- Nowa niespodzianka dla nas? Świetnie. - powiedział Stratum podnosząc swój miecz z ziemi. - Niech będzie, pójdę dalej, ale jeszcze jedno spotkanie z tym cholerstwem i wracam na pustynię. - mówiąc to spojrzał na Victorię. - tylko sobie przypadkiem nie ubzduraj że ufam tobie i twojemu wariacie-hodowcy.

Divas wszedł do karczmy. Miał smagłą cerę i brązowe włosy. Wyglądał naprawdę młodo. Na plecach nosił dwa krótkie, skrzyżowane miecze. Zamówił piwo i jednocześnie zapytał się karczmarza:
-Słyszałem, że w mieście jest arena. Szykuje się jakiś turniej, pokaz walk, jakiś arogancki hipermistrz wyzywa wszystkich na pojedynek? Przydałoby się trochę zarobić.

Paladyn założył miecz na plecy a Stratum spojrzał po reszcie.
- Jasne... Idźmy więc.

- Może zamiast czekać tu na pomoc, spierdzielimy stąd? - zawołał Aravil do swoich towarzyszy. - Do wyjścia już niedaleko!

pozostała dwójka również ruszyła za nimi równym krokiem.

Położył złotą monetę na blacie.
-Co konkretnie i kto startuje?

Resztę możesz sobie zatrzymać, tylko powiedz mi coś ciekawego. Żadnych podejrzanych typów? Żadnych afer, wilków rozszarpujących ludzi, czy czegokolwiek?

Stratum bez słowa szedł za resztą, Karler rozglądał się tylko od czasu do czasu nerwowo jakby coś miało się na niego rzucić.

//No nie bądź jeleń, daj mi chociaż możliwość podpięcia się pod jakąś historię//
Serio? - jego ton głosu zmienił się nieco - Siedzisz tutaj w centrum wszystkich ważnych wydarzeń w tym regionie i o niczym nie słyszałeś? Lordowie, ambasady i assasyni mają wolny dzień?

- Dobry pomysł. - rzekł Walon do towarzysza.
Posłał kilka strzał do insektów i powiedział:
- Idź! Ja będę Cię osłaniać, a jak wejdziesz na góre to pomożesz mi.

Aravil wdrapał się na górę i wyciągnął rękę do towarzysza
- Złap się mnie! - krzyknął do Walona.

Chwycił ręke Aravila i wdrapał się na góre.
- Wracajmy do Karczmy. Mam dość wrażeń na dziś.

- Dobry plan. A Duncis? Zostawimy go tu? Jeśli tak zrobimy, to pewnie będzie się mścił...

- Najchętniej bym go tu zostawił albo zabił, ale możemy mu pomóc.

Aravil pobiegł do krawędzi.
- Duncis! Idziesz z nami?! - krzyknął

-Jestem wciąż tuż obok! - zakrzyknął do nich Duncis - I dam sobie rade sam.

Zaraz wpakuje mu strzałe w łeb - myślał Walon.
- Ha! Jestem ciekaw jak sobie poradzisz.

- Jak wolisz! - zakrzyknął do Duncisa. Razem z Walonem wyszedł z jaskini.
- Nie no, to było ku*wa dobre... Nigdy nie miałem w życiu takiej akcji, a wiele przeżyłem...

Wbił jeden z pozostałych bełtów w odpowiednie miejsce w ścianie, wziął głęboki wdech, chwycił się go, wbił drugi i zaczął się wspinać.

- Tu masz racje. Chociaż walki z wilkołakiem to nie przebije. Kilka dni sobie odpoczne i wyruszam zająć się tym wilkołakiem w górach. Idziesz ze mną?

- Czemu nie. Dla mnie wrażeń nigdy dosyć. Ale teraz wracajmy do miasta.

Kiedy upewnił się, że na gorze nic mu nie grozi, wszedł na powierzchnię. Czul się cały strzaskany i nie wypełnił swojego celu. "Ale przynajmniej żyjesz, żeby dalej próbować" pomyślał. Skierował się do miasta okrężną drogą.

Walon wszedł do Karczmy, podszedł do lady i zamówił piwo i duży, ciepły posiłek.

