Więc sobie patrzy na wyjście.

Nic ciekawego.

Sprawdza, czy nie ma strażników.

Bezpośrednio w namiocie nie ma.

No to co, se leży.

- Imponujący pokaz akrobatyki - pochwalił towarzysza - Szkoda tylko, że ja go raczej nie powtórzę

Korobov:
I leżysz.
Omeg:
Dość długo gmerał przy pasku, aż rzucił w Twoim kierunku zwój plastoidowej liny.

Przełączył się na kanał Imperialny by sprawdzić, co i jak.

- Dzięki
Rozejrzał się za czymś, do czego mógł przyczepić linę.

Korobov:
Niestety, cisza.
Omeg:
Miałeś dwie kolumny, a jeśli nie wydawały Ci się one odpowiednie, możesz przywiązać ją do jakichś mebli.

Podtransportował się pod drzwi i sprawdził, co w okolicy.

Zauważyłeś wielu szturmowców, a jeden z nich zauważył Ciebie, oddając celny strzał z blastera. Na szczęście nastawił go na tryb ogłuszający.

Więc co może... Nic nie może.

Najwyraźniej straciłeś przytomność. Gdy się obudziłeś, nie miałeś broni, hełmu, ani zbroi oraz siedziałeś skuty na krześle. Na przeciwko siedział oficer imperialny o mocno zarysowanej szczęce, kilku bliznach i o insygniach majora. Po jego bokach stali szturmowcy, każdy z naramiennikiem symbolizującym komandora.

Spojrzał się na nich, po czym językiem sprawdził, czy ma wszystki zęby. Jego wrok nic nie wyrażał, nic... Ciemny i pusty (jak uysły szturmoców :V), ale w głębi dało si widzieć wojowniczy płomień... Płomień plemienia, z którego pochodził.

Kolumna wydawała się lepszym rozwiązaniem. Używając jej jako punktu zaczepienia ostrożnie spuścił się w dół.

Korobov:
Jesteś bez większego uszczerbku na zdrowiu, a ten pokaz w żaden sposób nie sprawił, by wyraz twarzy oficera się zmienił.
Omeg:
Dość sprawnie Ci to poszło i po chwili Twoje stopy dotknęły poziomu gruntu.

-A więc majorze...

- Dlaczego zdradziłeś? - zadał pytanie prosto z mostu.

-A przejrzałeś dane mojej służby? Druga nota w Imperialnej akademii na Coruscant,l. Żołnierz 212 Batalionu Szturmowego, ocaliłem kilka drużyn i wykonałem rozkaz, ale inaczej, niż sobie życzyło dowództwo. Tylko dzięki wsparciu uratowanych nie zostałem rozstrzelany, a ledwo dzięki wsparciu Komandora Cody'ego udało mi się awansować na sierżanta. Potem żołnierz 501, walczyłem ramię w ramię z Darthem Vaderem na Mustafar i Kamino, po drodze kilka kursów oficerskich. Oczywiście zawsze pomijany przy awansach. Potem pod Admirałem Thrawnem, dzięki niemu na kapitana. Po zniszczeniu Gwiazdki, nie oszukujmy się, tak mówią zwykli żołnierze na superbroń, siłą przepchnięty na Komandora z braku kadr. I to wszystko bez ani jednej podwyżki. A nie, ledwo o kilka kredytów w czasie awansu na kapitana, ot szczegół. Ale nie chodzi o pieniądze... Wiecie kto przybył do układu ostatnimi czasy? Wiecie?

- Nie poszło może najlepiej - rzucił puszczając linę - Ale przynajmniej wciąż żyjemy. No, przynajmniej my dwaj.

Omeg:
Chwycił swój karabin i ruchem głowy wskazał na wylot głównej uliczki, gdzie też się udał.
- Masz statek? - zapytał po drodze.
Korobov:
- Owszem... - odpowiedział z lekkim uśmiechem, ale bez śladu wesołości. - Zażyczył sobie, by akurat pana wziąć żywcem.
//Jeśli będziesz odpisywać na "Dalekiej Salwie" :V//

Spojrzał się na niego.
-Aha... Jest to dosyć interesujące... Mnie ciekawi, skąd pan jest, majorze... Widziałem większość twarzy żołnierzy i oficerów w układzie...

- Jestem z Coruscant, a przydział otrzymałem tu blisko tydzień temu, więc nic dziwnego, że mnie pan nie zna. Ale mojego brata musi pan kojarzyć. Wennis. Set Wennis. Brzmi znajomo?

-Wennis... No tak, kojarzę go. Taką twarz trudno zapomnieć majorze... Z Coruscant, tak? No tośmy się spotkali, bo też z Coruscant po ojcu. Generał Kaius Hait, bohater Wojen Klonów...

