Emma
- Mój kolega się wbił w ścianę i zabrała go policja. Ja pobiegłam za nim i pomogłam go uwolnić stąd.

Emma

- w moim domu? - odparł żul niezbyt przekonany. Wtedy zorientowałaś się, że on nie ma na sobie nic oprócz gazet.

Emma
- Pan tu mieszka w tym zapomnianym przez wszystkich miejscu? I dlaczego pan nie ma ubrań?

Zder

- Ja wrócę! Jeszcze się zobaczymy Emma! Zobaczysz! A wtedy nie będzie tak wesoło!

Emma

- bo mi przeszkadzają - odparł.

Zder

Policjantka trzasnęła cię w pysk.
- cicho być kojot! Masz prawo zachować milczenie - odparła, kiedy wyszliście już z galerii, powoli kierując się do radiowozu.

Emma
- Jak tu pan żyje?

Emma

- normalnie. Żrę, piję, chodzę i biję - odparł. - a ty wlazłaś tu i wybiłaś mi dziurę w ścianie.

Emma
- To nie ja, lecz kolega co po prostu się tu wbił.

Emma

- a gdzie twój kolega? Wyparował? - zapytał, niezbyt przekonany do tego, co mu powiedziałaś.

Emma
- Przed chwilą zabrała go policja.

Emma

- i ja mam ci uwierzyć? Słuchaj mała - podszedł do ciebie, świecąc gołym tyłkiem (i nie tylko) - umówmy się tak. Nikomu nie mów o tym miejscu, to ja nic ci nie zrobię

Emma
- Ok. Oficjalnie mnie tu nigdy nie było i nie wiem o istnieniu tego pokoju.

Emma

- dobrze. A teraz zmykaj - staruszek się uśmiechnął.

Emma
- Do widzenia
Wyszła z tego "pokoju"

Emma

- spadaj - odparł dziadek.

Emma
Zignorowała to. Rozgląda się po galerii.

Zder

- Nie jestem kojotem! Jestem rysiem! - spróbował postawić stopy na ziemi, żeby użyć mocy

Zder

Policjant, który trzymał twoje nogi, mimo swojej tuszy okazał się być całkiem silny.
- Rysiek, ogarnij się - wepchnęli cię do radiowozu.

Emma

Najróżniejsze sklepy, jakie tylko mogłaś sobie wyobrazić. W pobliżu był sportowy, kawiarnia albo chociaż zoologiczny który był dość hałaśliwy.

Emma
Poszła do kawiarni

Zder

Spróbował wyjść z drugiej strony, póki jeszcze są na zewnątrz.

Emma

W kawiarni było dość pusto. Tylko dwa stoliki były zajęte.

Zder

Niestety, drzwi były zamknięte. Policjanci usiedli z przodu, grubas kierował. Zaczęliście powoli odjeżdżać. Nagle dziewczyna odwróciła się do ciebie z paczką ciastek czekoladowych.
- chcesz jedno?

Emma
Wchodzi i się dokładnie rozgląda

Emma

Zwykła kawiarnia, drewniane meble, ściany, podłoga, obrazy na ścianach, różne kolory z przeważaniem naturalnego brązu i bieli. Przy zajętych już stolikach siedział jakiś mężczyzna czytający gazetę i młoda dziewczyna bawiąca się błękitnym płomieniem na dłoniach. Naprzeciwko przy kasie stała młoda, czarnoskóra dziewczyna.

Emma
Podeszła do kasy
- Dzień dobry

Emma

- dzień dobry, co podać? - przywitała się uśmiechnięta. - polecamy kawę, mocno czarną jak moja skóra - roześmiała się.

Emma
- Czy pani serwuje tu coś jeszcze?

Emma

- głównie kawę, ale mamy też ciastka i gofry - odparła, nadal uśmiechnęta.

Emma
- Czy można zamówić herbatę, jeśli pani serwuje.

Zder

- Mam skute łapy, więc zbytnio nie mogę.

Zder

- otwórz buzię - uśmiechnęła się.

Emma

- oczywiście. Słodzona?

Emma
- Nie. Wolę gorzką. W sumie co mi po słodycz, skoro czuję się źle po tym co się wydarzyło.

Zder

- Zamknij pysk! Nie będziesz mi rozkazywać. Rozkuj mnie to sam wezmę.

Zder

- nie to nie - odparła, sama zajadając się ciastkiem. - chciałam być miła

Emma

Dziewczyna zaczęła szykować herbatę.
- a co się stało?

Emma
- Czy widziała pani zwierzoludzia co niedaleko przebiegał?

Zder

- Ta, jasne. Miła. - zapatrzył się na widok za oknem - Daleko jeszcze?

Zder

- tak - odparła, po czym rzuciła w ciebie ciastkiem. - nie marudź

Emma

- tak, widziałam go - zaczęła nalewać wrzątku do kubka. - podobno skopał jakąś dziewczynę

Zder

Spróbował zjeść ciastko pomagając sobie stopami.

Emma
- Był moim kolegą. Okradł sklep i zabił niewinną osobę. Po wydaniu go policji groził mi, że wróci. Jednak z tego powodu czuję pustkę. Co jeśli bym go nie wydała?

Zder

Ciastko było przepyszne, nawet mimo futra, kurzu i kawałka gumy które się do niego przykleiły.

Emma

- musiałabym go lepiej znać - odparła. - ale w mojej opinii tacy zwykle nie mają żadnych skrupułów i zwyczajnie wykorzystują innych - podała ci kubek z rozgrzewającym napojem. - dwa funty

Emma
Wyciąga portmonetkę i płaci.

- Może ma pani rację. Przez to co razem przeszliśmy mam wrażenie, że ma to po dziadku. Ta cała podróż w czasie była szalona.

Zder

- Daleko jeszcze?

Emma

Dziewczyna cofnęła się do tyłu.
- wy... Jesteście podróżnikami w czasie?

Zder

- do schroniska już niedaleko - odparł policjant.

Emma
- To była tylko jednorazowa podróż. Poznałam pewną osobę, która pracowała jako sprzątaczka w szkole.

Zder

- Aha. Jedziemy do schroniska? No nie! Wsadźcie mnie chociaż do prawdziwego więzienia! - zaczął się miotać na wszystkie strony - Daleko jeszcze?

//Tak, będę to powtarzał w nieskończoność.//

//Osioł ze Shreka 2 intense\\

Emma

- to ciekawe... - odparła kasjerka. Nagle do kawiarni wszedł jakiś koleś.
Powolnym krokiem podszedł do kasy ciężko oddychając. Odłożył prowizoryczną strzelbę do pasa i wyłożył pomięty banknot.
- to co zwykle - odezwał się męski głos.

Zder

- wyluzuj, on tylko żartuje - odparła policjantka. - zabieramy cię na komisariat. A potem do Alkatraz

Emma
Zabrała herbatę i usiadła przy wolnym miejscu. Czuła się trochę nieswojo przy nowym kliencie.

Emma

Zamaskowany mężczyzna usiadł naprzeciwko ciebie.
- ładna dziś pogoda

Zder

- Alkatraz? To to więzienie z Harrego Pottera?

Emma
Wzięła łyk herbaty.
- Zgadza się. Wygląda pan dosyć nietypowo. Kim psn jest?