Widzisz mapę na ścianie 10 metrów od ciebie.

Marek

- Nareszcie zamontowali jakąś mapę.

Podchodzi do mapy i ją sprawdza

Plan budynku o kształce litery H. Sekretariat, pokój dyrektora, sklepik, pokój nauczycielski, sale lekcyjne (od matematyki,angielskiego,języków obcych(liczba nieograniczona. Tak jest klingoński), od historii, od geografii i od wszystkich innych przedmiotów jakie są lub można sobie wymyślić). Wejście do podziemi szkoły, 1 łazienka męska, obok której jest damska. Przebieralnia na WF dla dziewczyn i trzy pomieszczenia dalej dla chłopaków. Obok pokoju nauczycielskiego są schody na 1 piętro, schowek woźnej i mieszkanie woźnego.

Marek
Idzie w kierunku sekretariatu

Po paru minutach stanąłeś u drzwi sekretariatu.

Marek
Puka do drzwi od sekretariatu.

- Proszę wejść - powiedział żeński głos.

Marek
Wchodzi do sekretariatu.

Hed

Wchodzi. Idzie do sekretariatu. Już tu wcześniej był, więc zna drogę.

Nidus
-Co mogę dla ciebie zrobić zarazo? -Nadal klęczy i schyla głowę .Ma nadzieję na zyskanie sojusznika.

Tanja
Okej, dawno ktoś ją tak traktował
-yyyyyy chwilowo sporządź mi listę uczniów- powiedziała zaskoczona

Adrian
Wyszedł z sali gimnastycznej próbując nie myśleć za dużo o tym co się odpi***ala.
Tylko w sumie nie wie co robić, kompletna pustka, która jest w ogóle godzina?

Nidus
-Gdzie zacząć?

Adrian
Zegar na ścianie wskazywał 16:20

Ray

Wyszedł na korytarz.
- dlaczego zawsze muszę pracować samemu?

Mark

Puścił ją.
- na kogoś o słabej woli mogłoby to zadziałać, ale nie na mnie - brutalnie ją podniósł. - po prostu nie chcę zrobić przykrości Febronie, wiesz?

Glitch

- może lepiej powiedz coś Mark'owi. Nie wygląda na to, aby miał jej odpuścić

Febrione
Zmarszczyła brwi i zwróciła na nich uwagę. W tempie ekspresowym się podniosła, po czym podbiegła do pary.
Epione
- Jej? Przykrości? W jaki sposób? – zaśmiała się gorzko.
Febrione
Zatrzymała się słysząc słowa Epione.
- Mark, Epione! Przestańcie! – próbowała się jakoś w to wmieszać.

Adrian
Przynajmniej godzina jakaś sensowna.
Rozejrzał się po korytarzu, może jakiś spokojny uczeń powie mu co się działo przez ostatnią godzinę

Adrian
Mało kto był spokojny. Jakiś koleś unosił dosyć Brutalnie dziewczynę, inną laska z trudem podnosiła się z ziemi. A jeszcze jedna kucała przy niej.

Ray

Rozejrzał się po korytarzu.

Mark

Puścił ją.
- niektórzy ludzie nie zasługują nawet na śmierć

Glitch

Odetchnęła z ulgą.

Ray
Szarowłosa, której rysy i twarz w lekkiej rozpaczy i panice poznałeś - to była Febra. Naprzeciw niej czarnowłosa dziewczyna, która była z lekka nieżywa, i człowiek.
Epione
- Przykładowo ty. – powiedziała Epione.

Tanja
Ehhh ja pie**olę ku*wa. Nawet czystka ich nie powstrzymała przed wybijaniem nawzajem. Zerknęła za okno. Poszła do wyjścia ze szkoły. Popatrzy kto przychodzi a kto wychodzi

Adrian
Mmmmm nie ma nawet opcji, żeby gadał z jakimkolwiek z tych czubów, jeszcze będą się kłócić a mu nerwy puszczą.
Może u sekretarki się czegoś dowie, tylko gdzie ona była...

Adrian
Była jeszcze jakaś blondynka przy oknie.

//Chodzi o Tanję?

//tttaaak

Ray

Ignorując wszystkich dookoła podbiegł do Febronie. Uśmiechnął się.
- wróciłem... Po tylu latach w końcu wróciłem... - łzy same zaczęły napływać mu do oczu.

Mark

Roześmiał się. - zaczynam cię nawet lubić

Glitch

Spojrzała na Febronie pytająco.

Hed

Wychodzi z sekretariatu. Spojrzał na numer klucza.

