W ostatnim temacie o plusach i minusach patriotyzmu zauważyłem że nie jesteśmy nawet zgodni co do tego czym patriotyzm jest i skąd się bierze, więc stworzyłem osobny temat w celu rozwikłania tej zagadki.

Czym jest patriotyzm? Na stronie pwn napisane jest "w znaczeniu ogólnym wszelkie umiłowanie ojczyzny jako miejsca swojego pochodzenia i/lub zamieszkania". Polecam przeczytać więcej bo spodobała mi się definicja w ich wykonaniu a nie będę tu kopiowal całości encyklopedia.pwn.pl/haslo/3955049/patriotyzm.html
Od siebie dodam jeszcze że cechą patriotyzmu nie musi być wspieranie swojej kultury, acz często tak właśnie jest. Patriotyzm w skrajnych przypadkach może się odznaczać ponoszeniem ofiar za ojczyznę, ale przyznam że trzeba być debilem żeby to zrobić. Jeśli już mam ginąć to w obronie innych ludzi a nie w obronie mojej mojej ziemi. Przecież moje życie jest ważniejsze od mojego miejsca pochodzenia. Patriotyzmem również NIE jest płacenie podatków, segregowanie śmieci, czy (o zgrozo) sprzątanie po psie jak to można wyczytać z memów na stronach dla gimbusów. Te wymienione rzeczy to po prostu cecha każdej normalnej osoby a nie patrioty. Nie wiem co za idiota wpadł na pomysł przypisywania tych rzeczy patriotyzmowi.

Skąd się bierze patriotyzm? Z przywiązania. Całe życie spędziłem w moim domu, tu się wychowywałem, więc siłą rzeczy wykształcił się u mnie sentyment związany z tym miejscem. Jestem już przyzwyczajony do mojej kultury i z nostalgią wspominam chwile które tu spędziłem. Antypatrioci sugerują, że patriotyzm to tylko narzędzie rządzących, aby oni mogli trzymać obywateli na smyczy i że tak naprawdę to wpajanie nam patriotycznych wartości od małego ma służyć interesom władzy. Wątpię w to stwierdzenie. Nigdy nikt mi nie wpajał patriotyzmu do mojego miasta w którym mieszkam a jakoś jestem do niego przywiązany.

Kwestia dumy. Czy można być dumnym z bycia Polakiem? Zależy. Zależy jak rozumiemy to słowo. W języku polskim jak i w chyba wszystkich językach nie wszytskie słowa można brać dosłownie. Wszystko zależy od kontekstu. Na przykład zwrot "wierzę w ciebie" ma mało wspólnego z faktyczną wiarą, a oznacza bardziej kibicowanie i wspieranie emocjonalne drugiej osoby. Tak więc duma z faktu przynależności do narodu lub duma z osiągnięć innych jego członków nie wydaje mi się taka bezsensowana o ile nie rozumiemy jej dosłownie.

Patriotyzm to zdrowa postawa społeczna. Patrioci wyznają zasadę "Co dobre rozpowszechniać, co złe naprawić". Oznacza to, że obywatel-patriota dba o ojczyznę, także segregowanie śmieci można przypisać pod patriotyzm jako postawę promującą dbanie o dobro wspólne. Ofiara za ojczyznę: nie jest konieczna, ale jeśli chcesz żeby wszystko pozostało po staremu (przyjmijmy, że tak jest najlepiej) bądź gotowy na poświęcenie, oczywiście mam na myśli jakieś sensowne działanie, a nie rzucenie się pod gąsienice czołgu przy pierwszej konfrontacji. Czy można być dumnym z bycia Polakiem? Oczywiście, że można. Dodał, że nie wyklucza to subiektywnego krytykowania i potępiania niektórych zachowań/zwyczajów naszej nacji.

Meme_guy pisze:
Patriotyzm to zdrowa postawa społeczna. Patrioci wyznają zasadę "Co dobre rozpowszechniać, co złe naprawić"

Co to ma wspólnego konkretnie z patriotyzmem?

>Bądź dumny z czyiś osiągnięć
>RiGCZ

Przecież można być dumnym np ze swego taty, brata, córki itd

Znawcy chodziło o to, by być z sb dumnym

Ale napisał co innego. Albo jesteś dumny z siebie albo z czyiś osiągnięć

Właściwie można czuć dumę do wspólnoty, jakim jest np. kraj. Jednak mamy, jako naród swoje osiągnięcia i niezłą historię. Nie zmienia to faktu, że trzeba samemu samemu coś wnosić do tej wspólnoty.

No jest różnica między dumą "cieszyć się czyimś sukcesem"

A dumą "jestem z siebie dumny, bo grupa z którą się utożsamiam coś osiągnęła"

Podpinanie siebie pod czyjś sukces jest ch*jowe

Jeśli miałeś jakiś wkład w to, że ta grupa coś osiągnęła, nie widzę w tym nic dziwnego.

No, ale wtedy to już nie podpinasz się do czyjegoś sukcesu, tylko do swojego.

