//Dziękuję i jeszcze raz przepraszam

Michael
-Dużo tutaj gruzu-no i poszedł se do sekretariatu

Arika
Wiec usiadła i obserwuje otoczenie

Arika

Niewiele ciekawego.

Natasza
No i wyszła z sali.
-Tia... To będzie trudne by znaleźć kogoś kto będzie chciał ze mną być. Co najwyżej! Będę się uczyła po prostu czarnej magii jako człowiek. Tak po prostu...
Powiedziała do siebie tak po cichu.

Natasza

Na korytarzu nadal było mnóstwo cheerliderek, które rozmawiały ze sobą po treningu. Może faktycznie zapyta którąś z nich o rytuał? Ale z drugiej strony, czy serio byłaby na coś takiego gotowa, pomimo bycia dziewczyną heteroseksualną?

Natasza
-To się raczej nie uda... Hmm. Naprawdę potrzebuje kogoś równego mnie w moim charakterze a równocześnie wampira.. Mimo, że wolałabym inny sposób, ale jak mus to mus. Chociaż. Cholera. Od kiedy mówię sama do siebie...
-Co się ze mną dzieje, że pytam losowe dziewczyny o "to"...

Znów swój monolog wykonała mówiąc do siebie i mówiąc cicho.

Michael
Przychodzi tu i spojrzał na [tu wstaw nazwę tego plastikowego czegoś, co go przyczepiają do kluczy żeby wiedzieć które drzwi/szafkę się nim otwiera] od klucza żeby wiedzieć jaki numer ma jego pokój

Michael

Pokój nosił numer dziewięć.
Teraz tylko znaleźć akademik. I sam pokój.

Natasza

No to może poszuka chłopców wampirów?

Natasza
-A może po prost zdechnę... Sama się nie zabiję bo tylko to robią cioty... Może dam się zabić Zoe lub tym yandere Dantego.. I tak już sobie spie**oliłam życie. Nikt mnie nie potrzebuje no i nie mam się komu wygadać... Jestem sama i pewnie taka zostanę do reszty mego nędznego życia...
Uśmiechnęła się tak sama do siebie.

Natasza

W sumie i tak była ciotą, próbowała się w końcu zabić wcześniej. To JD i Zoe wtedy ją powstrzymali. A tak niewiele brakowało!

Natasza
-Jestem zwykłą ciotą...
Oczy się trochę jej zaszkliły, ale nic więcej.

Michael
Schował klucz do kieszeni-Teraz trzeby by się zapytać gdzie jest akademik-rozgląda się po korytarzu, i patrzy czy jest tu ktoś, kogo mógłby o to zapytać

Michael

Mnóstwo cheerliderek.
Najbliżej stała taka rudowłosa.
Miała na szyi ślady po wampirzych kłach.

Natasza

Większą czy mniejszą od JD? To w sumie zabawne, że wczoraj wyznała mu miłość, a dzisiaj go solidnie wyśmiała. Paradoks.

Natasza
-I tak by mnie rzucił i tak i tak. Nikt mnie nie chce nie ważnie jaka jestem, ale dobra czas się ogarnąć... Czas poszukać kogoś kto nie będzie ciotą jak ja...

Natasza

Powodzenia. Gdzie będzie tego kogoś szukała? Może w drużynie koszykarskiej?

Natasza
-Może w drużynie koszykarskiej, ale .... Nie. Dobra je**ć ten smutek.. Gardzę sama sobą... Będę brnęła w moje bagno... To moje bagno i bardzo mi się to bagno podoba...

Michael
Podszedł do tej rudej dziewczyny-Przepraszam, ale czy mógłbym cię o coś zapytać?

Natasza

- Przepraszam, ale do kogo mówiłaś?
Zagadała do niej nieznajoma dziewczyna. Miała strój cheerliderki i dwa ostrzejsze kły w uśmiechu. Była zapewnie wampirzycą. Z tym, że z farbowanymi na blond włosami.

Michael

- U-uh? Słucham? - rudowłosa spojrzała na niego. Zdawała się nieco zaskoczona tym, że ktoś niespodziewanie do niej zagadał.

Natasza
-Do nikogo.. Wybacz często mówię do siebie.. No, ale witaj.. Mam na imię Natasza.

Sonea

- Tak sądzę. Ale... Widziałeś tego chłopaka, co odpowiedział synchronicznie ze mną? On nie ma duszy. Dużo jest takich osób w tej szkole? - zapytała, nieco niepewnie.

Natasza

- Leana de Rose. Wice-kapitan drużyny cheerliderek. Miło poznać. Dobrze słyszałam, że rozmawiałaś wcześniej z Dumią o dołączeniu do nas? - zapytała.

Natasza
-O czymś innym. Nie jestem z tego dumna, więc wolałabym byś nie pytała o szczegóły..
Nie jestem dumna bo pokazałam w jawny sposób moje cele. Pewnie teraz się obrazi i będę miała utrudnioną pracę. Eh

Michael
-Wiesz może gdzie jest tutejszy akademik?

Natasza

- Rozumiem. Czyli nie masz zamiaru dołączyć do teamu? Wielka szkoda - uśmiechnęła się przyjaźnie - Przydałaby nam się kolejna ładna buzia w zespole.

