-Do Największego? Spoko. Zostaw tutaj sprzęt.

- Broń czy wszystko, co mam przy sobie?

-Broń.

Nie miał tego sporo, także złożył gdzieś obok strażnika i wszedł do środka.

Brama zamknęła się tak samo powoli.
-Trzecie piętro, lewy korytarz, pokój 24.

Pokiwał głową i udał się pod wskazany adres.

Tam drzwi pilnował tylko jeden żołnierz w kamizelce saperskiej i z LKM'em.

- Ja do Wielkiego Chucka.

-Tutaj jest Największy, który tutaj dowodzi. Pewnie ci się pomyliło, jak każdemu nowemu. Mniejsza, możesz wejść. Ma czas.

Prychnął pod nosem i pokręcił głową, ale nie miał ani czasu, ani chęci, żeby wszystko mu tłumaczyć, tak więc wszedł do środka.

Pomieszczenie zostało wykonane tak, że musiał iść krętym korytarzem, któego ściany były z tektury.

Nieco to go rozbawiło, miał nawet ochotę "przypadkiem" to zniszczyć, ale powstrzymał się i kontynuował marsz.

W końcu dotarł do kolejnych zamkniętych drzwi. W środku był Wielki Chuck i dwójka innych. Stali przy stole i rozmawiali, ale zwrócili uwagę na gościa.

- Witam.

Przywitali się ruchem głowy, a Wielki Chuck chyba go rozpoznał.
-Znowu ty? Jak tam życie?

- Jeszcze żyjemy. - odparł, kładąc pewien nacisk na to pierwsze słowo.

-Rozumiem. Przybyłeś po to, by...?

- Przy okazji podziękować oraz poprosić o możliwość przeniesienie tutaj moich ludzi.

-Liczba?

//Ustaliliśmy to gdzieś czy kiedyś? ;-;//

///Patrz Spis NPC.

//Poza swoimi ziomkami z wypadów ma tam też kobiety, dzieci i innych mężczyzn, także ten...//

///Wait, rly?

//Taaa... To miałem na myśli piszą w KP o "grupie ocalałych."
Nie dogadaliśmy się.//

///Fuck. Dobra, ile proponujesz?

//Z dwadzieścia osób?//

///Może być.

- Dwadzieścia osób.

Jeden z nich się odezwał, nie dając Wielkiemu Chuckowi dość do głosu.
-Przyjmiemy 15 osób.

Miał to gdzieś, czekając na reakcję W I E L K I E G O C H U C K A.

Wielki Chuck pewnie miał niższą funkcję.
-To jest opinia Wyższego. Sorry.

- A czemu tylko tyle?

-Wyżywienie, wolne miejsca, woda pitna.

- A jeśli jestem w stanie zaoferować własne zapasy i surowce to coś tym zmienię?

-Możliwe. Dużo tego?

- Zależy czego dokładnie.

-Wymień. Mamy czas.

- Mamy sporo medykamentów i wykwalifikowanego lekarza, spore zapasy wody butelkowanej, puszkowanego żarcia i konserw, a nawet warzywa i owoce z lokalnej szklarni. Zaś broń... Nie jest tego dużo, tylko kilka osób ma broń palną, a jak ma, to przeważnie pistolety i rewolwery, czasem jakąś strzelbę czy coś. Mamy też sporo amunicji i jeden lekki karabin maszynowy.

-Dobra, to zmienia postać rzeszy.
-Rzeczy.
-Mniejsza. Kiedy możesz ich tutaj sprowadzić i czy potrzebujesz eskorty naszych?

- Czyli mogę sprowadzić wszystkich, tak?

-Tak.

Nim odpowiedział, zerknął na okno, oceniając porę dnia.

Obok okna był zegar pokazujący godzinę 14:02.

- Kilkuosobowa eskorta by się przydała, ale nie jestem pewien, czy sprowadzę wszystko i wszystkich w jeden dzień.

-Wielki Chuck może ci towarzyszyć ze swoim oddziałem.
-I zrobię to z przyjemnością.

- W takim razie ruszajmy, dobrze byłoby przenieść się tu ze wszystkim jeszcze przed zmrokiem.

-Wiesz Chuck, co robić.
-Ta jest.
Wielki Chuck uścisnął dłonie swoim towarzyszom i ruszył ku wyjściu. Warto ruszyć za nim.

I tak właśnie uczynił.

Po tym, jak obaj wyszli, to Wielki Chuck lekko go odciągnął na bok.
-Nie kłamałeś, prawda?

- A gdyby skłamał?