Marta
Babeczki, kawałek szarlotki i garść różnych cukierków.

Daniel
- Phi, sądź jak chcesz. Ta dziewczyna je ludzi przez swoją "Klątwę" kanibalizmu. – powiedziała. Anielica spojrzała na nią, nieco i lekko się trzęsąc ze złości.

Daniel

- Cóż, mnie to raczej nie grozi. Jestem z plastiku i nie sądzę, żeby była aż tak zdesperowana. Prawda? - spojrzał na króliczka

//Na parterze i już nie pamiętam o co chodziło temu maximaxicośtamcośtam

Marta
- Nie. Aż tak zdesperowana nie byłabym.
Zamyka pudełko i sprawdza trzecie
Do anielicy

- Ja serio mam klątwe. Jak chcesz to mogę się głodzić te 8 godzin i pokazać tobie to. Tylko miej cokolwiek jadalnego przy sobie wtedy, bo to jest szansa na przeżycie tego szału.

Daniel

- Co ty tam wiesz o klątwach. Jestem dinozaurem, który przeżył uderzenie tej wielkiej skały i został przerobiony na zabawkę. Uwierz mi, nie chciałabyś się zamienić.

Marta i Daniel:
- Ej, spokój. Würr nie lubi ludzi po prostu^^

Daniel

- A ja nie jestem człowiekiem. Szach-mat.

Marta
- Ja nie jestem do końca człowiekiem

Sprawdza trzecie pudełko

Daniel i Marta
- W takim razie Wurr nie lubi wszystko co żyje. – mruknęła cicho.

Marta:
Dwie kanapki z awokado i jajecznicą, oddzielone od wafelków ryżowych.

Daniel

- Phi, czy żyję czy nie to już jest kwestią sporno.

Marta
Bierze wafelek ryżowy i go zjada.

Marta
- Szmacznego. – zażyczyła blondynka.
Daniel
Nikt nie zwrócił na ciebie uwagi.

Marta
- Dzięki

Bierze kanapkę i bez większego zastanowienia zjada ją w całości.

Daniel

Odleciał w kierunku mapy, którą widział.

Daniel
Po chwili doleciałeś do mapy parteru

Daniel

Patrzy gdzie można dostać się do sekretariatu czy czegoś takiego.

Daniel
Według mapy sekretariat jest niedaleko. A tuż przed samą mapą stoi jakaś dziewczyna. Jest w absolutnym bezruchu.

Daniel

- Hej! - zawołał do dziewczyny - Żyjesz?

Marta:
Kanapka była pyszna. I ciepła.

Marta
Bez zastanowienia bierze drugą kanapkę i zjada w całości.
Do anielicy

- Potrafisz gotować.

//Gratulacje. Unieruchomiłeś Daniela, bo tamta postać należy do Kwiatuszkowej\\

//Jak bardzo Kwiatek nie daje odpisów?//

//Odpisz że się nie rusza

//Jej postać stoi cały dzień PBF'owy.\\

Daniel
Nie dała znaku życia. Jeszcze.

Daniel

- Ludzie! Ktoś tu chyba umarł! - krzyknął na cały korytarz. Spróbował trącić dziewczynę

Daniel
Dziewczyna się nieco przesunęła.

Daniel

- Dobra, to jest poważny przypadek. - szuka na mapie lekarza

Daniel
Pokój pielęgniarki był za trzema zakrętami.

Marta
- Dzięki...?

Daniel
Demonica do ciebie podeszła

Daniel

- Pomożesz mi? - zwrócił się do demonicy - Ja sam mogę nie dać sobie z nią rady, a ona ewidentnie potrzebuje pomocy medycznej.

Marta
- Gdzie się tego nauczyłaś? I gdzie poszła twoja siostra?

Marta
- To moja moc. Nigdzie. – wzruszyła lekko ramionami. – A siostra nie wiem.

Daniel
Spojrzała na dziewczynę.
Demonica lekko potrząsnęła jej ramieniem.
- Masz dwójkę dzieci, trochę alimentów i czterdziestoletni kredyt, oraz nie spłaciłaś podatków. Obudź się.

Marta
Obraca się w kierunku, z którego wcześniej Daniel krzyczał.

Daniel

- Umiesz czytać takie rzeczy z ludzi? Niezła jesteś. Ale teraz raczej wypadałoby ją zabrać do lekarza.

Daniel
Dziewczyna stała jakby zobaczyła coś czego nie powinna.

Daniel
- Nie, po prostu chcę ją obudzić. – burknęła.

Marta
Würr stoi przy dziewczynie, która wygląda jak wyłączona.

Daniel

- To nie zadziałało. Lepiej zanieśmy ją do pielęgniarki, mówię ci.

Marta
Zamyka pudełko i idzie w kierunku Würr.
- Co się dzieje?

Daniel i Marta
- W sumie można spróbować. – powiedziała demonica.

Marta:
Würr spojrzała na ciebie.
- Ta dziewczyna umiera od środka, bo ma czterdziestoletni kredyt.

Marta
Podchodzi do dziewczyny

- Halo?

Macha jej przed oczyma

- Żyjesz?

Daniel

- Dobra, to ja wezmę za nogi, a ty za ręce. Odpowiada ci to?

//Do kogo powiedziałeś?\\

Daniel
- Tak. – wzięła ją za ręce.

Marta
- Pójdę z wami.

Marta:
Do was podeszła Mir.
- I ja, bo nie mam co robić.

Marta
- Mam wrażenie, że ona stoi tak cały dzień.

Daniel

Wziął dziewcze za nogi, a przynajmniej próbuje chwycić na buty.

- Cały dzień? I nikt nic nie zrobił? Co to za szkoła? I dziękuję za pomoc.

Marta
- Mnie też to dziwi. Jest całkiem nieprzytomna. Tak jakby martwa, ale nie do końca.

Daniel
Udało się. Ledwo, bo jesteś mały, a ona duża.

Daniel

- Dobra, to teraz do pielęgniarki. To niedaleko, więc chyba dam radę.