szaman
-nie no wolę żyć. Jak wszyscy. Dwa razy już prawie umarłem. Sprawdźmy skrzynkę lepiej a nie tak się opierdzielamy-
Usiadł i zaczął kombinować by otworzyć skrzynkę

Febrione
- W takim razie ja skomponuję notatki i jakby co pójdę na przyszpiegi. Dacie radę sami? – zaczęła się rozglądać za ludźmi

szaman
-oczywiście że damy, nie jesteśmy upośledzeni

Febrione
- Co jak co, ale w tym nigdy nie jestem pewna. – uśmiechnęła się i zeszła z lekka na dół, by być mniej więcej na środku długości góry i poczęła się rozglądać.

Ray

W środku było:

- 1 maczeta;
- 1 torba cukru;

Szaman

Co prawda chyba już to pisałem, ale napiszę jeszcze raz, tym razem co innego, bo nie pamiętam, a nie chce mi się szukać.

W środku:

- 1 karta magnetyczna(!);
- 3 granaty;

szaman
-ok mamy tu jedną kartę magnetyczną i 3 granaty- powiedział do reszty grupy.
-mój pseudonim nie jest bezpodstawny, umiem rzucać kulami ognia itp. A wy co umiecie?

Ray

Wziął maczetę i spróbował dosiąść konia.

Kociarz

Rzucać czar zauroczenia, 2 dwie klątwy, które przeszkadzają przeciwnikowi i to bardzo. Ostatnio wytrenowałem słuch, więc usłyszę niemal wszystko, wspinaczkę oraz celność

Ray

Dosiadłeś bez problemu.

Ray

Pojechał, szukając czegoś interesującego, z wykorzystaniem nowego środku transportu.

Febrione
Wróciła.


- Ale wiecie, że tak jakby nie macie tych mocy? Z tych, które mi na pewno pozostały: osłabianie ofiary jadem, ponieważ jest to po prostu część mojego ciała, szybki bieg, całkiem dobrze widzę, w ciemności szybko się przystosowuję, wytrzymałość na brak snu, no i jako tako wampir jestem silna, ale pozostała mi ludzka część tego. Plus całkiem dobrze orientuję się w terenie górzystym, a także na morzu. I znam wiele metod zabójstw, przez moje zainteresowania. – wspięła się do chłopaków.

Ray

Kwiecista łąka jest czymś interesującym dla kogoś w tej sytuacji?

Kociarz

Ma ktoś coś na wzór losów? Musimy ustalić kto bierze kartę

Febrione
- Raczej metoda losowego wybierania jest tutaj idiotyczna, Kocis. Musimy się zdecydować na predyspozycje. – powiedziała, siadając po turecku na ziemi.

Ray

Zatrzymał się. Otworzył paczkę cukru i dał dla konia, samemu rozglądając się po okolicy.

Ray

Byłeś bardzo daleko od miejsca startowego. Duża łąka pokryta różnorodnymi kwiatami i innymi roślinami. Blisko ciebie jest na przykład kilka słoneczników. A koń jak to koń zajadał się cukrem.

Adrian
Wzdychnął tylko przeciągle i przewrócił oczami
- Też mogę pomóc

Kociarz

Nie wiemy, czy możemy jej w trójkę użyć. Więc ogólnie jak chcecie to znam 10 bardzo bolesnych metod tortur.

Adrian

- I dobrze. - powiedział Hainz - Za twoją odwagę dam ci to. - pstryknął palcami. Nóż kuchenny w twoich dłoniach zmienił się w idealnie dopasowany długi nóż ze stali. Perfekcyjnie naostrzony i gotowy do użycia.

Adrian
- Jak mam go użyć kiedy nie chcesz mnie puścić? - Podniósł ironicznie jedną brew - Ale i tak dzięki czy coś

Natasza
Próbuje odebrać królikowi kamień. Najpierw chwyciła królika po czym spróbowała go wyciągnąć by nie mógł się zakopać.

