Marta
- Dzięki. Zapamiętam.

Marta

- No to będę leciał. - poszedł do TARDIS

Marta
- Żegnaj!

Idzie do budynku

Marta

WZIUUUM, TARDISowe dźwięki

Marta
Ostatni raz patrzy za siebie, po czym wchodzi do budynku

Marta

Kamienna podobizna zabójcy Adolfa zniknęła. A w budynku pusto, klasyk

Marta
- Halo? Jest tu ktoś?

Idzie korytarzem w prawo powoli, aby uniknąć ewentualnego zagrożenia

//To jest ta posiadłość z tej gry mobilnej, co zrobiłeś z niej PBFa i trzeba uciekać przed jakimś typem, right?//

//Nope. To zupełnie różne miejsca.\\

//*angry Groudon's wybuchanie wulkanó noises*//

Marta

O, jaki ładny płaszczyk zielony leży na podłodze, ciepły taki

Marta
Podnosi ten płaszcz i rozgląda się za wieszakiem na nogach, który zazwyczaj był gdzieś w pobliżu

Marta

Widzisz wieszak, który ucieka przed tobą. Zwinne ma te nogi, takie bardzo ludzkie

Marta
Bierze płaszcz ze sobą i idzie przed siebie dość zdziwiona faktem, że wieszak nagle ożył

Marta

Czy ten swetr się rusza czy to twoje przewidzenia?

Marta
Przeciera oczy ze zdumienia i zaczyna szukać kalendarza. Co to za dziwne rzeczy?!

Marta

Był w haremie // pl.wikipedia.org/wiki/Harem //

- Czego szukasz, Marta? - zapytał żeński (bo jaki inny?) głos

Marta
Odwraca się w stronę głosu

- Szukam kalendarza, gdyż nie jestem całkiem pewna, czy dobrze mnie przeniesiono.

Marta



- Co masz na myśli "przeniesiono"?

Marta
- Trafiłam do miejsca, które podróżuje między wymiarami i Ishi mnie stamtąd zabrał - chwila przerwy - kim jesteś? Nie kojarzę cię.

Marta

- Dona. Naprawdę nie kojarzysz? Chodziłyśmy razem do jednej klasy w podstawówce.

Marta
- A no tak. Co tam u ciebie?

Marta

- Fajnie. Ojciec wspomniał mi o tej posiadłości to przyjechałam. Wykupił ją, wiesz? Ma zamiar zrobić tutaj hotel. Jest tu tyle pomieszczeń, że zmieścimy mnóstwo gości. Pieniądz sam leci do kieszeni.

Marta
- Ale jak to wykupił? Przecież Joseph nie pozwoliłby wykupić tego miejsca, gdyż każdy kto przekroczy drzwi skazuje się na wieczne więzienie - mówi dość zmieszana,

Marta

- O czym ty wygadujesz? Ja jakoś wielokrotnie wychodziłam na papierosa, więc coś mi się nie zgadza. Ej, właśnie, co ty tu robisz?

Marta
- Mieszkam tu. - krótka pauza - Jaki mamy dzisiaj dzień?

Marta

- Poniedziałek. A co to zmienia?

Marta
- Chodziło mi o dokładną datę, czyli dzień, miesiąc i rok. Mam mocne wrażenie, że coś tu jest nie tak. - mówi pełna przekonania, że coś tu nie gra.

Marta

Westchnęła

- Poniedziałek, 25 stycznia, 2039 rok. A teraz powiedz mi: ja to mieszkasz?

Marta
- Normalnie. Masz telefon? Muszę do kogoś zadzwonić.

Marta

- Przecież ten budynek był bez właściciela! I tak, mam telefon, ale ci nie dam, bo jest służbowy. Swojego nie masz?

Marta
- Niestety nie. Muszę zadzwonić do znajomego, ponieważ powiedział, że w przypadku, kiedy by się coś działo to mam do niego zadzwonić.

//To teraz przypomnij sobie jeszcze co ci ten twój przyjaciel dał, kiedy to mówił, a będzie spoko//

Marta

- Fajnych znajomych masz. Ja muszę ludziom płacić, żeby się ze mną zadawali.

Marta
- Czekaj, coś sobie przypomniałam

Szuka telefonu, który dał jej Ishi

Marta

Znalazłaś

- A podobno nie masz telefonu, kłamczucho.

Marta
- Zapomniałam.

Szuka numeru telefonu do Ishi'ego

[b]Marta/[b]

Jeden jedyny numer zapisany w pamięci był zapisany jako "Ishi", więc to chyba to, prawda?

Marta
Dzwoni pod ten numer

Marta

- Marta? Ile to już lat. Co tam u ciebie? - odezwał się żeński głos

//welp, wątek łączony z Rayem//

Marta
- Ishi? Słuchaj, mam problem i to dość poważny. Jestem chyba w alternatywnej rzeczywistości

//No to czekamy na odpis Ray'a :/ //

Marta

- Alternatywna rzeczywistość? Nie gadaj! Poczekaj, sprawdzę, lokalizacją twojej komórki. - chwile była cisza, ale potem się odezwała ponownie - Marta, według odczytów jesteś w tej samej czasoprzestrzeni, do której cię odwiozłam, jakieś 100 lat temu. Skąd wniosek, że to nie twoja linia? Dinozaury nie wyginęły? Światem rządzą naziści? Hitler został malarzem?

Marta
- Odwiedziła mnie moja znajoma i powiedziała, że to miejsce zostało wykupione i jest pełna swoboda wyjścia poza teren placu. Dodatkowo nie ma nikogo ze służby, ani mojego męża.

Marta

- No to chyba jesteś na plus, prawda? Poczekaj chwilę.

Marta
- No ok, ale ja teraz nie mam domu i jestem bez rodziny.

Marta

- Przecież możesz zamieszkać ze mną, co za problem? - podsunęła ci pod nos rozwiązanie Dona
- Dobra, słuchaj Marta. - odezwała się kobieta - Mogę cię przenieść gdzieś indziej. Chcesz? Wiesz, cały Wszechświat i tak dalej. Stoi?

Marta
- Dobra Ishi. Stoi.

Marta

Nagle w słuchawce usłyszałaś głośne dźwięki, odgłosy TARDIS i jakieś krzyki jednocześnie, a potem przerwało połączenie

Marta
Chowa telefon

- Zaraz będzie mój znajomy, który mnie zabierze. - mówi do Dony - Ciekawi mnie jednak co się stało, że tu jest inaczej.

Marta

- Super. Spotkamy się jeszcze kiedyś?

Marta
- Być może.