JD:

- No to nieźle - również się zaśmiał.

Stanęli przed biblioteką, po dłuższym czasie łażenia.
- Tylko nie trzeba wchodzić wszędzie, ok?

JD:

- W sensie?

//Ja też nie zrozumiałam o co ci chodzi .-.

Zoe
- W sensie nie trzeba wchodzić do zakazanych działów, opętywać czytelników tlellleele. Rozumiesz. Chooodź. - powiedziała i odgarnęła ponownie włosy, za ucho.

Xezus
Podał jej ulotkę.
-Plus założenie szkolnego KGB w celu usunięcia szkodliwych elementów

Xezus:

- Naaajs - coś w jej tonie głosu zabrzmiało mega sztucznie, gdy brała ulotkę. Ale czy to ważne? I tak odda na nich swój głos, by pozbyć się nie lubianych przez nią lasek.

JD:

- O co ty mnie podejrzewasz? - zrobił tak niewinną minę, jak tylko to możliwe.

Xezus
I znów poszedł dalej.

Xezus:

Teraz ma osiem ulotek.
A na korytarzu całująca się para mieszanej płci, dwie zajęczyce, którym już dał ulotki, kilku naparzających się chłopaków i paczka złożona z trzech wampirek, fioletowej pół-jelonki i rudej dziewczyny. Może też zawsze iść szukać na dwór lub inne piętro szkoły.

Xezus
Patrząc na tą parę pomyślał sobie Po co oni próbują wyrwać sobie jedzenie z ust ? Po czym wzruszył ramionami i poszedł dalej na dwór.

//Jak łatwo zgadnąć - zmiana tematu.

Zoe
- No sama nie wiem, o co cię podejrzewać już. - wzruszyła wymownie ramionami.

Wszyscy na korytarzu, o ile jest tu więcej ludzi
Nagle korytarz zamienia się w jeden wielki kloc 🅱etonu.

Zoe
Zignorowała ten fakt, zapatrzona w stronice kodeksu Mediolańskiego.

//Co wy macie z tym betonem?//

//to dopiero początek wielkiego dzieła//

Zoe
Zauważyła beton.
- Co do cholery? Czy Stwórca robi sobie z nas jaja?!

JD:

Zapewne odpowiedziałby...
Ale go tu już nie było. Zniknął gdzieś.
Zoe została względnie sama - z betonem.

Zoe
To na pewno coś ważnego.
Wyjęła telefon, przeczytała. Schowała z powrotem... I z całej siły rzuciła kodeksem mediolańskim, w bliź okna.

Okno było z 🅱etonu, ani drgnęło.

Zoe
zajebiście
uduszą się


- Czas dla duszonka.

🅱eton zniknął.

Zoe
Nie zauważyła tego, ponieważ oparła się plecami o ścianę i odrzuciła do tyłu głowę, tak by także sie opierała o ścianę.

Zoe
Odetchnęła, zbierając w sobie resztki spokoju. Otworzyła oczy.
- J-Jak? - spytała samą siebie szeptem. Chwilę potem znalazła się przy swoim pamiętniku, który zrobiła w kodeksie Mediolańskim, by na pewno nikt tam nie wlazł.
Dalej pisała coś ze złością.
A jej pismo było choć duże, to niezbyt czytelne w ogóle. Wyglądało tak, jakby dostała tam padaczki...

Zoe
Głośno zamknęła kodeks.
Zaraz potem poszła do łazienki, by poprawić włosy, które były rozpuszczone.

Xezus:

Weszli do środka. On i ta dziewczynka.
- C-Co do tamtych uczniów... naprawdę są tacy niebezpieczni? W-w sensie... u-um...

Xezus
-Tak ! Robią przecież strzelaniny

Xezus:

- A-Ale skąd oni mają w ogóle broń na terenie szkoły, nauczyciele o tym wiedzą?

Xezus
-nwm

Xezus:

- C-Coraz mniej chcę być w tej szkole... - zdawała się autentycznie wystraszona.

Xezus
-Ale my zaprowadzimy porządek !

Xezus:

- Naprawdę?

Xezus
-Tak !

Xezus:

- To dobrze... Wybacz, muszę iść na chwilę - pobiegła gdzieś korytarzem. Gdy znikała w jakichś drzwiach, widział, jak wyciągała jakiś listek nieznanych mu lekarstw z torby.

Xezus
-Ok.

Xezus:

Został sam z siedmioma ulotkami.
Rozda je na tym piętrze czy gdzie indziej?

Xezus
Sprawdza czy ktoś tu jeszcze jest.

Xezus:

Na korytarzu została tamta ruda dziewczyna, która wcześniej wzięła od niego ulotkę, pomimo dezaprobaty wampirzyc wokół niej. Poza nią jednak piętro opustoszało. Niemalże całkowicie.

Zoe
Wchodzi tutaj, naprawdę, no cóż, mokra.
W rękach trzyma kodeks mediolański, oraz pióro wieczne.
Włosy upięte w kok, a z nich ściekające krople.
I przylepione ubranie.
Ale na twarzy taki uśmiech, jakby dostała medal za zajęcie pierwszego miejsca w konkursie dla debili.

Laderas

Wleciała do szkoły.
- nie lubię deszczu. Jest mokry i wszędzie wchodzi -

Xezus
-Gdzie jeszcze mogę hmmm?

JD:

Narzucił Zoe na ramiona swój płaszcz.
Z zewnątrz mokry, ale w środku cieplutki.
- Idź lepiej się przebrać w coś suchego, co?


Xezus:

Może na jakimś innym piętrze?
Kilku ludzi tymczasem weszło do środka. Rozpoznał parę, której wskazywał drogę do sekretariatu, ćmę, pokemona i jakąś randomową dziewczynę z pokeballem.

Laderas:

Za wami weszła do szkoły jakaś laska.
Nic dziwnego, poza pokeballem w jej ręce.

Xezus
Podszedł do łaski z pokeballem.

Usami

- Brr, całkowicie przemokły mi skrzydełka! - otrzepał się, kątem oka zerkając na dziewczynę.

Laderas

- trenerka! - wrzasnęła, po czym schowała się za kimś.

Xezus:

Laska nie zwróciła na niego większej uwagi, wzrokiem śledząc tamtego pokemona.

Laderas:

- No chodź tu, mała, przecież to nie zaboli - uśmiechała się drapieżnie, wodząc za nią spojrzeniem. Gdyby nie osoba, za którą Laderas się teraz schowała, pewnie już dostałaby po głowie pokeballem!

Xezus
-Kłusownik?

Laderas

- nie ma mowy! Ja... mam już trenera! - tak naprawdę nie ma.

Usami

- Zostaw ją. - założył ręce na klatce piersiowej, machając lekko przemokniętymi skrzydełkami.

Xezus/Laderas/Usami:

- A gdzie jest ten twój trener teraz? - nie uwierzyła Laderas, co było po niej widać. A całą resztę zignorowała - Jak gdzieś tu jest to wyjdź zza tej osoby, za którą się tak chowasz, nie masz się czego przecież bać.

Xezus
-Ja jestem jej trenerem!