Laderas

- a byliście na księżycu? - zapytała podekscytowana.

Laderas

- Jeszcze nie. A ty byłaś?

Laderas

- ja też nie, ale znam takiego co był. Tylko nie mogę sobie przypomnieć imienia. Coś na R, chyba?

Laderas

- Nie kojarzę - wzruszyła ramionami.

Laderas

- może kiedyś go spotkam, kto wie?

Laderas

- Kto wie - tymczasem Vienna zaczęła się budzić. Przeciągnęła się lekko i usiadła na brzegu łóżka. Chyba się dość zdrzemnęła.

Laderas

- jak się spało?

Laderas

- A dobrze... Wiecie może która godzina?
Gardevoir pokręciła przecząco głową.

Laderas

- niestety nie wiem

Laderas

Sięgnęła po telefon.
- Uuu... Późno. Wypuszczę resztę.
Sięgnęła powoli do swoich pokeballi.
Najpierw uwolniła tamtego Tyrantruma.

Laderas

- cześć! - przywitała się.

Laderas

- Eee... Cześć. Sorka za spuszczenie wam łomotu czy coś - przeprosił Tyrantrum.

Laderas

- nic nie szkodzi! - przytuliła go.

Laderas

Też próbował przytulić.
Ale miał zbyt krótkie rączki.
A Vienna wypuściła Torchica.

Laderas

- jaki z ciebie słodziak! - wzięła go/ją na ręce.

Laderas

- Ze mnie? Słodziak? Jestem wojownikiem, nie jakimś tam pluszakiem! - Torchic miał piskliwy, uroczy głosik małego chłopca, co tylko dodawało mu uroku wbrew słowom.

Laderas

- taki uroczy i niepozorny wojownik! - przytuliła go.

Laderas

- Może i niepozorny, ale niebezpieczny!

Laderas

- ale nadal uroczy!

Laderas

- Racja, jest uroczy - stwierdziła Gardevoir.
- Słodziutki maluszek - dodał Tyrantrum.
- Grrr, nieprawda! - protestował Torchic.

Laderas

- może kiedyś będziesz groźniejszy - uśmiechnęła się.

Laderas

- JUŻ JESTEM GROŹNYYYY! >_<
Tymczasem Vienna wypuściła Fennekina:

Laderas

- jaki słodki! - wzięła go na ręce, nie puszczając Torchica.

Laderas

- Wieeem, jestem piękny!~
Uśmiechnął się wesoło Fennekin.
Samoadoracji mu raczej nie brakowało.

Laderas

Uśmiechnęła się. Cały czas ich trzymała, nie mogąc się nacieszyć.

Laderas

Vienna wypuściła Littena.- HA! Znowu na wolności, mój wrogu!
Torchic zaczął się wyrywać Laderas.
- TYM RAZEM TO JA CIĘ POKONAM, HA!
- Zawsze walczą między sobą - powiedziała Gardevoir - Ale tak naprawdę się lubią.
- JA Z TYM NĘDZNYM KURCZAKIEM?! HA!

Laderas

- i tak są słodcy - złapała Littena i trzymała całą trójkę slodziaków w uścisku.
- i tacy mięciutcy!

Laderas

- NIE TRZYMAJ MNIE Z TYM PCHLARZEM!
- ZA BLISKO MOJEGO NĘDZNEGO WROGA!
Na koniec Vienna wypuściła Mismagius:Ten ostatni pokemon zdawał się nieśmiały.

Laderas

- cześć! - przywitała się, ignorując krzyki swoich "przytulanek"

Laderas

- ...cześć... - mruknęła cichutko.
Miała żeński głos, więc to pewnie ona.

Laderas

Puściła swoich przyjaciół.
- fajnie, że mogłam was poznać! - uśmiechnęła się. - nie jesteście źli za wcześniej, prawda?

Laderas

- Nie - odpowiedzieli Gardevoir i Tyrantrum.
- ...o co chodzi...? - zapytała Mismagius.
- NA PEWNO TO WINA TEGO KURCZAKA!
- CHCIAŁBYŚ, ALE JA WIEM, ŻE TWOJA!
- Ale co jest tą winą? - zdziwił się Fennekin.

- Wy się sami dogadacie, prawda? - wtrąciła do tego dialogu Vienna - Ja wracam spać.

Laderas

- dobranoc! - okryła kocem Vienne. - chodzi o tą walkę z wcześniej - zwróciła się do pokemonów.

Laderas

- PRZEGAPILIŚMY WALKĘ?!
Torchic i Litten jednakowo się oburzyli.
Mismagius i Fennekin tylko skinęli głowami na znak przyjęcia tego do wiadomości.

Laderas

- szkoda że was nie było! Żebyście wiedzieli jak zmasakrowaliśmy korytarz! - zaśmiała się. - na przykład wtedy, kiedy Tyrantrum uderzył w ścianę! Myślałam że przebił się do sąsiedniego pokoju! - poczuła się, jakby nadal była w tej walce. - i pomyśleć, że to był mój pierwszy raz

Laderas

- Gardevoir radziła sobie najlepiej!
Powiedział Tyrantrum szczerząc zęby.
Gardevoir zarumieniła się nieznacznie.
- Starałam się jak mogłam - przyznała.

Laderas

- i byłaś w tym najlepsza. W końcu pokonałaś legendę! - uśmiechnęła się.

Laderas

- Bez Tyrantruma nie udałoby mi się.
- Aha, ja powaliłem ruskie! - powiedział Tyrantrum, szczerząc zęby w uśmiechu.

Laderas

Uśmiechnęła się. Nic nie odpowiedziała, tylko się uśmiechnęła.

Laderas

- CZEMU PRZEGAPIŁEM TĄ WALKĘ?!
- BO JESTEŚ GŁUPIM KURCZAKIEM!
- ZAMILCZ WROGU MÓJ NIEGODZIWY!

Laderas

- nie możecie jakoś rozwiązać tej kłótni?

Laderas

- Nie! - zawołali niemalże chórem.
- Lubią się nielubić - dodała Gardevoir.

Laderas

- jak typowe rodzeństwo - westchnęła.

Laderas

- NIC MNIE NIE ŁĄCZY Z TYM ŁAJDAKIEM!
- A MNIE Z TYM CHORYM FUTRZAKIEM!

Laderas

- kto się czubi, ten się lubi! - zaśmiała się.

Laderas

Oboje spojrzeli na nią z wyrzutem.

Laderas

- no co?

Laderas

Nadal patrzą z wyrzutem.

Laderas

- ale przynajmniej się nie kłócicie - próbowała jakoś załagodzić sytuację.

Laderas

- Przez ciebie - mruknęli oboje.
Eh, z nimi to się nie da dogadać.