Ray

Od razu zamknął klapę i poszedł do biurka, szukać swoich leków popromiennych.

Rose

Uśmiechnęła się.
- nie takie dawki promieniowania się już przyjmowało. Tak to jest, jak na piąte urodziny dostajesz bryłkę izotopu promieniotwórczego

Ray

Znalazłeś.

Ray

Wziął jedną tabletkę. Powinna wystarczyć.
- Rose - spojrzał na nią. - Od razu mówię, że nie zapraszam cię na randkę, ale chciałabyś się przelecieć? - Dopiero po chwili zdał sobie sprawę, jak to zabrzmiało.

Rose

Poczuła się nieswojo.
- Nie? Tak? Może? Ale że tak od razu? Żadnej kolacji ani nic?

Ray

Efekt tabletki był natychmiastowy. I git.

Ray

No i git. Nie chciał mieć przecież dodatkowych kończyn.
- nie to miałem na myśli! Po prostu chodźmy na dach budynku, dobrze? - nie czekając na odpowiedź wyszedł na dach.

Rose

Poszła za nim niepewnym krokiem.

Rose

Idąc, zrzuciłaś parę dachówek, ale było dobrze.

Ray

- nie panikuj, nie uciekaj, zapewniam cię, że nie jestem wilkołakiem - no i zmienił się w Wilkołaka smoka.

Rose

Nie wiedziała jak powinna zareagować.

Ray

Zmieniając się, uszkodziłeś trochę dach, ale kogo to obchodzi?

Ray

- to gdzie lecimy?

Rose

- sama nie wiem. Może zobaczyć miasto z góry? - ostrożnie wsiadła na jego grzbiet.

//A śmierć idiotki nikogo nie obeszła xd

Ray

Rose trochę ci na początku ciążyła, ale już jest w porządku.

Ray

Rozłożył skrzydła i poleciał w kierunku centrum miasta.

Rose

Poczuła mocną dawkę adrenaliny. Złapała się kapelusza, aby go nie stracić.

//F

Ray i Rose

No i lecicie.

//To gdzie?//

//może do lodziarni?

//to leć//

Ray

Wylądował na dachu.
- jesteśmy na miejscu

Febrione
- Dobrze. – zeszła na dach. – Więc o co chodzi, Ray?

Ray

- przeszkadza ci widok golizny? - zapytał.

Febra
- Nie.

Ray

Zmienił się w człowieka.
- jak widzisz, jestem człowiekiem

- A ja wampirem. Aczkolwiek, o co chodzi?

Ray

- chciałem się ubrać. Przecież nie będę świecił gołą dupą, co nie?

Febrione
- Tak. Spoko, ja znikam. - poszukała drabiny ewakuacyjnej.

Ray

- a nie chciałabyś się przejść na lody? Ja stawiam

Febrione
Zaczęła schodzić w dół po drabinie. Naprawdę szybko, była już w połowie.
- Hm? Jak to nie będzie sprawiało problemu, to jasne. - powiedziała i dalej przesuwała się po drabinie w dół.

Ray

- to ja idę się przebrać! - wszedł do swojego domu. Pobiegł do sypialni i otworzył szafę w której trzymał kilkadziesiąt par dokładnie tego samego ubioru, jaki zwykle nosi. Ubrał się, wziął portfel, zabrał swój soniczny śrubokręt i kluczyki od Deloreana. Wyszedł na ulicę, czekając, aż Febronie do niego zejdzie.

Febrione
Remore już była na dole. I czekała przeładowując rewolwer.

Ray

Rozwalił jej rewolwer sonicznym śrubokrętem.

//Czekamy na GM-a który da znać czy się udało, czy uznajemy że się udało?

Febrione

Rewolwer rozpadł ci się w dłoniach.

Febra
- O co tym razem biega?

Ray

- wybacz, to z przyzwyczajenia. Ludzie nie parają do mnie sympatią - wsiadł do swojego Deloreana, który był nieopodal, po czym zatrąbił dwa razy.

Febere
Odetchnęła głęboko.
Czyli jej nie podejrzewał
Zajebiście
- ?¿ - No cóż, przynajmniej ma sztylety

Ray

- jedziemy? - zaczął się niecierpliwić.

Febrione
- Możesz mówić, zamiast tego, by ciągle coś robić? - powiedziała siadając, i przypinając pasy na przednim siedzeniu. Raczej nie jakoś niecierpliwie i chamsko, ale spokojnie, jakby to była prośba. Mimo swojego łatwego wku*wu, była dosyć spokojną osobą. Jej głos brzmiał dosyć kłamliwie i podstępnie. Tak jakby była lisem.

//Mimo łatwego denerwowania się jest osobą spokojną? To się nie łączy.

//Pomijając te chwile. Miałam na myśli, że nie jest osobą spokojną, ale w tym przypadku musi być.

Ray

Odpalił samochód i powoli wyjechał na ulicę.
- więc kto cię nasłał?

Febrione
- Słucham? O co tobie chodzi?

Ray

- wychodzisz do mnie z bronią, nawet idiota zacząłby coś podejrzewać. Dlatego pytam, kto cię nasłał? Mafia?

Febrione
- Nie. – odpowiedziała tylko i dalej wpatrywała się w widok za oknem.

Ray

- sama planowałaś to morderstwo?

Febra
- Coooo? Nie! Nie zabijam ludzi.

Ray

- a smoki?

Febrione
- Wiem, że moja rasa słynie ze sku*wielstwa, głównie, ale nie ja. Ja nie zabijam w ogóle istoty rozumne.

Ray

- a krew? Wampiry potrzebują krwi, więc skąd ją bierzecie?

Febrione
- Czy wiesz o istnieniu dawców krwi? Właśnie stąd. Są to dobrowolne osoby. A jak już, to ukąszenie wampira nie jest śmiertelne, jak wampirem nie ma takich zamiarów. Ja nie mam takich zamiarów wobec nikogo.

Ray

- no widzisz, ja o tym nie wiedziałem - zaparkował przy lodziarni.

//Zmieniamy temat?

Ray

Po uprzednim zaparkowaniu samochodu, Ray wszedł do pokoju i od razu podszedł do półki na książki.
- kojarzysz ten motyw z sekretnym przejściem?

Febrione
Wysiadła.
Pokiwała tylko głową.

Ray

Pociągnął za książkę o dziwny tytule "serious Ray: MCS" szafa opadła na dół, ukazując duży pojemnik z granatową substancją, która cały czas wirowała.