Z tymi słowami przeczesała palcami włosy i odeszła. Chyba nie była obrażona.

Michael

- Dokładnie piętro wyżej - odrzekła.

Natasza
Ona się lekko zarumieniła, ale naprawdę lekko.
-To była najmilsza rzecz jaką usłyszałam od kogoś innego..

Enny

- Ta, wiedziałem tego gościa. Dziwny jakiś. Co do drugiego pytania... Chyba jest takich osób niewiele, ale ich ilość tutaj nie jest niczym dziwnym. W końcu do specjalna szkoła dla takich świrów. - zaśmiał się cicho i spojrzał na nią. - Wychowywałaś się wśród ludzi, więc nic dziwnego, że to dla ciebie szok. Na pewno się przyzwyczaisz.

Natasza

To z drugiej strony trochę smutne.

Sonea

- Mam nadzieję - uśmiechnęła się - Zaprowadzisz mnie do mojego pokoju?

Natasza
Westchnęła i poszła na górę w celu wrócenia do swojego pokoju.

Michael
-Dziękuję-poszedł na górę

Natasza i Michael

Dotarli na schody, a potem na górę.

//Zmiana tematu or something.

Enny

- Oczywiście. Uwaga na schody. - ruszył przed siebie i po chwili byli przed pokojem numer jeden.

Illon

Zeszły na dół mijając kilku uczniów.
Kasia zaprowadziła Illon pod jedną, nieszczęsną ścianę z zwęglonym napisem szkalującym jej osobę
- To ten - Wskazała go palcem

Illon
Nic nie powiedziała, tylko zdjęła różdżkę z nadgarstka i ją rozłożyła, chwilę potem wycelowała nią w napis.
- Hergudrbo veno, igbe. Aaklr regen finkghe. - powiedziała cichutko, celując w napis uważnie. GM, czy napis zniknął?

Ilon

Zrobił się tylko trochę bledszy.
Ale nadal wyraźnie egzystował na ścianie.

Rose

Usiadła na pobliskiej ławce.

Illon
Odwróciła się do Katarzyny.
- Ten napis został wypalony metodą magii, czy zwyczajnie?

Ilon

- Nie wiem, nie było mnie przy tym.

//Metodą magii. Ale ćśś, nie nie mówiłam.

Illon Feera
Spróbowała ponownie.

Rose

Westchnęła.
- biedna Stella...

Ilon

Nie udało się. Niemal ani trochę.
Napis nadal widniał wypalony w ścianie.

Rose

Racja. Zabiła ją jej własna głupota.
I to na dodatek nie jej wina. Takie warunki.

Hans
Wyszedł z sekretariatu razem z Ellie
- Czyyyyli - Stanął pod ścianą z rękoma splecionymi za plecami - Jak to zrobiłaś?

Illon
Obróciła się do Katarzyny.
- Ten napis, Jekaterino, został wypalony magią. Jak postaram się to usunąć mocniejszym zaklęciem, albo eliksirem, mogę przez przypadek rozwalić ścianę, albo sprawić ból osobie, która to wypaliła. Wybacz, nie jestem gotowa na takie kroki.

Rose

Pozostało jej jedynie wspominać te wszystkie wspaniale spędzone chwile.

Zoe
- Heather? Muszę już się żegnać. Do zobaczenia. - pożegnała się z Heather i ruszyła w stronę pokoju.
Pierwsze łzy spłynęły po policzkach Zoe.

Ellie

- Powiedziałam, że jedne zajęcia są obowiązkowe i chciałabym, by zapisał się na aktorskie, bo jestem tam zapisana, a nie chcę czuć się samotna na tych zajęciach.

Rose

To, kiedy prawie spalono ją na stosie?
Albo to, gdy bała się przekroczyć próg?

Illon

- Rozumiem. Skoro to magia to pewnie nie uda się tego zamalować? - zapytała.

Zoe

- Hę? - tylko tyle usłyszała za sobą.
Potem dotartła do schodów na piętro.

Illon
- Myślę, że te kroki może podjąć tylko osoba z magicznymi predyspozycjami do powietrza. Ja niestety mam żywioł przewodzący, którym jest woda.

Zoe
Weszła po schodach, wciąż płacząc. Chyba nie wyjdzie z tego stanu. Ruszyła w stronę pokoju, mając niemalże histerię.
Śmiała się i płakała jednocześnie.
Tak, to histeria.

Rose

Mózgu przestań. Powiedziałam wspaniałe chwile. Naprawdę nie było nic lepszego?

Hans
- Tyle? - Trochę się zdziwił - Musi cię lubić...

Illon

- Szlag - skrzyżowała ramiona.

Rose

Jak chciały razem podróżować w czasie! Jak cieszyła się na widok doktorka! Jak uroczo zachowywała się, gdy dostała w darze pizzę! Czy to lepsze wspomnienia?

Ellie

- Mówił, że mu to obojętne. M-Może naprawdę na serio nie obchodzi go, na jakich zajęciach będzie, jeśli na jakichś musi? - zasugerował dość niepewnie.