Postarał się ignorować ból, kopnął go w nogę i atakował w okolicę dłoni i rąk wampira.

A on właśnie to kopnięcie przechwycił płazem miecza, wsunął go pod nogę i wyrzucił nią w górę, a Ty padłeś na ziemi.
- Dobra walka. - stwierdził. - Koniec, czy chcesz walczyć dalej?

- Wystarczy. - Wstał i otrzepał się. - Dobre miecze, skąd pochodzą?

- Kuźnie Drowów. - wyjaśnił i schował ostrza.

Tak jak Uzgor, schował swój miecz.
- Menzoberranzan?

- Owszem. - przyznał. - Mam tam kilku dobrych znajomych.

- Robią też dla pozostałych, czy tylko dla znajomych? - Uśmiechnął się lekko, takie ostrza przydałaby się.

- Raczej dla pewnego zamkniętego kręgu.

Postanowił nie drążyć tematu, siedział cicho i obserwował teren.

Nie był on zbyt ciekawy.

Może i nie, ale woli widzieć jakieś niebezpieczeństwo w pobliżu . Obserwował tak przez następne minuty.

Jeśli chodzi o szukanie niebezpieczeństwa, to nic nie wykrył.

Spojrzał w stronę Kas'ima.
- Kiedy wznawiamy poszukiwania?

- Już dawno jesteśmy na ich terenie. - rzekł i wzruszył ramionami. - Więc prędzej to oni odnajdą nas.

- Czyli teraz pozostało nam czekać?

- Owszem. - przyznał i wyciągnął się przed ogniem. - Czekać.

Wszedł do swojego namiotu, gdzie czekał tak do momentu aż coś usłyszy, lub coś się wydarzy.

A wydarzyło się: Zasnąłeś. Obudziłeś się dnia następnego.

Wyszedł z namiotu i rozejrzał się .

Czterech wojowników Elity, Kas'im i Uzgor siedzieli razem wokół ogniska, jedząc śniadanie.

Dosiadł się do ogniska i sprawdził czy mają coś dla niego na śniadanie, chyba że musiał wziąć swoje przekąski z torby...

Owszem, miałeś śniadanie: Chleb, pieczone mięso i jajecznicę.

A więc wziął się za jedzenie śniadania.

- Otoczyli nas godzinę temu. - powiedział Kas'im szeptem. - Zachowuj się naturalnie.

Przyjął to do wiadomości, dokończył śniadanie i po prostu siedział i czekał na to co się wydarzy później.

- Gdyby mieli nas zabić, zrobiliby to już dawno. - wyjaśnił równie cicho Uzgor.

- Czekamy? - Dodał cicho.

- Owszem. - odparł Wampir. - To oni powinni wykonać pierwszy ruch.

A więc czekał na ruch dżinów siedząc cicho przy ognisku.

Wreszcie zauważyłeś jakieś punkty na horyzoncie, zbliżające się bardzo szybko.

Narazie nic nie robił. Czekał na ruch reszty wampirów.

Oni także siedzieli spokojnie, a niewyraźne kształty zaczęły formować się w wielkie Giga Scorpio, za duże nawet, jak na standardowego osobnika dorosłego.

Czekał na ruch wampirów, dopóki oni siedzieli spokojnie on też to robił.

Wreszcie stanęły przed Wami trzy skorpiony. Każdy miał na grzbiecie jakąś konstrukcję: Cztery ściany z drewna, owleczone skórą, skórzany dach i za pewne miejsca dla pasażerów w środku.

Trzy skorpiony, trzy miejsca dla nich, tak domyślał się Garaalt... Jednak nadal obserwował co zrobią wampiry.

Nie robiły nic, a Twoja logika okazała się błędna, gdy wnętrza tych konstrukcji opuścili osobnicy, którzy powinni być Dżinami.
Każdy był wysoki i muskularnie zbudowany. Ciało okrywały im szare, czarne, granatowe lub niebieskie szarawary i turbany. Widziałeś jedynie oczy, w każdy wypadku błękitne. Nieodłącznym elementem wyglądu Dżinów było też coś na kształt kostura, zakończone mocnym, ale ciągle się palącym, niebieskim płomieniem.

Dokładnie obserwował dżinów, siedział cicho. Czekał na ich ruch

Jeden z nich, najwyższy, wystąpił naprzód i zaczął mówić coś, w nieznanym Ci języku.

Skoro tego nie rozumiał, nic nie mówił. Jednak był ciekaw co zrobią wampiry.

Wszyscy wstali i skłonili się, niemalże równocześnie.

Zrobił to samo, chwilę po tym gdy się ukłonili.

A Dżin znów nawijał w swoim języku.

Miał wielką ochotę żeby spytać się jednego z wampirów co on do cholery mówi ale wstrzymał się i stał cicho.

Oni również nie odpowiadali.

On też stał jak słup.

Wreszcie Dżiny wróciły na grzbiety skorpionów, a te odeszły.

- Co oni do cholery mówili?

- A skąd niby mamy wiedzieć? - zapytał autentycznie zdziwiony Kas'im.

- Nieważne... Co teraz zrobimy?

- Musimy się z nimi dogadać.