Febrione
Przytuliła Ray'a.
- Ciszej, ciszej... Ja też się cieszę... – szepnęła do Ray'a cicho.
Epione
- Z wzajemnością. – odpowiedziała natychmiastowo.
Febrione
- Ray... Bo... Glitch ma pytania. Chyba do ciebie. – szepnęła Febrione, przedtem całując Ray'a lekko w policzek.

//Poproszę kawałek mistrza gry.//

Hed
Numer klucza to 3.

Hed

Idzie do schodów i wchodzi na górę.

//dalej na pierwszym piętrze, zrób pierwszy odlis

Ray

- to niech zaczeka - pocałował ją. - niech da mi się tobą nacieszyć - przytulił ją mocniej. - tyle lat cię szukałem

Glitch

Uśmiechnęła się. Patrzyła na nich, sama nie do końca pewna, czy zazdrosna, czy może jednak nie.

Mark

Roześmiał się, ale po chwili spoważniał.
- tylko się nie zakochaj, bo będziesz cierpieć

Febrione
- Szukałeś, może przez, to, że umarłam w Centrum. – uśmiechnęła się leciutko i pocałowała Ray'a.
Epione
- I cóż cierpieć? – spytała, wstając naprzeciw Mark'a z pytającym wyrazem twarzy.

Ray

Odwzajemnił pocałunek.
- a ja utknąłem w innym wymiarze, na wiele, wiele lat temu

Mark

- ja nie potrafię kochać

Epione
- Niespodzianka. Mam ten sam problem. – rozłożyła ramiona w geście bezradności i się zaśmiała.
Febrione
- Jak się wydostałeś? – Spytała, lekko gładząc jego policzek.

Adrian
Wygląda na dość normalną, co mu szkodzi.
Podszedł do dziewczyny z dość nieprzyjazną twarzą, ale to u niego normalne.
- Cześć

//do kogo to?

Ray

- Tardis mi pomogła. Skakaliśmy między wymiarami aż w końcu trafiłem tutaj. Po paru latach podróży. Przynajmniej dla was zniknąłem tylko na parę godzin - uśmiechnął się.

Mark

Również się zaśmiał.

//No do Tanji bo filiżanka mnie na nią naprowadziła

Tanja
-cześć- odpowiedziała. A kto to znowu ją zaczepia? Nie ufa mu, wyglada podejrzanie jest brzydki i jest mężczyzną. To wystarczające powody

Adrian
Już czuje, jak głupio to zabrzmi
- Wiesz co się działo na sali gimnastycznej? Apel?

Tanja
-tak, na początek był apel a potem połowa ludzi na świecie wyparowała, tak w jednej chwili, zmieniła się w pył. Na serio. Zapytaj raya o wyniki z czego jest ten pył lub włącz TV, non stop o tym gadają. Z 7 miliardów ludzi pozostało aż trzy i pół miliarda. A z resztą stworzeń to nie wiem

Marek

- Co za [CZYTELNIK JEDYNEGO SŁUSZNEGO ŹRÓDŁA WIEDZY POSTANOWIŁ TO OCENZUROWAĆ, BO NIKT BY NIE WYTRZYMAŁ TEGO CO PRZECZYTAŁ] z tej sekretarki. Jeszcze zobaczymy kto ma rację.

Idzie w kierunku wyjścia.

Epione
Uśmiechnęła się lekko.
Febrione
Uśmiechnęła się leciutko ze łzami w oczach.
- Godzin? Raczej dla mnie to już trochę minęło. Świat martwych jest taki nudny, Ray. – mruknęła Febrione lekko się zamyślając.

Ray

- z kolei wszechświat jest bardzo piękny. I zamierzam pokazać ci każdy jego zakątek - uśmiechnął się. - każdą pojedynczą gwiazdę. Tylko ty i ja - ucałował ją.

Glitch

Odsunęła się od tej pary, aby im nie przeszkadzać.

Mark

Uśmiechnął się.

Epione
- Zresztą, chciałabym się zapytać... Skoro nie umiesz kochać, to jak pokochałeś moją siostrę? – spytała szczerze zaciekawiona.
Febrione
Zarumieniła się leciutko i skinęła głową.
- Mam nadzieję, że we wszechświecie nie umrzemy. – prychnęła rozbawiona i przytuliła Ray'a.

Marek
Jesteś przy drzwiach wejściowych.

Marek

- Chyba jednak zbyt wcześnie, aby opuszczać teren szkoły. Może ktoś będzie coś wiedział.

Idzie szukać kogokolwiek.

Mark

- po tym jak stałem się człowiekiem, jakaś cząstka człowieczeństwa mnie zmieniła. Ale nic się nie martw, znów jestem tym samym zimnym draniem

Ray

- no cóż, ja raz zdążyłem umrzeć - roześmiał się. - ale tylko zdołali mnie wkurzyć. Teraz twój smoko-ludź wygląda nieco inaczej