- Świetnie noga w kawałkach a ja jeszcze wiadomości nie dostarczyłam...... brakuje tylko by Shadowsong we własnej osobie by się to zjawił z chęcią osobistego wychędożenia Rady.

// Tymczasem z Gryphonholdzie
D: Tak, czyli nie będzie problemu z tym obrządkiem względem cesarzowej... cieszę się, a teraz drogi Archoncie śmierci muszę udać się na szybko do Khazad'Arin bo jakaś drowka mnie wzywa po pomoc.
*teleportuje się tu*
D: No siemka, w czym problem ? //

Nagle przyszedł znany ci drow... a może raczej bóstwo chaosu, po czym przesunąwszy głaz z nogi podniósł cię na ręce
- Ty serio łatwo wpadasz w kłopoty moja droga.
Powiedział po czym zaniósł cię do wnętrza cytadeli i położył na pięknej mozaice
- Halo, derelingi jeśli chcecie mieć szanse na przetrwanie tego co się tu szykuje pomóżcie mojej drogiej kompance.
Wykrzyczał na całe gardło po czym rozpłynął się w powietrzu, a wokół ciebie zbiegło się wielu adeptów magii, wreszcie ktoś kto zna się na leczeniu podszedł i zaczął leczyć twoją nogę, acz szło mu to... powoli.

- Czyli jednak to nie był sen - wymamrotała pod nosem elfka........ po czym jej twarz wykrzywiła się w nader ciekawy sposób kiedy pewien fakt do niej dotarł
- O ku*wa cesarza, 5 razy dzienie w dupę rżnięta zwąca się jego żoną to nie był pie**olony sen.

Większość adeptów patrzyła pytająco, a do leczącego dołączyła jedna randomowa akolitka Aurelii.

- Długa historia wiążąca się ze szpiegowaniem, narkotykami oraz gw****** - powiedziała elfka patrząc na adeptów - A tak przy okazji Armia Drowgardzkich Sku*wysynów zaraz się zjawi pod murami trzeba powiadomić o tym waszych szefów..... i to tak teraz.

Część z nich pobiegło do kapituły Rady.
Reszt została przy tobie, kolejni dołączyli się do leczenia, już niedługo będziesz mogła znów wstać

- A tak przy okazji dzięki za lecznie.

chórkiem pięciu adeptów i akolitka odpowiedzieli ' nie ma sprawy'

- Tak w ogóle jak często zdarza się że ktoś tu nagle wparowywuje gada o końcu Rady i świata oraz następnie znika? Pytam się z ciekawości bo słyszałam kiedyś że to jest rzecz która magom często się zdarza.

Kiedy już mogłaś wstać zobaczyłaś jak podchodzi do ciebie jakiś zakapturzony mag, który był w szacie koloru brązowego.
-Kto jest posłańcem ?
Spytał szorstkim pełnym potęgi głosem
Ty zaś zostałaś bez odpowiedzi....

Alexandra wstała na nogi, otrzepała się z kurzu i spojrzała na maga
- Ja jestem. Inkwizycja przysłała mnie tutaj.

- Drowka od inkwizycji... nietypowe... a jednak mówisz prawdę. mów ile i jakich oddziałów widziałaś i kiedy będą gotowe.

//Mogą na coś rzucić bym powiedział dokładną liczbę?

// wiedza... ewentualnie przybliżoną po połówce perxepcji//

// W sensie...... na wiedzę mam rzucać normalnie a na percepcję z utrudnieniem ?

//tak //

//To rzucę na wiedzę, mam jej 18 czyli k30?

//tak //

Wyszło 5 mam 18

// No to było ich tam dwanaście regimentów cieni, po cztery każdego typu: zwarcia, dystansu i wsparcia, a także dwa regimenty typowo magiczne//

- Dwanaście Regimentów Cieni, 4 Zwarcia, 4 Dystansowe i 4 Wsparcia plus 2 regimenty magiczne. Shadowsong, według źródeł chce wypaczyć tutejsze źródło many z jakiegoś powodu. - Powiedziała elfka po czym pod nosem dodała - Stawiam na to że jest po prostu ch*jem skończonym i tyle.

- To dziwne dopiero ostatnie dwa zdania są kłamstwem...

- Serio? Może po prostu mam złe dane, może się zdarzyć nie jestem wprawiona w te wywiadowcze klocki, jestem pieprzoną ex-niewolnicą do jasnej ciasnej ........ ale Shadowsong to ch*j i tyle.

- Tutaj też dopiero ostatnie stwierdzenie jest kłamstwem... a to by ogółem oznaczało, że Shadowsong nie ma ze sprawą nic wspólnego... dziwne.

