Marek
Syknął z bólu i zaczął się trzymać za głowę

- Cholera jasna!

Marek

Ból nie ustępował. Zaczął nasilać się, po czym zaczęły boleć cię ręce, pierś, a zaraz potem kręgosłup. Miałeś wrażenie, jakby mięśnie rąk rozrywały się na kawałki, kości kruszyły w pył, gałki oczne zaczęły wgniatać ci się w głąb czaszki, kręgosłup zaczął giąć się w różnych kierunkach, napierając na limit, aż w końcu pękając na pojedyncze segmenty. Organy rozerwały się od wewnętrznego ciśnienia i jeszcze ten gorąc który z każdą chwilą był coraz większy. To uczucie było gorsze od śmierci. Sam rzuciłeś się na ziemię, wyginając ciałem we wszystkie strony próbując choć trochę ukoić ból.

Marek
Niemiłosiernie krzyczy z bólu.

Marek

Zemdlałeś. Na szczęście, bo ten ból był nie do zniesienia.

//Można prosić o temat ze snem do momentu wybudzenia z tego stanu?\\

//Ok

Marek
Otwiera oczy i nieco zaspanym głosem mówi

- Co się dzieje?

//

RayGuy_Player pisze:

//Hej, Rohan stał się Noivernem więc się nie liczy

Typ smoczy, mówi panu to coś, panie Doktorze?//

Marek

- już dobrze synku - odparła Rose, która otuliła cię skrzydłem. - już po wszystkim

//Powiedział ten, który zrobił ze Stanley'a Furry-papugę. Bez urazy

//Wskaż inny przykład, gdzie zrobiłem z czyjejś postaci furry-papugę. No dawaj. Ty za to nie możesz zaprzeczyć, że zdarzało ci się przerabiać postacie na smoki już nie raz, nie dwa//

Marek
- Czy wszystko jest na pewno dobrze?

Pobieżnie się ogląda.

//no dobra, masz rację... Ale właściwie to co w tym złego?

Marek

Nie jest dobrze. Jesteś czarny, pokryty łuskami, stoisz na czterech łapach, czyli innymi słowy, jesteś smokiem.
- na pewno - Rose kiwnęła głową.

Marek
- Wątpię w to po moim obecym stanie.

Przewraca się na bok, nieco się skulił i zaczął trzymać rękoma za kolana jednocześnie płacząc.

Marek

- już nie płacz Marek - Rose przytuliła się do ciebie. - przed tobą jeszcze długie życie. Czeka cię okres dojrzewania, dorosłość, pierwsza miłość, praca, starość. Zostaw łzy na później

Marek
- Straciłem wszystko w jeden dzień.

Dalej płacze

Marek

- ale zyskałeś znacznie więcej

Marek
- Lecz co z tego jeśli nie jestem sobą?

Marek

- byłeś, jesteś i zawsze będziesz sobą. Nieważne jakim stworzeniem byś nie był

Marek
- Lecz chciałbym być sobą, tym poprzednim mną.

Marek

- Marek - Rose trąciła cię pyskiem. - teraz jesteś wolny

Marek
- Ale ja byłem wolny

Marek

- siedzenie w złotej klatce, to nie wolność - odparła.

Marek
- Nie żyłem w przysłowiowej złotej klatce

//W platynowej, pasi?//

Marek

- wyścig szczurów, podły szef, brak domowego ciepła... Naprawdę podobało ci się takie życie? - pokręciła głową. - Marek...

- ...Ty naprawdę kogoś potrzebujesz

Marek
- Masz rację. Lecz jak mam wieść szczęśliwe życie skoro nie jestem sobą?

//Porywaj dzieci z biedronki i je faszeruj dżemem czy coś//

//Kiedy byłeś sobą byłeś sztywniejszy od Sztywnego Patyka, a żywot gorszy od tego opisywanego przez Dakanna. Bierz przykład ze Zdera. Ty widzisz koniec pewnego rozdziału, a on nowe możliwości siania swojego stylu życia wszędzie, gdzie się pojawi.//

Marek

- Marek, nie zrzędź bo ci skrzydła odpadną - zaraz. To ty masz skrzydła?

Marek
- Chyba nie rozumiesz mojej sytuacji życiowej.

Marek

- jesteś smokiem, twoja matka to szalona milionerka, masz kilku dziwnych braci oraz stabilną pracę zapewnioną przeze mnie - przytuliła cię skrzydłem. - tak, ty to naprawdę masz przerąbane - roześmiała się.

Marek
- Lecz ja chcę odzyskać poprzednie ciało. Gdybym tylko mógł cofnąć czas i wszystko zmienić.

Ciężko wzdycha jednocześnie dalej leżąc na ziemi.

Marek

- a dlaczego nie przystosujesz się do ciała jakie masz? - warknęła niezadowolona. - chodź, czeka cię solidna lekcja latania - brzmiała stanowczo, gwałtownie zmieniając swoje nastawienie do ciebie. Chyba przekroczyłeś limit jej cierpliwości.

Marek
Wstaje z spuszczoną głową

- Masz rację. Za bardzo się tym wszystkim przejmuję.

//Chyba zacznę liczyć te "Za bardzo się tym wszystkim przejmuję"//

Marek

- po prostu nie bierz tego wszystkiego do siebie. Słuchaj, Marek, nie możesz przez całe życie chować się w kącie i płakać - westchnęła. - musisz być twardy! W końcu jesteś mężczyzną, mam rację?

Marek
- Mężczyzną jestem na papierze, a w głębi siebie jestem nadal roztrzepanym osiemnastolatkiem.

//XD//

Marek

- według innych jesteś dobrym człowiekiem, a w przyszłości pójdziesz na wojnę - dokończyła twoje słowa.

Marek
- Liczę na to, że nie będzie III wojny światowej

Marek

- oczywiście, że nie będzie - uśmiechnęła się. - bo to my zamierzamy ją wygrać

Marek
Flashbacki z Wietnamu

//Chyba z "atak z włóczni"//

Marek

- Marek? Może już wrócimy do domu? Pewnie od tych pokrzyw masz oparzony język

Marek
- Racja. U mnie w domu powinny być lekarstwa w szafce.

Marek

- w porządku. No nadeszła pora na pierwszą lekcję latania. Gotowy?

Marek
- Chyba.