Po kilku minutach dotarłeś do jakiegoś wagonu.

-Oby to był on...
Zaczyna przeszukiwać wagon.

Kilka zamkniętych skrzyń.

Próbuje je otworzyć rękami i łomem.

Mudzyn
Niestety, ale nie dałeś rady. Trzeba mieć specjalną kartę dostępu do nich.

// Gram normalnie. //
Idę dalej...

Ciągle kluczysz w ruinach miasta.

-Ehh... Co teraz zrobić?

Bierze jedną skrzynie i wraca do początkowego rozwidlenia.

Mudzyn
Udało ci się wrócić.
Zauważyłeś, że każda skrzynia jest opisana.

Czyta napisy.

''Amunicja do AK-47''

-No słabo... Ale trzeba poszukać Edgara...
Idzie w prawo.
//Mam nadzieje że to tunel w którym się rozdzieliliśmy ;-;

Po kilkunastu minutach odnalazłeś Edgara.
-Witaj... widzę, że tobie udało się coś znaleźć.

-No tak, to jakieś skrzynki do otwarcia kartą. Wiem gdzie znajdziemy więcej.

Chcę znaleźć sojusznika!

Nikogo nie było w pobliżu .

Dante
Jak się to nie podoba, to go zabij :P

Mudzyn
-Prowadź. Niestety nie mam żadnej karty wojskowej.

Doprowadza Edgara do wagonu.

// Ciekawe jak grać normalnie skoro wszystko jest zniszczone... //
Rozglądam się za miejscem w którym nie ma ruin.

Wśród resztek domów nie mogłeś nic dostrzec.

Mudzyn
-Nieźle... co jest w pozostałych skrzyniach?

-Nie wiem.

-Ty sprawdzasz, ja pilnuję wejścia, czy na odwrót?

-Ja popilnuje.
Odbezpiecza karabin.

Mudzyn
-Okay.
Twój kompan zaczął przeglądać skrzynie.

Trzyma karabin przy piersi.

Jak na razie brak odznak niebezpieczeństwa.
-Nieźle... ten wagon może jechać sam.

-To świetnie...

-Jak myślisz? Dojedziemy tym do Berlina?

-Jak nie dojedziemy to reszte możemy przejść pieszo... Mam jedzenie i wode.

-To jak?

Mudzyn
-Dobry pomysł. Coś jeszcze zabierzemy z Paryża?

-No to te skrzynki i może poszukamy więcej jedzenia i wody? Bo nie wiadomo ile potrwa podróż...

-Dobry pomysł. Ja zostanę tutaj i usprawnię pojazd tym, co mam.

-Dobra... To cześć. Jak nie wrócę jutro to jedź beze mnie.
Wyszedł z tunelu i skierował się do najbliższego budynku z zamiarem przeszukania.

Mudzyn
Udałeś się więc na powierzchnię.

Dalej trzyma karabin przy piersi.

Nagle broń poszybowała w górę, nie dało się jej pochwycić.

-Co jest ku*wa?! O nie... Oby to nie była ta burza... Mój karabin...
Szybko wbiegł do tunelu.

Dziwne.
Z tunelu jakby nie było wyjścia.

-To tunele... Dusze zmarłych już nie wracają na Ziemie.... Zostają w tunelach. Błąkają się. Spędziłem tyle lat w Moskiewskim metrze... Wiem jedno. Duchy nie są mściwe. Ale... T-to jest Paryż, wielkie europejskie miasto. Ch*j wie jakie tu są duchy, zmarli.... Heh... Zmarli... Tutaj, to żywe trupy... Boże... Jaki piękny świat zniszczyliśmy...
Po czym stanął w miejscu i się rozglądał.

Tunel wyglądał tak, jak zawsze.

Wszedł do tunelu i pobiegł do Edgara.

Nie było jak.
Biegłeś, jednak nadal stałeś w miejscu.

-PIE**OLONY KOSZMAR. WYPI***ALAJ Z MOJEJ GŁOWY!
Zatkał uszy.

Myślał czy to naprawdę prawda... Przecież mógł leżeć na środku ulicy z dziurą w potylicy...

Raczej można to sprawdzić, np. czy odczuwasz ból.

Uderza się w brzuch.

Poczułeś ból.
A więc jednak żyjesz.