- Ok czemu niby nazywanie Shadowsonga jest kłamstwem? Czy to aby nie jest przypadkiem personalna opinia? Znaczy myślę że to powinna być obiektywna prawda ale to nie zmienia faktu że to tak trochę dziwne jest..... plus gdybym kłamała o tym że myślę że Shadowsong jest sku*wysyn, dz**** chędożona w dupę przez bogów Chaosu oraz ogólnie sku*wiel.....to czy to przypadkiem nie oznacza że myślę że jest on dobry gość? Bo na pewno tak nie myślę. Stoję przy mojej opinii o tym gnojku...... i o Cesarzu Drowgardu..... większości Szlachty...... ogólnie o większości Drowskiego społeczeństwa powyżej kasty Niewolników. Sku*wysyny, każdy z osobna na swój własny sposób.

- To... ocenia prawdziwość danych... nie szczerość opinii.

- Aha..... czekaj co sprawdza prawdziwość danych? Masz jakąś tam kryształową kulę pod szatą? Magiczny amulet który ci szepce prawdę do uszka? Czy może niewidzialnego skrzata na ramieniu?

- Czy to ważne drowko ?

- Nie bardzo - powiedziała spokojnie - To co teraz? Powiedziałam to co powiedzieć miałam..... mam wracać do Inkwizycji?

- Nie do końca... twoja noga może i jest już używalna, ale jest osłabiona, możesz łatwo ją złamać, lepiej zostać pod obserwacją adeptów przez najbliższe kilka godzin.

- No dobra, jest jakiś pokój może do takiej obserwacji gdzie mam iść czy mam zostać tu w tym miejscu gdzie stoję?

- Możesz użyć jednego z wolnych pokoi dla adeptów naszej kapituły.

- Oh dzięki - powiedziała elfka po czym spojrzała na adeptów - Ehm czy ktoś z was mogłoby mnie tam zaprowadzić? Lub przynajmniej powiedzieć gdzie te kwatery dokładnie są? Nigdy przedtem tu nie byłam i prędzej sobie drugą nogę rozwalę niż trafię tam sama.

- Arnem, wskaż pani jej lokum.
Rzekł do jednego z adeptów, a ten tylko się skłonił i powoli ruszył w stronę skrzydła mieszkalnego.

Elfka wtem podążyła za Adeptem śpiesznym krokiem.

ten zaprowadził się do dormitorium, gdzie kręciło się więcej jemu podobnych i aż do drzwi wolnego pokoju.
- To tu.

- Dzięki - elfka powiedziała po czym otworzyła drzwi do pokoju i weszła do niego.

Była to skromna izdebka, acz przestronna, meble nie były wykwintnej jakości, ale wystarczały jak dla jednej osoby. Nie było tam też zbytni jakichś artystycznych detali, jakie można spotkać w niektórych karczmach, acz fakt faktem było okno, stolik, szafa, dwa krzesła, łóżko i regał na książki.

Alexandra przybliżyła się do łóżka i na nim usiadła, następnie wyjęła "Delfi" za pasa oraz zaczęła się przyglądać ostrzu które dostała od jej mentora, wspominając przy tym casy kiedy była jeszcze w niewoli.

Ostrze to przyciągało zawsze do ciebie wspomnienia, wspomnienia od samego początku twej przygody z buntem niewolników, przez ucieczkę i trening, aż do teraz. Ile spraw rozwiązałaś słusznie, a ile błędów zrobiłaś... kto wie, chyba nawet bóstwa nie są tego pewne.
Pogrążona w kontemplacji siedziałaś tak na łóżku, aż usłyszałaś pukanie.

- Proszę wejść - powiedziała wstając i chowając miecz za pas.

Weszła jakaś nieznana ci młoda adeptka z wózkiem, na którym przywiozła ci dzbanek soku i talerz z pieczonym kurczakiem, a do tego pajda chleba
- Arcymag kazał zadbać o pani siły, więc przygotowałam obiad. Skromny, ale mam nadzieję że wystarczający.

- Łohoho bardzo dziękuje i wcale nie jest skromny, ba nawet mogę rzec że jest bardzo syty. Znowu bardzo dziękuje.

- Nie ma sprawy, jestem Lisa i po prostu chciałam pomóc. Wiem jak to jest uciekać z niewoli i trafić w zupełnie obce społeczeństwo...
Dopiero teraz miałaś możliwość przyjrzeć się dziewczynie, gdy zdjęła kaptur, a była to młoda, mocno opalona lingadrańska adeptka, o błękitnych oczach i prostych czarnych włosach.

- Oh.... jesteś z tej Lingardii tak? Tam też jest niewolnictwo? Ku*wa.....

- Niestety tak, więc wiem jak to jest. Rozumiem cię choć trochę, to straszne co potrafią zrobić drowom drowy, bądź ludziom ludzie...

- Eh podła prawda, przynajmniej udało nam się trafić tam gdzie życie możemy sobie wyprostować...

-Tylko po to by trafić na front...
Dodała wzdychając.
- Mam nadzieję, że pobyt u nas da ci się zregenerować przed tym całym bajzlem który się tu rozpęta...

- Jak nie demony to wojna...... no ale jedyne co możemy zrobić to spróbować przebrnąć przez to wszystko...... no i dziękuje Lisa - powiedziała biorąc nogę kurczaka - Jadłaś coś?

- Tak, oczywiście. Czy jest jeszcze coś co mogę dla pani zrobić ?
Spytała