A kto Ci broni jechać? Jedź.
Ale innym nie każ.

No, to skoro widzisz siebie jako spawacza w tak świetlanej przyszłości, kolego, to szczerze życzę ci powodzenia. Bez krzty ironii.

a czy napisałem ci gdzieś, że chcę pełnić zawód spawacza? nie, napisałem tylko że to świetna praca.
ps.: lepsza perspektywa taka niż pielęgnacja stulejki
pps.: a miewasz polucje?

AquoZ23 pisze:
To uczucie gdy paweł zarabiał tyle samo ile ja teraz, tylko że na czarno

Bo trzeba umieć w życiu się ustawić XDD

Tata nie ma polucji!
Dlatego mnie adoptował!

W słowach Izajasza można doszukać się nawiązań do mitów astralnych. Wykazują one podobieństwo z fenickimi poematami z Ras Szamra, w których gwiazda i jutrzenka uosabiają bogów. Izajasz porównuje władcę do gwiazdy zarannej (planety Wenus), ponieważ jej zniknięcie w blasku poranka uznał za dobrą metaforę nieuniknionego upadku Babilonu. Biblia Grecka (LXX) tłumaczy wyrażenie helel ben szachar z hebrajskiego tekstu Księgi Izajasza przez „gwiazda poranna” (gr. ho heosforos), natomiast św. Hieronim w łacińskim przekładzie Biblii zwanym Wulgatą oddał hebrajskie słowo helel i greckie ho heosforos przez łacińskie lucifer („niosący światło” od łac. lux - światło, ferre - nieść). Fragment Iz 14, 12 w wersji łacińskiej brzmi więc – Quomodo cecidisti de caelo lucifer, qui mane oriebaris?

I tym optymistycznym akcentem kończymy dzisiejszą dyskusję.

VETO

Hellraiser pisze:
W słowach Izajasza można doszukać się nawiązań do mitów astralnych. Wykazują one podobieństwo z fenickimi poematami z Ras Szamra, w których gwiazda i jutrzenka uosabiają bogów. Izajasz porównuje władcę do gwiazdy zarannej (planety Wenus), ponieważ jej zniknięcie w blasku poranka uznał za dobrą metaforę nieuniknionego upadku Babilonu. Biblia Grecka (LXX) tłumaczy wyrażenie helel ben szachar z hebrajskiego tekstu Księgi Izajasza przez „gwiazda poranna” (gr. ho heosforos), natomiast św. Hieronim w łacińskim przekładzie Biblii zwanym Wulgatą oddał hebrajskie słowo helel i greckie ho heosforos przez łacińskie lucifer („niosący światło” od łac. lux - światło, ferre - nieść). Fragment Iz 14, 12 w wersji łacińskiej brzmi więc – Quomodo cecidisti de caelo lucifer, qui mane oriebaris?

Czyżby przekopiowane z Katolik.pl?
www.katolik.pl/tozsamosc-lucyfera,23739,416,cz.html

Oni to skopiowali ode mnie.