No i wiadomo, zjadł je.

- Ależ proszę, wyłóż pierwszy. Z pewnością posiadasz lepsze karty - powiedział Warden, wpatrując się obcemu w oczy

Korobov:
No i wiadomo, zjadłeś.
Omeg:
Znów miał pełnego sabaka. Bardzo podejrzane.

I więcej nie je. Tylko obserwuje.

Obserwowałeś jak inni jedzą. Ani to rozwijające, ani pasjonujące.

Ale można się sporo dowiedzieć.

- Zabawne. Jest tu ktoś dobry z matmy? Bo nie wydaje mi się, żeby szansa na zebranie sabaka dwa razy z rzędu była szczególnie duża.

Korobov:
No niezbyt.
Omeg:
Debaronian uśmiechnął się i powiedział:
- Przypadek. Czysty przypadek.
Twoi towarzysze nie byli do tego tak przekonani, Rodianin już sięgał po broń pod stołem.

Tak czy siak obserwuje.

Nie na obserwowałeś się, bo śniadanie dość szybko dobiegło końca.

Wstał, rozprostował gnaty i poszedł pewnie tam, gdzie większość.

Więc do centrum obozu, w którym żołnierze ponownie zebrali się na zbiórce.

Ustawił się znowu na końcu.

Powoli sięgnął po pistolet dźwiękowy
- Podziwiam twoje zdolności. Jeśli zdradzisz mi swoją metodę kantowania wyjdziesz stąd w jednym kawałku.

Korobov:
Znów odliczyliście i dano Wam godzinę czasu wolnego.
Omeg:
Devaronianie spojrzeli po sobie, i po chwili kiwnęli zgodnie głowami. Ten, który kantował podniósł i przewrócił stolik, a jego towarzyszy wyjął dwa blastery, które wycelował w Ciebie i Rodianina.

Jak dano, to dano. No i idzie potrenować. A dokładnie tai-chi (a raczej coś w ten deseń). Technika relaksacyjno-medytacyjna. W skrócie, powolne przekazywanie chi z jednego miejsca w drugie. Głównie dzięki temu nie ześwirował na szkoleniu.

Znalazłeś zaciszny kącik, w sam raz do tych ćwiczeń.

Więc je robi. Oczywiście uważa,a co mu tam, nie obchodzi go, co myślą inne osoby, a niech oni nawet go uważają za odciętego od Mocy Jedi, ale jemu to nie wadzi. Teraz koncentruje się na Chi i jego przepływie.

//Proszę od dokładniejszy opis sytuacji: Czy dosięgnąłem pistoletu, jaki dzieli nas dystans, czy Rodianin ma gotową broń//

Korobov:
Więc sobie ćwiczysz.
Omeg:
//Dosięgnąłeś, Rodianin ma broń, dystans nie przekracza nawet metra.//

Ćwiczy sobie...

Ćwiczysz, aż nie przerwał Ci wystrzał z blastera. A później następny. I kolejne.

-Co do...-instynktownie upadł na ziemię i zaczął się czołgać.

Nie myśląc wiele wystrzelił z broni, nie bawiąc się nawet w celowanie przy takiej odległości

Omeg:
Trafiłeś swego oponenta prosto w pierś. Z osmalonej dziury zaczął wydobywać się dym, a sam Devaronianin upadł bez życia na podłogę kantyny. Drugi miał nieco więcej szczęścia, bo swoimi dobrze mierzonymi strzałami pozbawił Rodianina blasterów. Jednak i tak skończył martwy, z nożem w szyi i sercu.
Korobov:
Wystrzałów jest coraz więcej, a sądząc po krzykach, nie są to ćwiczenia strzeleckie.

-Dajcie mi pie**oloną broń-poszukał miejsca, gdzie może być.

- Nie poszło idealnie... - stwierdził Warren patrząc na zwłoki - Chyba warto się stąd zabierać

Korobov:
Pewnie w namiocie, który służył za magazyn uzbrojenia. Problemem było to, że nie wiedziałeś który to namiot.
Omeg:
Besalisk zgodził się kiwnięciem głowy, a Rodianin zaczął przeszukiwać zabitym kieszenie, znajdując na ramionach i przedramionach jednego dwie czaszki, a pod nimi dziwny napis brzmiący: "Crymorath."
- Ooo... - zaczął niepewnie Besalisk. - Nie wróży to nam dobrze.

