Rages wysunął z pod ziemi tuż pod iron-manem dużą ostrą skałę w którą albo wleciał albo go przebiła, no chyba że to piep**ony robot czy coś w tym stylu to mógł też uniknąć.

- Jak rozwalić to coś?! - krzyknął Rages do Masila
- Skąd mam to wiedzieć? Pierwszy raz widzę coś takiego! Chociaż czekaj, to istota magiczna nie?
- Chyba raczej nie wygląda ci to na orka nie?
- Dobra! może mam pomysł - Masil wstał i rzucił zaklęcie którego nauczył się z swej księgi, "Martwa Natura" które powodowało natychmiastową śmierć istot magicznych. (lub w przypadku czarodzieja zabranie mu większości many, miało kolor pomarańczowo-brązowo(kolor jesienny :P) z momentami jasnej zieleni, z kształtu przypominało dwa koła kręcące się jedno za drugim a pomiędzy nimi świeciła się zielona kropka z wystrzeliwującymi od czasu do czasu zielonymi cienkimi snopami światła. Zaklęcie poleciało szybko i uderzyło w istotę z żelaza.

- Co to ma być? Dobra Rages, ty go przytrzymaj a ja pobiegnę po resztę. - I pobiegł
- Świetnie! - Rzucił w niego ponownie zamrożeniem.

Pobiegł schodami na dół, tymczasem Rages pakował kolejne kule lodu w żelaznego

Rozejrzał się za Pakhangaghatorakharangotharangakarem i Sanem. A Rages użył zaklęcia teleportacji i pojawił się obok Janette
- No dalej obudź się - potrząsnął nią lekko rzucając kolejnym zaklęciem w żelaźniaka.

Pobiegł do pomieszczenia z którgo dobiegały hałasy. Rages tymczasem przeteleportował Janette na dach ruin po czym rzucił potężne zaklęcia które zamroziło wszystko w okolicy.

- Co tu się dzieje? Coś wyście obudzili?!

- Że co? O czym wy gadacie?

- No dobra, ale jak zniszczyć to coś?

-Czy mogę dostać siekierę?
/// Teraz rzadziej będę na jeja. Więc nie będę odpisywać co 5 minut tylko 6 xd///

Odezwała się Kate która cały dzień siedziała w Karczmie
- Tak żebyś więcej szkód wyrządził co?

Gniotek7 pisze:
Odezwała się Kate która cały dzień siedziała w Karczmie
- Tak żebyś więcej szkód wyrządził co?

-Nie. Chcę siekierę żeby zrąbać drzewo.

Masil pobiegł do Ragesa który rzucał wciąż nowymi kulami lodu i użył zaklęcia "Święta strzałą" na żelaznego

Masil stojąc kawałek od niej
- Spokojnie nic się nie stało, a twojego złota nikt nie dotykał.

Teraz odezwał się Rages
- Byłaś nie przytomna a ja nie chciałem zmienić cię w bryłę lodu walcząc z posągiem z żelaza.

- Jakie znowu złoto? - Spojrzał na nią Rages chowając dysk

- Spokojnie, złoto nie biega więc nie ucieknie, pewnie dalej jest w podziemiach. - Mówił Masil

- Nie wiem nie liczyłem, ale lepiej i tak do nich iść zanim znowu coś wymyślą - rzekł Masil

Rages z Masilem poszli do ruin

Dotarli tak do pokoju w którym wcześniej Masil spotkał tamtych.

- Dobra, czy teraz wyjaśnicie... Co wy właściwie odpi***alacie? Mieliśmy lecieć do darcusa a nie nadupczać się z jakimiś żelaznymi powaleńcami i zwiedzać jakieś zakitrane ruiny! - wyrzucił z siebie Masil kiedy ich zobaczył.

- To głupi pomysł, "jeśli" uda nam się zapanować. A co jak się nie uda? Obudzimy go a on obróci się przeciwko nam. Gniotek to samo myślał o Marduku i co teraz? Nie wiadomo czy w ogóle jeszcze żyje!
- Ten tutaj mówi dobrze, nie możesz być pewien że uda wam się nad nim zapanować - potwierdził Rages.

- To wtedy jest szansa że rozniesie całe miasto w drobny pył.

- A jeśli nie zapanujemy?! Będzie za późno! Mówię ci, przyzywanie potężnych demonów, wskrzeszanie potężnych duchów i ożywianie potężnych istot NIGDY nie kończy się dobrze! Jestem pewien że Gniotek by tego nie poparł. - Mówił dalej Masil

- Rób jak uważasz - Machnął ręką i wyszedł z ruin
- Jak zamierzacie nad nim zapanować? - zapytał Rages.

- A ty co znowu wyprawiasz? - przystanął na chwilę Masil patrząc na nią.

- Pomóc?