- Więc pewnie miło Ci będzie usłyszeć, że został awansowany na admirała.

- Gdzieś tam mam... a co, zabieramy się z planety?

-O, naprawdę, zasługiwał. Przypominał trochę mnie.

Omeg:
- Jeśli złapali część naszych, to wkrótce dorwą się do kryjówki, więc tak, nie ma co czekać.
Korobov:
Oficer skinął głową, wstał, zrobił krok do przodu i zdzielił Cię pięścią w prawy policzek, warto dodać, że dość mocno.
- Nigdy się do niego nie porównuj, kreaturo! - syknął.

-To, że mam inny wygląd sprawia, że jestem już gorszy, czyż nie?

W odpowiedzi splunął Ci w twarz.
- Inna rasa czyni Cię gorszym. Imperium to państwo ludzi sukcesu.

-Admirał Thrawn na człowieka mi nie wygląda... A osiągnął wiele.... Zaufany człowiek Imperatora dokonujący niemożliwego... Sporo Inkwizytorów z innych Ras i z byłego Zakonu Jedi, co tam jeszcze... A, tak, zapomniałem. Jestep w połoie togrutanem, w połowie człowiekiem, więc proszę łaskawie ze mnie zejść majorze. To, że jest pan człowiekiem nie oznacza tego, że jesteś lepszy. Chciałby pan walczyć na rękę chociażby z Wookiem? Rywalizować pod względem taktycznym z droidami serii T? Kierować bankowością jak Muunowie? Polować na Akule niczym togrutanie? Chodować Rankory olbrzymie jak Leśni Felucjanie czy Wiedźmy z Dathomiry? Nie oszukujmy się, ludzie mają tą przewagę, że są w przewadze liczebnej...

- Z tego co pamiętam zostawiłem go na parkingu... Patrząc na to z perspektywy powinienem był wykombinować coś na dłuższy okres czasu. Pewnie już dawno skończył mi się bilet.

Korobov:
Najwidoczniej dałeś mu do wiwatu tym tekstem, bo jedynie splunął Ci w twarz i odszedł, a jego obstawa w postaci dwóch szturmowców za nim.
Omeg:
- To nie jest teraz najważniejszy problem! - krzyknął zirytowany jaszczur. - Gdzie ten parking?

- Chyba mógłbym znaleźć drogę, ale będziemy potrzebować taksówki, albo czegoś podobnego. To dość daleko stąd.

Syknął przeciągle i ruszył ku głównej ulicy.

-To twoja wina-odezwał się w basicu.
-A właśnie że twoja (togruti).
-No co wy obaj nie powiecie- Manda'o
-Słuchajcie, możemy nie przeżyć, więc łaskawie się się wszyscy zamknijcie!!!-T
-Wiele razy byliśmy w gorszych kłopotach, ale teraz jesteście żałośni...-M. I dalej w ten deseń.

Nawet jeśli poza namiotem byli jacyś strażnicy, to się tym zwyczajnie nie przejęli.

W ciszy ruszył za nim.

Bez zbędnych ceregieli stanął na środku ulicy, niezbyt ruchliwej o tej porze, i czekał. Po chwili z naprzeciwka wyjechał śmigacz. Trandoshanin wycelował z karabinu udarowego, a kierujący nim Ithoranin zatrzymał się i wyszedł z pojazdu z rękoma w górze, bełkocząc coś w swoim języku. Gad jedynie prychnął i nacisnął spust, zabijając go na miejscu. Później wsiadł na miejsce kierowcy, otwierając drzwi po stronie pasażera Tobie.

Czeka więc.

Cóż, czekasz.

Wsiadł do pojazdu
- To nie było konieczne, ale mniejsza z tym. Dasz radę pokierować?

Wzruszył ramionami i po chwili ruszył z kopyta, kierując się na parking. Gdy tam trafiliście, zauważyłeś swój statek oraz policyjny śmigacz i machinę kroczącą AT-RT, zapewne też z policji, gdyż obsługiwał ją ludzkiej rasy funkcjonariusz, a jakaś Zaltronka i Rodianin dyskutowali nad czymś obok Twojego statku.
- A tu już będzie konieczne? - zapytał Twój towarzysz, klepiąc karabin, który spoczywał obok.

Czeka więc.

Po jakimś czasie wrócił major, znów w asyście dwóch szturmowców-komandorów.

- Chyba tak - wyciągnął swoją broń - I tym razem może doznam z tego jakiejś satysfakcji.

Widząc Wasz śmigacz, Rodianin dobył DL-44 i podszedł do Was i kazał się zatrzymać, co też Trandoshanin uczynił.

-A więc panie majorze?

- Nazwiska, adresy, lokacje. Ogółem, wszystko co wiesz. Teraz, natychmiast.