Ellie

Pocałował go w policzek.

//aww//

Hans
Uśmiechnął się
- Jeszcze raz cię przepraszam... za to wszystko...

//Udało mi się naprawić ten ship//

Ellie

- Ja też. Powinnam w sumie być szczera od początku, a nie się domyślać co czujesz i kazać innym się domyślać co ja czuję.

Azazel

Dalej leci przez korytarz w kierunku wyjścia

Azazel

Nagle dostał miotłą w głowę i spadł.
Czekaj, wut, kto to właśnie zrobił?!

Azazel

Otrząsa się

Auć. Proszę uważać.

Azazel

- Przepraszam, sufit zamiatałem.

Azazel

Unosi się ponownie w powietrze i leci dalej

//przejmuję na chwilę, będę miał okazję do wprowadzenia nowego NPC-ta//

Tak lecąc przez korytarz z dużą prędkością nie zauważyłeś jakiegoś człowieka na drabinie w odpowiedniej chwili. Nie zdążyłeś wyhamować, przez co się ze sobą zderzyliście. Ten chyba też Cię nie zauważył, bo był bardzo zdziwiony tym "atakiem lotniczym".
Był to chłopak, na oko więcej niż siedemnastka już na karku. Wyglądał tak:

- AŁA! - zakrzyknął, a wokół niego rozlewały się zielone, różowe i błękitne ciecze.

Hans
- Zmieniając temat, Dante jednak nie jest złem wcielonym? - Zaśmiał się pod nosem

Azazel

Wybacz. Nie zauważyłem cię. Pomogę ci wstać

Azazel
- Nie! Nie zbliżaj się! Poradzę sobie, a co więcej te eliksiry są zbyt niebezpieczne nawet dla... Demona? Ty jesteś demonem? - spytał się podnosząc swoje ciało z ziemi.

Azazel

Syn samego szatana się liczy?

- To sp... AaaaAaAAAa - krzyknął ponownie. Ah, no tak. Trochę szkła wbiło mu się w okolice brzucha. Nieciekawa sytuacja.

Azazel

Na pewno nie chcesz pomocy?

- No dobra. Jednak będę potrzebował tej pomocy. Będziesz w stanie zabrać mnie do takiej kanciapy na pierwszym piętrze?

Azazel

Oczywiście

Ostrożnie podnosi, uważając na te chemikalia.

- Ok, a teraz go. Pierwsze piętro, kanciapa.

Azazel

Idzie w kierunku schodów na pierwsze piętro

Dotarliście.

Azazel

Ostrożnie wspina się po schodach

// i takie "ITS TAJM TU
UPADŁ I SE TEN GŁUPI RYJ ROZWALIŁ DETECTED//

//NIE!\\

//HMmMmMmMmmmMMMMMMmmmMmmMmm//

No i wchodzisz najzwyczajniej w świecie. Czego można było się tu spodziewać?

//zmiana tematu//

Ellie

- Właśnie nie. Kiedy zobaczył wtedy na korytarzu, że płaczę, zachował się... naprawdę w porządku. A po rozmowie w świecie snów i daniu mi tych tabletek poszedł ze mną do księgarni i pomógł mi wybrać bardzo ciekawą książkę! Co prawda po drodze próbował mi wcisnąć podręcznik "Jak radzić sobie z nerwicą natręctw" ale poza tym był naprawdę miły! - uśmiechnął się - Chyba prywatnie nie jest aż tak zły i mroczny, na jakiego się kreuje przed ludźmi. No... Przynajmniej tak mi się wydaje po rozmowie z nim. Ale chyba jest mało tolerancyjny, bo krzywo na mnie patrzy, jak mówię przy nim o sobie w formie żeńskiej.

Hans
- Czyli mogę mieć z nim problemy jeśli chodzi o naszą relacje - Stwierdził tylko - najbardziej męski to ja nie jestem - Zaśmiał się trochę niezręcznie

Ellie

- Ale mówisz o sobie w formie męskiej, więc przynajmniej nie będzie cię co chwila poprawiać podczas rozmowy - zaśmiał się.

