Więc wykonała w jego stronę zamach sztyletem
- Przekuj słowa w czyny!

Elisif rozejrzała się dookoła
- Cholera... - Założyła łuk na plecy jednak na wszelki wypadek nie schowała sztyletu

Przyjrzała się tylko czy przy dłoni nie ma czegoś ciekawego.

Wstała więc i skierowała się w stronę Karczmy

Cokolwiek ._.
Tymczasem do Axiliariusa podeszli dwaj paladyni ciągnący za ręce jakieś zwłoki
- To ktoś z waszych? - Zauważył że zwłoki które ciągnęli należały do Salema

Nasi budowniczy znaleźli go przygniecionego kawałkami muru miasta.

- Nie, przynajmniej nie widzieliśmy nic. Może pod zbroją coś będzie miał.

- Nie ma sprawy, a i nasz przywódca ma pewne pytanie.

- Zaraz się zjawi, tymczasem my wracamy do roboty - Obaj paladyni odeszli
W tym momencie przyszła Elisif, udała się prosto do Paragnotakhara (xd)

- Zraniłam go mocno ale uciekł...
///Parakhangakhonataraghknokataras///

- Ale nie mam pojęcia gdzie!

- W tym momencie nic mi to nie daje! Nawet nie wiem gdzie mogła bym go szukać

- Nie, nie mam pojęcia czym to jest...

- No dobrze... Szkoda że nie powiedziałeś mi o tym wcześniej nie musiałabym... Zresztą - Wyszła z Karczmy i ruszyła z powrotem do zagajnika
Tymczasem do Axiliariusa przyszedł dowódca paladynów
- Przydałaby by się wasza pomoc

- Potrzebujemy dobrego kowala... Najlepiej kilku może nawet i kilkunastu... Im więcej tym lepiej. Król przysłał mi ponad 100 wojowników ale ich pancerz nie nadaje się nawet to polowanie na okoliczne wilki! A ukończenie miasta przed załatwieniem pancerzu ludziom.

- Ehh... Cóż gdybyście mieli kogoś na zbyciu przyprowadźcie go do mnie

- Emm... nie chcę cię obrazić ale to chyba jakiś żart?Jak ten gnoll ma nam wykuć ponad sto pancerzy i mieczy?

- No dobra, zobaczymy. A teraz chodź gnollu jest coś do zrobienia - ruszył w stronę obozu.

Tymczasem Elisif dotarła na miejsce, ręka dalej leżała a ta kucając obok niech skupiła się jak najmocniej żeby wykryć gdzie jest wampir

Zdziwiona chwilę stała w miejscu, następnie udała się śladami

Szła dalej rozglądając się za co raz to następnymi śladami

Pobiegła więc za śladami kopyt

Zmieniła tempo do marszu, nie zamierzała stawać.

Wracanie się po konia zajęło by jej tyle co dojście pieszo do miejsca

Elisif udała się na małą farmę niedaleko stąd i pojechała na równiny białym koniem zwanym Świtem