Zder i Emma
Lasencja miała ciekawą historię, nie ma co. Tylko trochę... Nieprawdopodobną?

Zder

- A tak w ogóle to masz jakieś zdolności, Emma? Wiesz, takie niezbyt normalne. To chyba, dlatego tu jesteś, nie?

Emma

- Me "zdolności" głównie pomagają mi w ogrodnictwie. Jedną z nich jest przyśpieszony wzrost roślin, które posadzę, bądź podleję wodą. A trafiłam tu, bo dostałam liścik.

Pokazuje mu list.

Zder

- No, fajnie. Ja potrafię przekraczać dozwoloną prędkość. Na piechotę. A trafiłem tu, bo w sumie nie wiedzieli co ze mną zrobić.

Emma

- Mam dość ciekawy pomysł. Możemy zrobić plakaty, które będą reklamować nasze państwo. W ten sposób możemy zdobyć obywateli. Co ty na to?

Zder

- Nie no, co ty. Nie jesteśmy Klubem Przyjaciół Myszki Miki, to poważna sprawa. A właśnie. Będziesz musiała coś wypełnić. Żeby dostać obywatelstwo. Każdy musi przez to przejść. Ja sam miałem z tym bardzo ciężko, bo jestem furry.

Emma

- Co będę musiała przejść?

Zder

- Taką jedną procedurę. To nic takiego. Jeden papier i już masz obywatelstwo. Lub nie. Jeszcze nie wiem. Jak już mówiłem, to nie takie łatwe. Ale tobie powinno się udać. No, gdzie te schody?

Emma

- Odnoszę wrażenie, że zataczamy koło.

Zder

- Może. A już myślałem, że się napiję. - spróbował uspokoić swoje nerwy

Emma
Rozgląda się w poszukiwaniu schodów, bądź jakiejś mapy.

emma
Była prosta mapka piętra na ścianie

Emma

Podchodzi do mapy i sprawdza gdzie są schody.

Emma
Wedle mapy są za twoimi plecami. Byliście przy schodach. Ale ich nie było, zamiast tego były drzwi. A może by tam wejść?

Zder

Patrzył się w ścianę z nudów.

Emma

- Według mapy za tamtymi drzwiami jest zejście

Wskazuje na drzwi, które według mapy są zejściem.

- Co robimy?

Zder

- Według mojego instynktu gracza platformówek powinniśmy tam iść, bo może być tam jakaś fajna znajdźka. - odpowiedział patrząc się w ścianę

Emma

- Znowu jakieś dziwne pojęcia.

Zder

- Yiiif, jaka fajna ściana. - zastukał w ścianę

Emma

- Wszystko w porządku?

Zder

- Jak najbardziej! - uderzył kilka razy głową o ścianę

Emma

- Więc dlaczego uderzasz głową w ścianę? Możesz zrobić sobie krzywdę.

Zder

- Właśnie o to chodzi. - powiedział uderzając się jeszcze raz - Furryzm za szybko mi wchodzi. Muszę to zatrzymać chociaż na chwilę.

Emma

- A co to jest "furryzm"?

Zder

- Coś co jest odpowiedzialne za większość zrytych rzeczy w internecie. A jak mi powiesz, że nie wiesz co to internet to się załamię.

Emma

- Wygląda na to, że raczej się załamiesz.

Zder

- Internet to taki starożytny Egipt, jeśli wiesz co to jest. Wszyscy piszą tam na ścianach i wielbią koty.

Emma

- Jesteś pewien, bo to brzmi dziwnie?

Zder

- Do tego się to sprowadza. Oczywiście jest też wiele innych rzeczy, ale ja ci to skróciłem.

Emma

- A ok.

Zder

- Jedna rada: nigdy nie dopisuj "r34" do nazwy swojej ulubionej bajki z dzieciństwa.

Emma

- A co to "r34"? Wiem, że dla ciebie te rzeczy mogą być oczywiste, ale dla mnie to wszystko coś nowego.

//wooloo r34 najlepsze

Zder

- Trzydziesta czwarta zasada internetu. Jeśli coś istnieje to w internecie jest z tego porno.

Emma

- Ta "zasada" jest okrutna.

Zder

- I dlatego nie dopisuj tego do nazwy swojej ulubionej bajki. Nigdy.

Emma

- Ok. Idziemy do sklepu na zakupy?

Zder

- Yiiif! Pewnie.

Emma
Idzie do drzwi, które według mapy są zejściem na niższe piętro i ostrożnie je otwiera

//jest tu forseti ?

//Gdzieś tu był, ale dawno zaginał.\\

//ja (po niemiecku tak)

//Poproszę o kawałek mistrza gry.//

Forseti
Zobaczyłeś zwierzaka i dziewczynę

//A co zobaczyła Emma po otwarciu drzwi?\\

Emma
Zobaczyłaś korytarz w głąb. Nieoświetlony i trochę zapomniany

Emma

- To dziwne. Według mapy tutaj ma być zejście na dół, a jest korytarz, ale mroczny.

Zder

- Mapa się zepsuła. Albo mówi prawdę. Trzeba to zobaczyć. - wchodzi na korytarz

Emma
Nie będąc do końca pewna idzie za Zderem.

emma & zder
drzwi się za wami zamknęły, korytarz był stary, to było słychać po drewnianej podłodze i zbledniałych ze starości farbie która osypywała się na podłogę. Cały korytarz był bardzo ciemny i wilgotny co było czuć w oddechu, ledwo co było widać czubek własnego nosa. Trzeba znaleźć jakieś źródło światła!