///A potem przychodzi taki nieznany w internetach i mówi że ja z darcusem za szybko piszemy, jasneee...///
Tymczasem Oghren - kilka dni wcześniej wciąż. - spojrzał na ów czarną skrzynię - którą opisywał wcześniej Huba1001. Podszedł do niej powoli i przyjrzał się jej dokładnie, czy przypadkiem nie ma jakichś widocznych pułapek czy zabezpieczeń.

//lajf is brutal, niestety//

Nie widać było takich. Skrzynia nagle zaskrzypiała i krasnoludowi wydawało się, że coś jest w środku i szepcze do niego.

- Hm? - spojrzał bardziej zdziwiony na skrzynię, podszedł bliżej i przyklęknął przy niej zastanawiając się czy na pewno ją otwierać.

Nagle skrzynia się otworzyła. Był w niej mężczyzna wysoki na ponad dwa metry. W rękach trzymał jeszcze większą laske z srebrną głową wilka. Był blady, a paznokcie na jego rękach były bardzo długie. Pod jego gardłem coś drgało, ale był martwy.

Oghren odskoczył zdziwiony. Wyciągnął topór i dotknął kolesia ze skrzyni końcówką topora "tak na wszelki wypadek".

-Nie żartuj sobie ze mnie, albo zaraz będziesz nosił własne flaki na szyi - warknął, a wyraz jego twarzy i błysk w oku sugerował, że mówi poważnie.

Omeg12 pisze:
-Nie żartuj sobie ze mnie, albo zaraz będziesz nosił własne flaki na szyi - warknął, a wyraz jego twarzy i błysk w oku sugerował, że mówi poważnie.

//Eee... do kogo to mówisz? Ja i Aravil jesteśmy w Karczmie ;-;
Trup w skrzyni wydał ciche westchnienie, co było normalne jeśli płuca miały w sobie powietrze i coś je nacisnęło. Trup więcej się nie poruszył, ale w jego gardle coś nadal drgało.
//Nie. To nie ojciec Walona. Walon był szlachcicem, jego herbem rodowym był wilk, ale to nie jego ojciec. Licze, że Oghern przyniesie laske Walonowi.

//omeg wprowadził drugą postać, która mówi to do Karczmarza//
Aravil wszedł zaraz po Walonie i usiadł obok niego.
- Dla mnie kawał mięsiwa i kufel piwa.

///To była kontynuacja dialogu widocznego na tej samej stronie, więc nie czuję się specjalnie winny///
Divas zamknął na chwilę oczy i odetchnął. "Nie ma sensu znowu zaczynać" - pomyślał, po czym wyszedł z karczmy rozejrzeć się po mieście. Miał nadzieję na dowiedzenie się czegoś wartościowego, albo nawet zaciągnięcie się gdzieś.

Oghren szturchnął go jeszcze raz, trochę mocniej.
- Koleś, wyglądasz jakbyś nie mógł się zdecydować czy żyjesz, czy nie. - W końcu schował topór i zaczął przeszukiwać czy może przypadkiem nie ma czegoś cennego w kieszeniach.

Trup nie miał nic poza laską z srebrną głową wilka.

- Hmm. - Krasnolud podniósł powoli laskę ( ͡° ͜ʖ ͡°) i po rozglądnięciu się na wszelki wypadek jeszcze po lochach ruszył w drogę powrotną do Karczmy.

Stratum rozejrzał się po trupach.
- No nareszcie coś konkretnego.
Paladyn patrzył wciąż zdziwiony to na kobietę, to na trupy.

- Czyli mam wierzyć że to jednak nie była twoja sprytna sztuczka tak? - spytał Stratum wychodząc naprzód z grupy która przybyła z Victorią.

Stratum spojrzał na worek słuchając całego wyznania.
- Czyli jednak miałem rację, chociaż sam w to zbytnio nie wierzyłem. - odparł patrząc na resztę. Paladyn również ujrzał worek i spojrzeli po sobie z Stratumem. Karler szturchnął lekko Darcusa i wskazał mu worek z pytającym wyrazem twarzy.