Feb
Wzrokiem poszukała lasu.

Feb:

Po twojej prawej.

szaman
Zdjął koszulkę i zaczął robić pospieszny opatrunek. I tak zdechnie bo ma krwotok wewnętrzny.

Feb
Pobiegła do lasu. W sumie mogłaby uratować Szamana, ale ku*wa, musi przeżyć, a on jest ludziem więc jest słaby fizycznie w kwestii ranień.

Szaman:

Poszło szybko i sprawnie, może pożyjesz jeszcze godzinkę

Feb:

No i jesteś.

Rozejrzała i przysłuchała się, patrząc w ziemię.

szaman
Co? Porzuciła go? Serio? Rozejrzał się w poszukiwaniu ciał do ograbienia

Feb:

Nic tu nie ma.

Szaman:

Wokół jest pełno martwych lolitek.

Feb
Nikogo też nie?

Feb:

Yas. Ani jednej żywej duszy.

szaman
A adrien? Podbiegł do niego i zaczął go dusić i okradać z sprzętu

Ruszyła do przodu, będąc ostrożna, by jakby co wejść na drzewo czy coś.

Adrien:

Tamten chłopak zaczął do ciebie podchodzić, ewidentnie chcąc zrobić coś złego.

Feb:

Trafiasz na ścianę kolczastych krzaków.

Ray

- skoro nie jesteś, to dlaczego mnie związałeś? Mam tu umrzeć z głodu?

Feb
Obrałam inny kierunek, szukając wzrokiem czy nie ma w tych kolczastych krzakach nic przydatnego.

Zamachnął się więc metalowym kijem, cofając się o kilka kroków. Nie ma tak łatwo.

szaman
Odskoczył poza zasięg kija i go spróbował złapać w locie. Nie z takimi już się bił i nie takich pokonywał

Ray:

Mimik wrócił. Rozwiązał cię.

- Coś jeszcze?

Feb:

Nic nie było. Same krzaki były bardzo suche i kruche.

Szaman:

Udało ci się chwycić kij.

szaman
Szarpnął go do siebie i uderzył adriana drugą pieścią w nos z całej siły

Feb
Ruszyła dalej.

Adrien:

Dostałeś lekko w twarz.

Feb:

Czyli gdzie? Tu nic nie ma!