Więc zaczął szukać tego zawszonego namiotu.

Udało Ci się po kilku próbach, znalazłeś tam kilku żołnierzy i kwatermistrza, który dobierali sobie broń.

Wstał, podszedł tam i zaczął obserwować bronie. i sprawdzać ich modele.

Westchnął
- Niech zgadnę: Ci goście należeli do jakiegoś silnego i bezwzględnego gangu, który znajdzie nas i zniszczy mi twarz jeszcze bardziej.

Korobov:
Broń, której głównie na oczy nie widziałeś, ale głównie były to karabiny blasterowe, najróżniejszych modeli, a wiele wyglądało na poskładane z części.
Omeg:
- Mniej-więcej. - mruknął Rodianin. - Nie ma co chować ciał, bo i tak pełno tu świadków. Lepiej się stąd zmywajmy.

-Błagam, dajcie mi karabin.

Kwatermistrz najwyraźniej był zajęty ważniejszymi sprawami, więc spojrzał na Ciebie kątem oka i rzucił Ci E-11.

- Przyjmujemy jakąś specjalną taktykę? Rozproszenie się, maski, zasłony dymne czy coś w tym stylu?

- Nie, po prostu wyjdziemy, bo pewnie już ktoś pobiegł im donieść.

Sprawdził, czy jest amunicja, a potem ruszył w kierunku bitwy.

Miałeś magazynek na pięćdziesiąt strzałów, a bitwę ciężko było zlokalizować, bo chyba toczyła się wszędzie wokół.

Powziął jednkaże to karkołomne zadanie, by zlokalizować tą bitwę. Przy okazji obserwuje innych rebeliantów, czy to nie są jego urojenia.

//Jeśli mówię wszędzie wokół, to toczy się wszędzie wokół, więc mógłbyś powiedzieć, w którym kierunku dokładnie się udaje.//

//-Generale, okrążyli nas.
-Zajebiście, teraz możemy do nich strzelać w każdym kierunku!!!
W lewo.

- W takim razie - założył hełm i obrócił się w stronę wyjścia - nie traćmy czasu

Korobov:
Kilku żołnierzy siedziało tam w prowizorycznych okopach lub za powalonymi pniami drzew czy pniakami. Kilka drzew i krzaków płonęło, prawdopodobnie w wyniku wymiany ognia.
Omeg:
Rodianin wyszedł pierwszy, Ty za nim, a Besalisk na końcu, ubezpieczając tyły i zostawiając nieco kredytów by zapłacić za bałagan, jaki zrobiliście. Rodiain zaczął prowadzić grupę w kierunku centrum.

Usadowił się za jednym z pnaików tak, by nawet montreali nie było mu widać. I to biegiem.
-Ilu ich jest...-szeptem raczej do siebie.

Podążał więc za nim, stale oglądając się za siebie.

Omeg:
Tam Twoi towarzysze również przystanęli i zaczęli się oglądać. Po chwili wznowili jednak marsz, do bliżej nieznanego Ci lokalu.
Korobov:
- Cały batalion. - sapnął siedzący obok Ciebie żołnierz. - I to z ciężkim sprzętem!
- i co z tego? - odmruknął inny. - Nawet jakby wysłali tu kompanię, to mieliby przewagę.

-I co ku*wa z tego! W okresie wojen klonów niewielki oddział klonów powstrzymał marsz całej dywizji blaszaków! Więc nie możemy być gorsi! Ale niczego cięższego od AT-ST i AT-DP rczej się nie spodziewam... Chyba żę ściągnęli Tactical Enforcery-wychylił się nieznacznie, by zobaczyć, co tam jest.

Niewielki miał wybór, więc dalej szedł wraz z nimi.

Korobov:
Zielony gąszcz, który nagle przecięła szkarłatna smuga blasterowej energii, o centymetry mijając Twoją głowę.
Omeg:
W końcu Rodiain wszedł do budynku, który, według opisu, był zakładem krawieckim. Opuścił go dość szybko, wyraźnie zadowolony.