- Droidy przerwały naszą ostatnią linię obrony. - wyjaśnił ponuro. - Teraz idą prosto na nas. Mają dwie drogi: Jedną wysadzimy, drugiej będziemy bronić tak długo, aż Twi'lekowie uciekną z rodzinami.

-Rozumiem. Gdzie mam być z oddziałem?

- Ilu żołnierzy liczy Twój oddział? - zapytał zamiast odpowiedzieć.

-37 żołnierzy.

- Ilu z nich to ranni lub niezdolni do walki? I odlicz obsługę maszyny kroczącej. Straciliśmy ją, razem z załogą.

-Więc zostaje 30 żołnierzy. Jak robiłem obchód to żaden z nich nie był poważnie ranny. Jednak dla pewności przejdę się jeszcze raz.

- Dobrze. Zamelduj jak wrócisz.

-Tak jest.
Udał się do swoich, sprawdzając ich stan zdrowia.

Z tych trzydziestu wszyscy sprawni i gotowi do walki.

Wrócił do tamtejszego kapitana.
-Melduje się, każdy z moich ludzi jest w pełni gotowy do akcji.

- Dobrze. Generał powiedział, że masz wziąć ze sobą połowę i iść razem z Twi'lekami. Resztę przekaż pod moje dowództwo.

-Tak jest.
Połowę przekazał pod dowództwo innego klona, a Halibuta i resztę zebrał ze sobą.

Tym sposobem połowę skazałeś na śmierć, a reszta ma jeszcze okazję trochę pożyć. Pozostali szykują się do walki, a Twi'lekowie już opuścili obóz.

Nie mógł nic na to zaradzić. (W sumie mógłby, ale jedyna osoba mogąca to zmienić opuściła zdradziecko z grupy).
Wraz ze swoimi ludźmi zajął się powierzonym im zadaniem.

Ruszyliście więc z Twi'lekami, oddalając się od walki.

-Oby dali sobie radę.

Z dala dochodziły do Was odległe odgłosy ciągłej wymiany ognia.

Nie poganiał cywilów. Żeby przynajmniej ich uratować...
-Halibut? Ale później wrócimy po nich, prawda?

- Jasne, szefie. - stwierdził, gdy ostatnie wystrzały z wolna cichły. - Wrócimy.

Kiwnął jedynie głową na te słowa.

Po chwili marszu zobaczyłeś jak nadleciały trzy fregaty Pelta i wystrzeliły kapsuły ratunkowe w kierunku uchodźców.

-Zajmijcie się zabezpieczeniem cywili.

Za późno, cywile sami pognali do kapsuł i zaczęli krzyczeć z radości i szczęścia.

Obserwował okolicę.

- Oto jedzenie i środki medyczne od Republiki! - krzyknął jeden, wznosząc w górę skrzynię z godłem Republiki.

Ciągle starał się obserwować wszystko, wyszukując niepokojących rzeczy.

Nic, ale lepiej nie stać tu jeśli droidy maszerują tuż za Wami, nie?

///Bo ja wiem...

Ostatecznie, po zabraniu zaopatrzenia, uchodźcy ruszyli dalej. Wypada iść z nimi.

A więc z oddziałem ruszył.

Szliście tak do zapadnięcia zmroku. Wtedy Twi'lekowie zaczęli rozbijać obozy.

Stał z boku i sprawdzał otoczenie.

Dżungla. Cholerna dżungla pełna drapieżników. Ale lepiej spotkać dziką bestię, niż armię droidów bojowych, nie?
- Co teraz, szefie? - zapytał Halibut, stając obok Ciebie.
//A w ogóle to czemu akurat Halibut?//

-Ustawimy wartę. Ta dżungla nie wygląda zachęcająco.
////Ten. Nie mam pomysłu///

Piętnaście klonów zostało na warcie, reszta zaczęła rozkładać obóz.

A więc stał na swojej pozycji i pilnował otoczenia.

No i pilnowałeś go.

//W tym czasie warto wymyślić, dlaczego akurat Halibut.

//halibut – polska nazwa kilku gatunków ryb z rodziny flądrowatych
halibut atlantycki, zwany również halibutem białym (Hippoglossus hippoglossus)
halibut czarny, zwany również halibutem niebieskim (Reinhardtius hippoglossoides)
halibut pacyficzny (Hippoglossus stenolepis)
Tyle mówi mi Wikipedia, resztę sam dopowiedz ;-;//

///Zawsze płynie na prawym boku, można uznać, że zawsze osłania prawą stronę//

//No chyba, że tak.//

//No to jeden z głowy

Stałeś na warcie, gdy było już bardzo ciemno, jeden z żołnierzy zastąpił Cię. Na innych posterunkach też trwała zmiana warty.

Poszedł gdzieś usiąść, odpocząć.

Mógł posiedzieć przy ognisku, choć sen w namiocie też kusił.

Jednak wolał być w cieniu.

Mógł więc usiąść na skraju obozu.
//Robisz klona. Ale on i tak, w głębi duszy, jest Xavierem ;-;//

///Którym? W swoim istnieniu stworzyłem trzech Xavierów. Każdy z nich jest niebezpiecznym skur*ysynem///
I tak nie zmieni swojego miejsca położenia.

//Wszystkie Xaviery to jedna rodzina :V//
Skoro szukał cienia, to tylko skraj obozu się nadawał...

I tam się udał. Dobra?!
///:V