Hans
- Chyba, że pomyli mnie z dziewczyną - Hehehe proszę nie - A jaką książkę pomógł ci wybrać?

Aaron wyszedł lekko spocony z biblioteki. Ale wstyd... Ale no. Skierował się w stronę schodów prowadzących na pierwsze piętro.

Aaron

No nic ci nie przeszkodziło.
Po drodze zobaczyłeś cegłę na deskorolce

Aż miło patrzeć, jak ten nasz świat się rozwija. Dopiero co żeśmy budowali prowizoryczne chaty z drewna, a tu już cegła jedzie deskorolką. Cudowne wchodzi po schodach.

Ellie

- Skoro ze mną się nie pomylił to z tobą tym bardziej. A co do książki to Ogród Wiecznej Wiosny. Zaczęłam czytać i to naprawdę ciekawa książka. Podobno Dante znał jej autorkę, mówił, że był kiedyś w jej śnie.

Zoe

Ona i Heather opuściły szkolną bibliotekę.

Zoe
- Więc sekretariat idzie prosto, w łatwej dostępności. Korytarz jest trochę długi, dlatego mamy sporo czasu. -.... - Dlaczego miałaś niebieski płyn w ustach?

Zoe

- JD i Veronica mnie otruli, a potem sfałszowali mój rzekomy list samobójczy. W ten sposób umarłam. Ten płyn to trucizna, paliła mi wnętrzności od momentu śmierci aż do momentu, gdy mi pomogłaś.

Zoe
;-;
- Uu... Okropne. A dlaczego zdecydowali się na taki krok...? Raczej Veronica to spokojna osoba, a JD umie się opanować. No czasami to się nie udaje, ale raczej to rzadki przypadek...

Zoe

- Rzadki? Potem zastrzelił kolejnych dwóch uczniów, a na końcu próbował wysadzić szkołę w powietrze, żeby wszyscy zginęli.

Widocznie widziała co się działo po jej śmierci. Obserwowała. Bo co innego mogła robić? Zapewne nikt jej nie widział, nie miała co zrobić ze sobą, jedynie cierpiąc.

Zoe
- Zagrobne życie chyba jest nudne ;-;

Hans
- To musi być ciekawe doświadczenie, być nawiedzonym przez demona we śnie - Stwierdził tylko i to głębiej przemyślał - Ale raczej nie chciałbym tego przeżyć - Aż przeszły go ciarki

Zoe

- Nudne i bolesne. Na dodatek wiecznie chodzisz w tych samych ciuchach, bo prawdziwe przez ciebie przenikają.

Ellie

- Masz z nim jeden pokój. Pewnie będziesz musiał to przeżyć prędzej czy później.

Hans
- No i właśnie tego się boję - Westchnął., no ale raczej to przeżyje, oby - Ja za to zapisałem się do drużyny koszykarskiej

Ellie

- T-to fajnie! Ja będę chodziła na malarstwo, ogrodnictwo i gotowanie ^^"

Hans
- W twoich klubach też wampiry przejęły władzę? - Zaśmiał się

Zoe
Dotarli prawie do drzwi sekretariatu.
- No cóż, Heather, naprawdę tobie zależało na tej formie. Teraz masz drugie życie. - uśmiechnęła się, po czym otworzyła drzwi sekretariatu

Arika
Weszła do szkoły. Rozglądała się, oczywiście, nie mogła tego nie nagrywać. To jest dla niej jak... Świeże powietrze, mimo, że go nie czuje.

Ellie

- C-Co? Nie wiem, jeszcze nie byłam.

Zoe

Rozmówczyni Zoe weszła do sekretariatu.

Arika

Pełno gruzów na korytarzu. I kilka osób.

Zoe
Mindfuck.
Ale i tak weszła i zamknęła drzwi.

//Czemu mindfuck? Że jej nie odpowiedziano czy z jakiego powodu?