- Hm... Tak. Nawet dwa. Po pierwsze: Mogę polecieć o własnych siłach by rozruszać skrzydła. Po drugie... Dobra, czekaj. Bonum, descendit!
*Na niebie pojawił się bardzo silny błysk światła. Tak silny, że Dudu musiał zasłonić oczy. Gdy je odsłonił, zobaczył ogromnego, białego smoka, a przy nim Michała*
- To jak?

Michaelpl03 pisze:
(Nie jestem jedyny! :) )
- Gdy Cię nie było, nauczyłem się tej sztuki... Musimy wracać Twoim smokiem?

Ty jesteś aniołem , magia to grzech a ty jej używasz... won z nieba ! D:

- Dobra, nie mam więcej pytań...
Wyciągnął medalion. Po chwili nadleciał Vivmorte.
Huk jaki zrobiły smoki zwrócił uwagę orków przebywających w jaskini. Ruszyli oni na spotkanie Michałowi i Dudu.
-Szybko, na smoki!
Ryknął Dudu.

WizardLord pisze:
Ty jesteś aniołem , magia to grzech a ty jej używasz... won z nieba ! D:

//Rasja Masi Wizad Lodize

*Anioł spokojnie wsiadł na smoka. Powiedział coś do niego, a on zionął potężną wiązką światła, która zabiła ponad połowę potworów*
- Serio jest niezły w bitwie...
*Smok zaczął szarżować na wrogów*

WizardLord pisze:
Ty jesteś aniołem , magia to grzech a ty jej używasz... won z nieba ! D:

(Magia światła to grzech? Od kiedy? O.o)

- Zostaw ich, Michale. Wszak to tylko istoty.
Odleciał w stronę Arafinwe.
Gdy już byli na niebie Dudu rzekł do Michała.
- Lecimy prosto do Cintry, z przystankiem w Ghkabgk... Z początku Cię nie doceniałem, jednak teraz myślę, że się nadasz.

Michaelpl03 pisze:
(Magia światła to grzech? Od kiedy? O.o)

Magia to grzech nieważne czy światła ale i tak to grzech...

WizardLord pisze:
Magia to grzech nieważne czy światła ale i tak to grzech...

//Pisz: "//" jak nie piszesz w temacie... Co masz na myśli mówiąc magia?

WizardLord pisze:
Magia to grzech nieważne czy światła ale i tak to grzech...

(To po co jest coś takiego jak magia światła?)
- Nadam się... Do czego?

Michaelpl03 pisze:
(To po co jest coś takiego jak magia światła?)
- Nadam się... Do czego?

Rób jak chcesz nie narzekam.

- Andre, ja, kilku zbuntowanych baronów, oraz Ty. Masz jeszcze jakieś pytania?

- Rozumiem, że chodzi o króla?

- Tak. Mam zamiar obsadzić Andre na tronie...
Zaczął.
- Plan jest taki: smoki przypuszczą nalot na pałac królewski. Gdy już zostaną niedobitki wkroczymy my.
Rzekł.
- Oczywiście twój smok również weźmie udział.

- Czy... Oni będą musieli zginąć?

- Król dobrowolnie nie odda korony.
Powiedział.

- Nie... Nie mogę wziąć w tym udziału...

- Oh, proszę... Zabijasz orków, używasz magii, dołączyłeś do armii królewskiej, a nie możesz poobcinać kilku łbów?!

- Orkowie stanowili zagrożenie. Nie mogę zabić nie-
*Przerwał*
- Eist jest dobrym człowiekiem?

- Jeżeli uważasz, że dobrem jest mordowanie ludzi za to, że przynieśli nieodpowiadające mu jedzenie... to tak.

- Naprawdę to robi?

- Ba! Jakby jeszcze było mało, ma, to znaczy miał, dziecko z własną siostrą!

- *Westchnięcie* Czyli jednak mogę wziąć w tym udział...