Ray

Urwał głowę jednego ze słoneczników, usiadł na ziemi i zaczął majstrować przy dronie, próbując przerobić go na śmiercionośny miotacz pestek.

Adrian

- Puściłem. Nie wierzysz to sprawdź.

Natasza

Królik był serio wielki. Kiedy próbowałaś zabrać mu kamień ten wściekł się i zaczął drapać cię po twarzy.

Ray

Zamontowałeś co trzeba, ale czy to będzie działać? W teorii powinno.

Ray

Przetestował go, celując w słonecznik.

Ray

Dron zestrzelił słonecznik gradem pestek. Wykorzystałeś całą amunicję, został tylko jeden słonecznik. Koń przestraszył się hałasu i pobiegł przed siebie zostawiając pustą torbę po cukrze.

Natasza
-Dobra. No to pójdźmy na kompromis króliku... Ja ci dam coś a ty oddasz mi kamień?

Natasza

Królik pisknął. Czyżby się zgodził?

Natasza
-Chcesz coś szczególnego?

Natasza

Patrzył się na ciebie wyczekująco, jakby chciał powiedzieć "Po prostu mi to daj!".

Febrione
- Czyli jakoś damy radę. Proponuję oddać kartę magnetyczną Szamanowi.

Natasza
Pokazała mu katanę czy maczetę.
-Może być?

Ray

Zebrał ostatniego słonecznika, załadował drona i zabrał cukier. Może też nada się jako amunicja?

Natasza

Królik nie wydawał się być zainteresowany.

Ray

Torba po cukrze była pusta. Dron poprawnie się załadował, ale musisz pamiętać o zasilaniu. Słabo stoisz z bateriami.

Natasza
-A ty wiedźmaku masz coś przydatnego? Bo ja mam jeszcze tylko siatkę w plecaku.

Ray

Wyłączył drona, aby oszczędzić baterie. Poszedł przed siebie, szukając czegoś przydatnego.

Kociarz

Ja też bym mu dał.

Ray

Szybko zauważył małą wieżyczkę w pobliżu.

//W sensie budynek, nie?//

Febrione
Podniosła się.
- Możemy zacząć działać? Mamy konkurencję.

Ray

Zajrzał do środka, trzymając maczetę w gotowości.

Kociarz

Musimy się ukrywać. Mam trochę materiałów, więc jakaś słaba broń i jakieś narzędzia mogę stworzyć. I to wszystko upchałem do kieszeni, bo coś każde ubranie jakie noszę dostaje bardzo pojemnych kieszeni.

Ray

W środku były dwie skrzynki i minigun.

Febrione
- Dobrze. Myślę, że powinniśmy zaadoptować kilka zwierząt, najlepiej wilków, czy dzikich koni, ocelotów, węży. Pomogą w walce. – wstała i otrzepała swoje spodnie od ziemi i Śląsk przerzucała kij z ręki do ręki.

Kociarz

A Neko też się liczy?

Febrione
- Ku*wa, rozumiem że jest trend na je**ne furry, ale nie aż tak, Kocis.

Kociarz

Ale jestem neko od urodzenia. Dostałem kocich uszu, ale Isaac je zeżarł. Tak samo jak mą miłość. Mam również ogon kota.

Febrione
- To, że masz co nieco od kota, nie oznacza, że nim jesteś.... Ja zabiłam swoją miłość... – kiwnęła głową, po czym lekkawo ją zwiesiła.

Ray

Uważnie rozejrzał się, czy nie ma nigdzie żadnych pułapek. Płyty naciskowe, linki, czujniki laserowe. Przecież minigun nie może sobie tak leżeć bez ochrony, co nie?

Ray

Nic nie widziałeś. Najwyraźniej ktoś go tu po prostu zostawił.

Kociarz

Czyli plan C się nie powiódł. Cóż, jaką mamy gwarancję, że ostatni, który przetrwa otrzyma wolność?

Febrione

- Żadną