Tanya
-ok- uśmiechnęła się lekko na myśl co można zrobić z świeczkami
//tryb stuleji activated//

Alice
Przeteleportowała się za pomocą lusterka do swojego pokoju, wzięła kilka świeczek i wróciła, zapalając je.

Tanya
Usiadła na kanapę i spojrzała na alice

Alice
Niesie kilka świeczek. Odwróciła wzrok od Tanyi i ustawiła świeczki na stole.
Usiadła na fotelu, patrząc zamyślona na Tanyę.

Tanya
-czy tobie też to wygląda na randkę? Tylko wina brakuje- lekko sie zaśmiała pod koniec

Alice
Pokręciła lekko głową.
Martwiła się o Miranę, Kapelusznika, Cheshire'a... Freda. No i cholera, nawet o Czerwi w końcu.

Tanya
No to siedziała i patrzyła na alice. Nie wiedziała co robić
-uroczo wyglądasz przy tych świecach- po chwili namysłu powiedziała

Alice
- E... Co? Dzięki. – zarumieniła się mocno, dalej myśląc.

Tanya
-a teraz tak słodko ci się policzki zarumieniły- zaśmiała się i podeszła do alice i usiadła jej na kolanach z uśmiechem na ustach
//metody z shipu ottela x ta druga z jej pokoju czas sprawdzić!//

Alice
- Em... Możesz proszę zejść? – spytała zawstydzona. Miała buraczek na twarzy.

Tanya
-a po co? Wygodnie mi tu-przerzuciła ręce za jej szyję.

Alice
- Mi j... Jest nieco niewygodnie. – powiedziała z niekontrolowanym uśmiechem. Nie mogła powiedzieć czegokolwiek negatywnego.

Tanya
Coś jakby się w niej jakby odblokowało. Usiadła obok i wbiła wzrok w podłogę
-przepraszam, trochę przesadziłam- powiedziała szybko i zamilkła

Alice
- Nic się nie stało.

//Weźcie się już pocałujcie.\\

Tanya
-Boję się że przypadkiem cię skrzywdzę, już raz moja dziewczyna przezemnie popełniła samobójstwo, chyba, bo mam nadzieję że po prostu uciekła.- powiedziała cicho i położyła głowę na kolanach alice kładąc się
-mogę tak leżeć?

//ku*wa tylko jak? Z jednej strony nie chcę by to było tak z dupy z tym pocałunkiem. Ale by pasowało do fabuły, to ma być dobry yuri ship a nie byle co

Alice
- Tak, nie mam nic przeciwko. – spojrzała na Tanyę. – Popełniła samobójstwo? Może to nie przez ciebie. Nie obwiniają się we wszystkim, Tań. Życie bywa różne, a czasami te zakręty są zbyt koślawe, by proste nogi mogły po nich iść. – powiedziała z lekkim uśmiechem, próbując nieco pocieszyć Tanyę.
//Eeej, nie tak szybko. Niech ten shipp się rozwinie.

Tanya
-przeze mnie, sama w ostatniej rozmowie mi to powiedziała. Że to moja wina. Że niby ją zdradzałam a ja tego nie robiłam!- kilka łez jej się uroniło z oczu
-ale dzięki za pocieszenie-wymusiła uśmiech na ustach i usiadła obok alice

Alice
- Ej, nie płacz. Jak popełniła samobójstwo, to tego chciała. Trzeba odpuścić, jeśli człowiek tego chce. Jak ją kochałaś, to zrozumiesz. – powiedziała z lekkim uśmiechem, mając ochotę rwać na strzępy i płakać, po tym, jak w jej głowie przewijały się wspomnienia z Kapelusznikiem. Przez niego chciała popełnić samobójstwo. Ale nie mogła pokazać całego bólu - po prostu go czuła, ale mogła się tylko radować i śmiać.

Tanya
-ale ona to zrobiła pod wpływem nagłych emocji. Ja nic nie mogłam zrobić tylko patrzeć. Nic, po prostu nic. I ja nie umiem odpuścić sobie tego. Nie umiem.- przytuliła ją
-ty mi ją w wielu kwestiach przypominasz. To boli ale to miły ból przy tobie- powiedziała cicho. Prawie szeptem

Alice
- Wiesz, jak to zrobiła pod wpływem emocji - potrzebowała tego. – powiedziała.
- Sama chciałam popełnić samobójstwo, przez jednego z partnerów. I wiesz, to jest tak, że widzisz różnicę. Czy kocha, czy nie. Jak czujesz zło za to, to kochasz, Tań. – powiedziała ciepło i z uśmiechem.

