adolf
Też się zaśmiał, zabawny pies. A może by tak? Podskoczył do Phoebe i ją pocałował
// phoebe z wyglądu mi się kojarzy z albedo z overlorda//

//Popatrzyłam
Serio podobna.
Phoebe
Niemalże od razu odwzajemniła pocałunek

adolf
I tak on to może żyyyć a nie, jak wcześniej być przegrywem! , pogłębił pocałunek bo czemu nie głaszcząc Phoebe po plecach

Phoebe
Wplotła palce w jego włosy

adolf
Zaczął zdejmować jej koszulkę i jak w walcu powoli iść do łóżka
//no to timeskip?//

//Yes

adolf
Patrzył w sufit z satysfakcją leżąc obok swojej ukochanej, genialnie, po prostu genialnie
-idziemy poćwiczyć?

Phoebe
- Hm? - popatrzyła na Malarza. - Mhm... - jej odpowiedź brzmiała jakby... Mrucząco? wtuliła się w chłopaka.
Hiigi
Husky leżał na podłodze, drgając łapkami przez sen.

adolf
Czyli woli poleżeć. No to też przytulił dziewczynę, po prostu bajka, je**ne niebo dla przegrywów jak on

Phoebe
Otarła się czubkiem głowy o policzek chłopaka.
Cudownie.
- I zaraz trzeba będzie wstaaać. - jęknęła. Widocznie się leniła, ale co jak co, lubiła treningi. Można było w końcu oddać tę siłę, która całe dnie mrowiła ją w palce i przemawiała do umysłu.

adolf
-taaak- ziewnął, ale cóż wstać trzeba, nie ma co

Phoebe
Dźgnęła go palcem w policzek.
- Nie śpimy... - sama ziewnęła.

//oglądamy!//
adolf
-wstajemy!-powiedział wstając szczypiąc w nos phoebe. I zaczął się ubierać

Phoebe
- Ugrgh... - zmarszczyła nos i sama wstała, po czym założyła swoje ubrania, rozmyślając o kolorze nagrobku dla Adolfa.

//czerwono czarno biały jak już XD//
adolf
Ubrał się całkowicie i otworzył drzwi
- to gdzie idziemy?

//XD//
Phoebe
- Sala gimnastyczna, czy basen? Albo w ogóle biblioteka, albo... Plac przed szkołą.

adolf
-biblioteka brzmi ciekawie...

- Jestem za ^^

adolf
-no to idziemy

Phoebe
Wzięła klucze z szafki przy wejściu, i wyszła, czekając na korytarzu na Adolfa.

adolf
Wyszedł za nią

adolf
Wchodzi do pokoju

Phoebe z Adolfem weszła do pokoju.
Zdjęła skrzydło z jego ramienia i zamknęła drzwi na klucz.

adolf
Usiadł na łóżku.
-co robimy?

- Jest 04:20. Adekwatne będzie pójście spać.

adolf
No to się położył i zaczął zasypiać
-dobranoc phoebe

- Dobranoc. – a ona tylko usiadła na swoim łóżku i poczęła czytać książkę o sztuce teatru na przestrzeni lat.

adolf
Powoli otworzył oczy i spojrzał na pho. Pięknie wyglądała tak siedząc i czytając. Nie zmieniając pozycji leżał i obserwował jak czyta. Piękny widok co jak co

Phoebe
Nie zauważyła zbytnio tego, że Adolf nie śpi. Lekko się uśmiechnęła na wzmiankę o aktorstwie dzieci w teatrze i o wyrobie dla nich masek.

adolf
Piękny uśmiech miała to fakt. Ciągle obserwował , jest wcześnie ciągle więc może sobie poleżeć co nie?

Phoebe
Zmarszczyła trochę brwi i zamknęła cicho książkę, odkładając ją na półkę obok. Siedziała w ciszy, wpatrując się w ścianę i obmyślając co przeczytała.

adolf
No to usiadł na łóżku
- o czym myślisz?

Phoebe
Lekko odskoczyła.
– Nie śpisz? – uśmiechnęła się lekko skrępowana. – O maskach z twarzy. Bardzo dziwna sprawa, szczególnie ich tworzenie. Ale efekt ciekawy. – powiedziała, patrząc na Adolfa. – A ty, o czym myślisz, że nie śpisz? – spytała i poprawiła skrzydło, lekko ściskając usta z bólu. Niewygodnie usiadła.

adolf
-o tym jaki ładny miałaś uśmiech jak czytałaś.- zdziwił się lekko reakcją phoebe, ale lubił ją, jej akcent angielskiego z południowego wschodu był słodki. Wymieszaniem lekkiej wymowy języka hiszpańskiego z angielskimi słowami.

[Phoebe]
- Wtedy czytałam o maskach i aktorstwie dzieci do ośmiu lat. – przyznała. – Nie daję spać? – również się lekko zdziwiła, ale poczekała cierpliwie na odpowiedź Adolfa

adolf
-dajesz. Tylko z natury mam niespokojny sen. Od zawsze.- lekko odwrócił w twarz w stronę ściany i uśmiech mu zniknął z twarzy

– Coś się stało? – Phoebe znalazła się przy Adolfie. Był weselszy od niej, a teraz mogło się okazać, że to tylko przykrywka przed potworem.
Jak jej kuzynka
Albo ojciec
Albo matka...
Wolała już nie wspominać, bo prawie zalał ją zimny pot.

adolf
-wspomnienia, z dawnych lat- odparł smutno. Po prostu chciał o tym zapomnieć ale nie mógł.

- Chcesz porozmawiać? – spytała, podlatując z łóżka i zlatując na ziemię

adolf
-nie wiem cz to coś pomoże ale czemu nie?

Pheobe
Kiwnęła głową i usiadła obok Adolfa.

//pora na reklamy (napiszę to jutro bo dzisiaj zmęczony jestem)//

//Spoko.

wszyscy

Wchodzi Agent X.

- Macie się zjawić natychmiast na sali gimnastycznej. Będzie głosowanie. - i wyszła

- Idziesz, A?

-idę

- Serious? Okej, no problemo. – wstała odkładając książkę na bok i to uczyniwszy ubrała delikatne, okrągłe, czarne okulary. Uśmiechnęła się i ruszyła do wyjścia, uprzednio biorąc klucze, by jakby co zamknąć drzwi.

Wyszedł za phoebe.