///tak na wszelki wypadek xd///
Elisif zeszła tą samą drogą którą weszła i pobiegła do Karczmy
Człowiek z kamienia stał zamyślony patrząc się na ranną kobietę która jęczała z bólu.
- Spokojnie Allease, oni się tobą zajmą, wyjdziesz z tego cało.

Elisif wyszła z Karczmy gdyż jak wiadomo nie przepadała za krwią. Udała się do ogrodu żeby przemyśleć coś.
Kobieta którą Człowiek-kamień nazwał Allease nie przestawała jęczeć z bólu a z oczu leciały jej łzy.

- Dobrze tylko zróbcie to ostrożnie... Niosłem ją już jakiś czas.

- Jasne że znam! Osobiście ją przeprowadziłem przez portal między wymiarowy! - Bardzo powoli i ostrożnie podniósł ją - którędy do tego szpitala?

Szedł bardzo powoli za nim
- Jasna cholera, wiecie kim mogli być ci ludzie? Ci którzy nas zaatakowali?

Zszedł nimi na dół
- Dzięki za pomoc, szczerze nie spodziewałem się jej...

- Jasne - szedł dalej wskazaną drogą - spokojnie Allease, zaraz sobie odpoczniesz.

Położył ją powoli i odgarnął jej włosy z twarzy.
- Jeszcze raz dzięki, cholera nawet nie wiem co by się stało gdyby umarła... Kompletna katastrofa...

-Tak? O co chodzi?

Kiedy zobaczył przedmiot otworzył szeroko oczy, był mocno zaskoczony
- Nie wierzę... Człowieku... Może o tym nie wiesz ale właśnie uratowałeś życie... Życie wszystkich...

- Może nie słyszałeś, ale właśnie uciekliśmy z naszego wymiaru. Ja, Allease i jeszcze 4 inne osoby. Został zniszczony. Każdy z nas ma ze sobą właśnie takie urządzenie, musimy zamknąć pewną pęknięta sferę żeby to co zniszczyło nasz wymiar, nie dostało się tutaj.

- Los, trudno to wyjaśnić u nas działa to inaczej niż u was... Po prostu zostało uruchomione pewnie... Zrządzenie które spowodało rozpad naszego wymiaru.

- Nie potrafię tego wyjaśnić tak żeby ktoś z waszego wymiaru zrozumiał, może Allease dałą by radę tylko jak widzisz teraz... No sam popatrz

- Słuchaj, na razie doprowadźmy ją do lepszego stanu. Jestem Baraką, nie tknę jej krwi póki nie wyrazi na to zgody.

- Dzięki, ja tu przy niej posiedzę, a następnie zbiorę resztę...

- Spokojnie, umiem dochować tajemnicy.

Po jakichś 2 godzinach do Karczmy weszła Elisif
- I co, co z nimi?

- Hmm... Kim oni właściwie byli? Nigdy nie widziałam kogoś podobnego

- Mówisz poważnie? Hmm... - Usiadła obok niego - To chyba nie jest normalne? Że ktoś z innego wymiaru tak nagle przychodzi?

- Tylko nie naciskaj, możliwe że nie będzie chciała powiedzieć.

- Rób jak uważasz, ja pójdę do swojego pokoju się przespać. - poszła

Elisif poszła spać. Gdzieś godzinę później wszedł do Karczmy Garrus.
- Dajcie coś mocnego

Garrus wypił ją w 1/3 duszkiem
- Ehh, w tych orkach mi coś nie pasuje.

(Slejt postanowił zgłosić się do Darcusa więc do niego poszedł)
-Darcus zgłaszam się do służby i czekam na zadanie.

Garrus rzucił okiem na slejta potem zwrócił się z powrotem do Darcusa
- Możliwe, ale ci jego orkowie. Nie jestem pewien czy uda mu się nad nimi zapanować.