Tanya
-c..co?- złapała alice najsilniej jak potrafiła i powiedziała jej cicho do ucha
-proszę cię. Nie próbuj nigdy więcej tego robić. Ja już zbyt wiele straciłam. Chcę mieć chociaż te kilka chwil normalności. Ja cię kocham do ku*wy nędzy i nie chcę stracić. A kto to był? Jak cię doprowadził do tego stanu?-zapytała szybko. Była wku*wiona na tego osobnika

Alice
- Ja nie chcę się zabić, spokojnie. – zaśmiała się lekko, mówiąc łagodnym głosem. – Po prostu mieliśmy intensywną kłótnię, planowaliśmy już razem przyszłość. Powiedział, że nie widzi ze mną przyszłości, a był dla mnie wtedy jedynym oparciem, osoba, która znała mnie na wylot. Wiedział, jak zrobić mi krzywdę. To samo matka. Powiedział, że... Nie możemy razem nic planować, skoro nawet ja ze swoim życiem nie daję rady. – Ledwo wydusiła ostatnie zdanie. – Kapelusznik. – powiedziała, przedtem zaczerpując wdech. Nie czuła negatywu, tylko dziwne uczucie, jak gdyby niepozytywną krzywdę.

Tanya
-już dobrze, masz mnie. Ja postaram się być dla Ciebie oparciem. A kapelusznika i twoją matkę je**ć prądem.- przytuliła ją mocno prawie zatapiając się w niej
-masz mnie i będziesz miała do śmierci.- powiedziała jej do ucha, potem oddaliła usta od jej ucha i pocałowała w policzek

//Nie chcę wyjść na marudę, ale dużo wątków stoi\\

//daj czas maksowi.

Alice
Lekko oddaliła twarz od twarzy Tanyi.
- Kocham ich. Matkę szczególnie, Tań. – powiedziała, z lekkim uśmiechem. Nie była zła, tylko zwróciła na to uwagę.

//Ok. W sumie nie mam co robić to idę spać.\\

Tanya
-czemu? Skoro cię skrzywdziły- zaczęła podejrzewać u przyjaciółki syndrom sztokcholmski czy coś podobnego

Alice
- Skrzywdzili. – skinęła głową. – Ale ja nie. Nie chcę tego robić, bo wiem, że będą cierpieć.

Tanya
-czego robić?-zapytała zmartwiona lekko

Alice
- Doprowadzić ich do stanu samobójstwa. Bo nie chce skrzywdzić nikogo. Za nich, tak. Ale nie na nich. – powiedziała

Tanya
-ah. Rozumiem ten stan, dziwny jest.-popatrzyła za okno czy burza się skończyła

Alice
Zamyśliła się.
Dziwny? To jaki?
Być może to ten, w którym myślisz, że kompromis jest niewłaściwy, a walka normą?

Burza jeszcze trwała w najlepsze, dopiero się rozkręcając.

Tanya
-zatańczymy? Jak na starych wiedeńskich walcach. Ah piękna epoka. Pamiętam jak na kongresie wiedeńskim byłam porywana do tańca przez kolejna lorda Wellingtona talleyranda czy cara rosji aleksandra romanowa! Ach cóż to były za piękne czasy- rozmarzyła się siedząc obok alice

Alice
- Eeee?

Tanya
-nieważne wspominki

Alice
Siedziała.
Była w stanie szoku i mieszanki emocji, wspomnień. Negatywnych wspomnień.
Nagle luźno opadła do tyłu.
Zemdlała.

Tanya
Zerwała się i podbiegła do alice
-alice?-sprawdziła tętno i puls

Tanya
Wszystko było w normie, Alice zemdlała tylko.

Tanya
Sprawdziła oddech alice i ją podniosła, zaniosła na kanapę i kucnęła przy niej

//Już było cimcirimcim?

//niee jeszcze nie ale będzie teraz jeśli tanyi się baśni przypomną. Czytała w orginale królewnę śnieżkę czy calineczkę. No ogólnie tą w której królewna usnęła i ja książę pocałunkiem obudził//

//oryginalnie książę ją zgw*łcił a obudził ją jej syn szukający cycka ale który ssał palca

//Może wasza dwójka ogarnąć wątki innych, bo widać tylko wasz wątek aktywny, a reszta stoi.\\

Maks9o pisze:
//oryginalnie książę ją zgw*łcił a obudził ją jej syn szukający cycka ale który ssał palca

// i o to chodzi :) wiem o oryginale

Tanya
Leżała jak leży.

//czy wy będziecie robić teraz kilkadziesiąt postów, zanim ją pocałuje? to jest tak beznadziejny wątek, a inne stoją, bo główni gmowie robią to

//I do tego olewają wątki, które POWINNY być przez nich prowadzone. Żądamy zmian!\\