I, zgodnie z życzeniem, zaatakowali, tak jak poprzednio.

-Uparci ci ludzie, cenię to sobie.- Zamiast bronić się przed trójką to postanowił rzucić się na jednego z nich w międzyczasie broniąc się względnie swoim toporem przed pozostałą dwójką.

No więc zabiłeś go (bo zakładam, że to miałeś na myśli mówiąc "rzucił się na jednego z nich), a pozostali niewiele Ci mogli zrobić.

-Możecie serio się poddać i dać zabić, przynajmniej będę mógł tym szybciej stąd iść.- Powiedział tym razem biegnąc na dwójkę by zaatakować ich toporami.

Bronili się dzielnie, wspierając na wzajem, ale nie pomogło im to, gdyż legli u Twoich stóp. Martwi, naturalnie.

-Ktoś jeszcze? Nie? Dobra. Chłopaki, chodźcie no tutaj.- Rozejrzał się wstępnie po pomieszczeniu czekając na nich.

Pomieszczenie bez mebli, małe, zasłane świeżymi trupami.

-No nie mówcie mi, że tutaj nic innego nie ma?- Rozejrzał się jeszcze szukając może drzwi, klap czy czegokolwiek, może coś nawet było na suficie.

- No, nie ma, bo mapy trzymają pewnie u kartografa. - odparł Thrall.

-Czemu nie poszliśmy tam od razu? Z resztą tak to przynajmniej nie będą nam przeszkadzać... Prowadź.- Orzekł ruszając zaraz za Thrallem o ile ten znał kierunek.

Więc posłusznie poprowadził Cię do małego budynku, który przylegał bezpośrednio do ściany fortu. Drzwi oczywiście były zamknięte, ale nie był to wielki problem dla Nadczłowieka i jego topora. Gdy już trafiliście do środka, ukazało Wam się dość skromne wnętrze, z małą ilością mebli, jednak większość z nich była zasłana różnorakimi mapami. Jedna były żółte ze starości, a od innych czuć było jeszcze świeży atrament.

-Dobra, no to który tu się orientuje w terenie i zna się na mapach?

Wszyscy momentalnie zamilkli i wbili wzrok w podłogę.
- No, ja myślałem, że szef może... - powiedział jeden i pewnie chciał coś dodać, ale przerwał, gdy usłyszał jakiś szelest.

-Ech, ku*wa. Spróbuję może tak, ktoś tutaj umie czytać?- Powiedział, po czym spojrzał w kierunku, z którego dobiegł szelest.

Kuba1001 pisze:
Vader:
Takowych na razie brak.
.

Więc, naturalnie, szukał sołtysa.

FD_God:
Nikt nie odpowiedział i wszyscy jak jeden mąż wbili wzrok w szafę, z której pochodził ten odgłos.
Vader:
Najpierw to musi znaleźć jego chatę.

Szukał więc.

-Otoczyć szafę i wynieść ją na zewnątrz, reszta ma przypilnować by nic nie stało się z mapami.- Powiedział, po czym został chwilę jeszcze w środku obserwując co zrobią jego ludzie.

Vader:
Chaty właściwie się od siebie nie różniły.
FD_God:
Dwóch wzięło szafę i wyniosło ją na zewnątrz, bez problemów. Dopiero później usłyszeliście krzyki z niej dobiegające.

Wyszedł zatem za nimi spoglądając jeszcze po tych co zostali.
-No co tam znaleźliście?- Zaśmiał się nieco krzyżując ręce na piersi.

W odpowiedzi wyjęli z szafy młodą, szamoczącą się kobietę o czarnych włosach i błękitnych oczach.

-Pytanie za sto punktów, co robi jakieś babsko na posterunku żelaznych frajerów? Bo ja osobiście nie mam pojęcia.

- Jestem kartografem! - odparła, gdy Twoim ludziom cisnęły się na usta inne zawody.

-To nieźle, że musieli aż do tego babę znaleźć. Ale w sumie się im nie dziwię, samemu teraz potrzebujemy jednej od tego, a zatem nie masz wyboru i nam pomożesz.

- A kto twierdzi, że nie mam wyboru? - zapytała butnie.

-No proszę, zadziorna... Powiem to tak byś zrozumiała. Jeżeli będziesz grzeczna i pomożesz, to ominie cię czas tortur, a zapewniam, że te będą wyjątkowo bolesne. Uwierz mi, znam się na nich.

