Strefę tę zamieszkują dość nieliczni. Jest ona przeznaczona dla tych, którzy popełniali akty zła w dobrej sprawie, czyli bojowników o wolność i wszelkiego typu Robin Hoodów. Krajobraz jest górzysty i surowy, jest to jednak pewna konieczność - góry stanowią naturalne bariery oddzielające od siebie różne stowarzyszenia. Mieszkańcy wyznają nieraz fanatycznie rożne ideologie i bez przerwy odsyłają innych z powrotem do Trybunału. Władca strefy, bóg Odyn, ma za zadanie pilnować stabilności strefy wszelkimi możliwymi środkami, gdyż w przeciwnym wypadku tutejsi wojownicy mogliby stanowić niemałe zagrożenie dla sąsiadującego Edenu.

Wojownik w niewytłumaczalny sposób znalazł się na szczycie góry. Otaczała go mgła, choć już bardziej naturalna. Uniemożliwiała ona przyjrzenie się krajobrazowi.

// Tak myślałem.//
Mógł jakoś bezpiecznie zejść?
-Halo? Jest tu ktoś?

Rozległo się jedynie słabe echo. Zejście wyglądało na dość bezpieczne.

Spróbował powoli i ostrożnie zejść.

Zejście prowadziło to niewielkiego wąwozu. Co prawda Wladysław poślizgnął się pod koniec, ale raczej nic sobie nie złamał.

A więc przechodzil przez wąwóz mówiąc co jakiś czas:
"Jest tu ktoś?"

Nie odpowiadało mu nic poza echem. Po paru zakrętach dostrzegł jakiś ufortyfikowany posterunek blokujący dalszą drogę.

Rozglądał się za wejściem do owego posterunku.

Znajdował się on w oddali, więc nie było widać wielu szczegółów. Widoczna była jedynie drewniana brama po środku, co sugerowało, że posterunek pełnił funkcję jakiegoś rodzaju przejścia granicznego.

Podszedł do bramy i spróbował ją otworzyć.

Gdy się zbliżył zauważył garstkę mężczyzn trzymających dziwne metalowe pręty, zapewne żołnierzy. A chwilę później oni zauważyli go.
- Stać! Kto idzie? - zakrzyknął jeden z nich

-Jestem tu Nowy... - Odpowiedział krótko.

- Nowy, hę? A z jakiego kraju i epoki?

-Eeee... Z księstwa Polskiego, średniowiecze.

Nastała cisza.

-Zostanę wpuszczony?

Chwilę później żołnierze wybuchli gromkim śmiechem.

Rozejrzal się za inną drogą niż posterunek.

//Swoją drogą mogłeś chociaż podać rok, zamiast wypalać z tym "średniowieczem"//

Mógł spróbować przejść górą, jednak wymagałoby to sporych zdolności wspinaczkowych.
- Nie nie, zaczekaj. Nieczęsto przychodzą do nas średniowieczni wojownicy - ktoś zrzucił z muru drabinkę linową

// Nie pytali o rok//
Wszedł na drabinę, i wspiął się na górę.

//Ale skąd twoja postać by wiedziała, jak nazywane są jej czasy?//

Na murze zastał parunastu ludzi ubranych w szare stroje i z metalowymi tubami noszonymi jak broń.
- Coś Suweren się nie śpieszył z twoim osądem. To nic, miło spotkać postać historyczną od czasu do czasu - powiedział jeden z nich, pomagając Władysławowi wejść

Użył pomocy, którą zaoferował mu jeden z ludzi.
-A... Wy z jakich czasów jesteście?

- Większość z nas zginęła na początku dwudziestego stulecia. Służyliśmy w Armii Polskiej, Legionach, Armii Krajowej... jest nas spora zgraja krótko mówiąc.

-Właśnie, wy jesteście z późniejszych czasów niż ja, co się działo z naszą ojczyzna. Zginalem chyba w 970 jakoś tak.

- Długo by opowiadać... i niezbyt przyjemnie. Skupmy się lepiej na tym, co się dzieje tutaj. Spotkałeś kogoś po drodze?

-Nie. - Odpowiedział krótko.

- To dobrze - odetchnął żołnierz - Chciałbyś do nas dołączyć? Jak nic potrzebujemy nowych żołnierzy.

-Chętnie się przyłączę.

- Doskonale. Wiem, że jesteś nowy, ale znasz jakaś magię? Bo walczyć na pewno potrafisz.

-Znam się co nieco na magii powietrza.

- Ciekawe. Powinieneś zapisać się w centrali. Posłać kogoś z tobą, czy tylko wskazać kierunek?

-Wolę żeby ktoś poszedł ze mną, nie znam się jeszcze na tych terenach.

- Nie jest zbyt niebezpieczny. Zbigniew pokaże ci drogę.
Jeden z żołnierzy wstał z siedzenia i wskazał palcem drugi kraniec platformy, na której się znajdowali.

-Mhm. - Poszedł w wskazane miejsce.

Zastał kolejną drabinkę, zwisającą aż do ziemi.

Wspiął/Zszedł/Z niej/ się na nią

Poszło to bez problemu. Zbigniew podążył jego śladem i po chwili obaj byli na dole.

-Teraz gdzie?

//Polecam go wywalić i już nigdy nie wpuszczać//

// Za//

- Dwa razy w prawo, potem raz w lewo - odpowiedział i ruszył w dół wąwozu.

Ruszył tak jak wskazał mu Zbigniew.

Razem szli przez wąwóz.
- To jak zginąłeś? - zapytał się towarzysz

-Bitwa pod Cedynią, mówi ci to coś?

- Coś kojarzę. Podobno skopaliście Niemcom tyłki.

-Czyli wygraliśmy? Uff... A Ty... Jak zginales?

- Trzydziesty dziewiąty. Bitwa pod Mokrą - powiedział, jakby to coś tłumaczyło.

-Trzydziesty dziewiąty? Pod mokrą...? Nic mi to nie mówi.