- Jak najbardziej... Licz się z tym, że Andre chojnie wynagradza, więc możesz liczyć na niezłą posadę. Baron, albo może... Hrabia?

- Ja?! *Zdziwił się* Niemożliwe!

- Wszystko wedle zasług, Michale.

- Eh... Kiedy dolecimy?

Nie odpowiedział. Po półgodzinie rzekł.
-Jesteśmy w Ghkabgk. O, tam jest jakaś pusta polana... W dół!

*Wykonał polecenie*

Wylądowali na pustej polanie. Dwie mile stąd znajdował się zamek kapitana Garonda.

Akcja przenosi się do "Ghkabgk".

- Aj, aj, muzyko graj! - bard przechadzał się po mieście.

(Nikogo nigdzie nie ma, więc wbijam tu :D)
*Przychodzi. Przechadza się po lesie*
- Eh... Aura lasu... Jak ja ją lubię...

- Zapachniało powiewem jesieni,
Z wiatrem zimnym uleciał słów sens,

Tak być musi,
Niczego nie mogą już zmienić,
Brylanty na końcach twych rzęs,

Tam, gdzie mieszkasz już biało od śniegu,
Szklą się lodem jeziora i błota,

Tak być musi,
Już zmienić nie może niczego,
Zaczajona w twych oczach tęsknota,

Wróci wiosna, deszcz spłynie na drogi,
Ciepłem słońca serca się ogrzeją,

Tak być musi, ,
Bo ciągle się tli w nas ogień,
Wieczny ogień, który jest nadzieją.





Ludzie zaczęli bić brawa i wrzucać monety do kapelusika barda.

- Hm... Co to za muzyka w oddali?
*Zaczął iść za muzyką*

- Tak być musi,
Niczego nie mogą już zmienić,
Brylanty na końcach twych rzęs,

*Doszedł do miejsca, gdzie grał Dandelion*
- Hm... To już miasto. Ale kto tak gra?
*Wyczuł aurę Dandeliona. Nie była ona dobra. Grał jednak świetnie, więc podszedł do kapelusika i rzucił mu kilka monet*

- Dziękuje, dziękuje - rzekł poeta.

- Nie ma za co - Taka gra jest warta dużo więcej.
*Poczuł głód. Poszedł w stronę lasu coś upolować*

Mistrz rozpoczął śpiewać balladę.

*Wyczuł wilka. Ostrożnie schował się w krzakach. Po chwili z nich wyskoczył. Wilk zaczął na niego biec. Bliwild sprytnie uskoczył zadając wilkowi przy tym cios w głowę swoim mieczem. Przytachał go do jakiejś jaskini. Wziął jakiś kamień i zaczął go ostrzyć o inny kamień. Po chwili obdarł nim wilka ze skóry. Wziął dwa inne kamienie, trochę chrustu i zaczął rozpalać ogień. Postanowił upiec na nim wilka*

Bard skierował się w stronę karczmy.

*Gdy wilk był gotowy, wziął się za niego. Jak na niewidomego, to polowanie wyszło mu świetnie*

Woj poczuł, że ktoś go obserwuje.

*Przerwał posiłek. Spróbował "wyczuć" kto to. Nałożył nacisk na aurę "dziczy" i "zła"*

- Ktoś pozwolił Ci zabijać wilki? - zapytał ów nieznajomy.

*Wyczuł gdzie jest, oraz KIM jest*

- Odpowiedz!

(To... Jaka aura? :D)

Michaelpl03 pisze:
(To... Jaka aura? :D)

(jak nie znasz go, ani nigdy nie był koło Ciebie, to skąd możesz wiedzieć kim on jest?)

Erykhit pisze:
(jak nie znasz go, ani nigdy nie był koło Ciebie, to skąd możesz wiedzieć kim on jest?)

(Nigdy go nie widział, ale wykrywa "aury", które każdy roznosi :D Mi nie chodziło o to, kim on jest, tylko jaki ma charakter)