Widać, że się zawahała i opuściła hardo uniesiony podbródek, ale nic nie powiedziała.

-No, skoro już się przekonałaś do współpracy to teraz nam pomożesz odnaleźć się jakoś w tych mapach, dobrze ci radzę nie wykonywać jakichś sztuczek... Zabrać ją.- Powiedział do swoich i ruszył przodem do pomieszczenia.

Za Tobą wkroczyli dwaj Nadludzie niosący kobietę, a po nich pozostali.

-Dobra, to teraz masz jedno póki co zadanie, pokaż nam na mapie jakieś opuszczone forty lub ruiny. Najlepiej takie co wciąż są w całkiem dobrym stanie.

- Ruiny nie są na ogół w dobrym stanie. - odparła, ale zaczęła szukać jakiejś mapy.

-Znalezienie kilku ludzi, którzy pomogą takie ruiny czy opuszczony fort przywrócić do porządku też się uda.

Pokiwała głową i przekazała Ci mapę, jeszcze z pieczęcią, co znaczy, że nikt jej nie otworzył.

-A co ja się znam na mapach? Ty ją otwórz i mi powiedz gdzie mielibyśmy ruszyć.

- A nie wolisz jej sam otworzyć? - zapytała.

-Hmm, nie. Dobrze ci radzę ją otworzyć.- Skrzyżował ręce na piersi uśmiechając się nieco złowieszczo pod hełmem.

No więc zdarła pieczęć i nic się nie stało.

-No to co, mówże gdzie ma nas ponieść.

Rozwinęła mapę, a tam ukazały się tereny całego Elarid, jednak bez podziału na Księstwa czy choćby kontynenty. Zamiast tego zaznaczono tam różne miejsca. Niektóre symbolem wieży, a inne zamku. Przy każdej znajdowały się czaszki w liczbie od jednej do pięciu.

-Mniemam iż wieże są zwyczajnie mieszkalne czy też jakieś pomniejsze warownie, a zamki są całkiem silne? A czaszki to coś w rodzaju stopnia zagrożenia?

Potwierdziła skinieniem głowy, bo nic dodawać nie musiała.

-Ilość czaszek jest na podstawie czego? Bycia tam czy jednak jakichś pogłosek? Jeżeli tak to możesz opowiedzieć nieco o niektórych, szczególnie tych najgorszych.

- Nie wiem. - odparła. - Stalowi Ludzie wybierali się tam sami lub kimś się wysługiwali, a ja tylko sporządziłam mapę, nie wiem więcej.

-No to masz okazję przeżyć coś ciekawego w swoim nudnym życiu, w najlepszym przypadku więcej niż raz, jedziesz tam z nami.

- A jaka jest alternatywa?

Przymilkł tak na chwilę, przysunął swoją głowę do jej głowy i tak przyglądał się jej parze oczu, samemu mogła dostrzec szkarłat jego tęczówek.
-Śmierć przez tortury.- Powiedział jakże krótko i po chwili samemu wycofał swoją głowę. Zatem nie masz zbyt dużego wyboru... No, ale przynajmniej twoje życie stanie się o niebo ciekawsze.

Przez jakiś czas przygryzała dolną wargę, aż spuściła głowę i dała za wygraną.
- Dobrze. - powiedziała cicho. - Pójdę z Wami.

-Co prawda nieco ponure nastawienie, ale mam nadzieję, że jak już gdzieś dotrzemy to się nieco zmieni, hm?- Spojrzał zaraz po swoich. Panowie, zebrać mapy i przygotować się do wyjazdu, ruszamy znaleźć dla siebie jakieś miejsce!

Twoi ludzie zaczęli zgarniać wszelkie dostępne mapy, upychając je w podróżnych torbach i sakwach.

-Zebrać ogary i ustawić się przy głównej bramie, za moment wyruszamy.- Orzekł do nich, po czym czekał aż wyjdą i zostanie sam na sam z ową kobietą. Wiesz, tak sobie nieco pomyślałem i twierdzę, że powinnaś być chociaż odrobinę wdzięczna, zanim oszalejesz to powiem czemu. Otóż zwykła, ludzka banda, która dałaby radę pokonać garnizon broniący to miejsce z pewnością miałby z ciebie dużo inny pożytek, niż my.