No, nie wiem, czy ktokolwiek, kto urodził się za komuny, uznaje np. Powstanie Warszawskie za swój sukces. Dumny może za to być z narodu, który żył w tym czasie, że mimo tego, że byli pod atakiem i by Warszawa została zniszczona nawet, gdyby wygrali, nie zrezygnowali i nawet cywile dołączyli się do bitwy.

Mi chodzi o zachowanie w stylu "Polacy są lepsi od narodowości x, bo w XIV wieku byliśmy potęgą gospodarczą."

Toż to szowinizm narodowy i pycha narodowa, a nie patriotyzm czy duma narodowa.

^

AdrianZandberg pisze:
Patriotyzm w skrajnych przypadkach może się odznaczać ponoszeniem ofiar za ojczyznę, ale przyznam że trzeba być debilem żeby to zrobić.

XD
Lubię to
To bycie niewrażliwym na śmierć wszystkich, którzy oddali swoje życie za ojczyznę po to, żebyś nie żył np. teraz w jakimś totalitarnym reżimie
Są i tak martwi, nie? xD

Nie rozumiem o co ci chodzi

Czekaj. Oo ok, później napisałeś, że jak już to wolałbyś zginąć w obronie innych ludzi, nie w obronie ziemi. To ktoś jest gotowy umrzeć za ziemię, bo nie rozumiem za bardzo? No i załóżmy nawet, że są tacy ludzie. Więc uważasz ich postawę za "debilną". Ja tam uważam, że oddawanie swojego życia za innych jest debilne. Ale każdy musi wybrać swoją truciznę?

W obronie ziemi to uproszczenie. Chodzi o całość kultury jaka na tej ziemi jest. Dla wielu ludzi w tym dla mnie życie jest jedną z najwyższych wartości i uważam że głupie jest je tracić wzamian za zachowanie jakiejś kultury. To już lepiej jest przyjąć czyjąś kulturę ale żyć. Oddanie życia wzamian za inne życia to już bardziej opłacalny deal. Jeżeli wiesz że swoimi działaniami umrzesz ale przy tym ocalisz więcej osób to szlachetne i godne pochwały jest podjąć się takiego działania bo kilka żyć > 1 życie. A soul for a soul.

Życie ludzkie nie jest jakoś dokładnie wysoko na mojej liście priorytetów. Ale rozumiem postawę, moja jest po prostu inna. Uważam, że lepiej jest zginąć wolnym niż dać się podporządkować i żyć przez resztę życia jako czyiś niewolnik. Może przesadziłem, ale być zmuszonym do przyjęcia czyjejś kultury uważam za uwłaczające i już lepiej zginąć.

Zależy jak sie umiesz adaptować

W pewnym stopniu. To zależy jak wysoko cenisz życie w zgodzie ze samym sobą. Możesz akceptować status quo, dzięki czemu nie narazisz się innym albo spróbować pozostać prawdziwym sobie, co na pewno innym się nie spodoba. Jak myślisz, która postawa sprawia, że ludzie przechodzą do historii, a którą można spotkać u ludzi, których spotykasz na co dzień stojąc w sklepie po bułki? Ale znowu najbardziej pragmatycznie byłoby fałszować status quo i pracować potajemnie nad realizacją własnej agendy.

Litops pisze:
Toż to szowinizm narodowy i pycha narodowa, a nie patriotyzm czy duma narodowa.

Jeśli szowinizm narodowy nie jest elementem patriotyzmu, ta bardzo mocno nam to zawęża ilość patriotów. Ja to nazywam patriotyzmem właściwym, albo prawdziwym i jest całkiem pozytywnym zjawiskiem, bo pracujesz na dobro swojego plemienia zamiast wymachiwać swoim wielkim nabrzmiałym ego.

Mnie tam głównie boli patrzenie na ludzi z góry tylko dlatego, bo utożsamiasz się z inną grupą, niż oni.

Ale można nawet być szowinistą i nie być patriotą

ale jest wspomniane konkretnie o szowinizmie narodowym a nie szeroko o szowinizmie xD

Do bycia szowinistą narodowym nie trzeba być patriotą. Trzeba być nacjonalistą, ale żeby być nacjonalistą też nie trzeba być patriotą

ZnawcaLiteraturyPolskiej pisze:
Mnie tam głównie boli patrzenie na ludzi z góry tylko dlatego, bo utożsamiasz się z inną grupą, niż oni.

Bo jesteś lewakiem. Trzeba faworyzować swoją grupę kosztem innych. Wtedy to ty zyskujesz razem ze swoją grupą, a tamci tracą.

Ale jeśli taka postawa doprowadzi do konfliktów to obie strony stracą.
Plus - jeśli ja czuję się dobrze to nie czuję powodu by chcieć czuć się jeszcze lepiej kosztem innych. Uważam to za nieetyczne.

W konfliktach zwykle to najsilniejsza strona wygrywa i bierze wszystko, w odróżnieniu od kompromisów. Dopiero jeżeli jest się słabszą stroną i nie ma nadziei na zwycięstwo, to można skorumpować silnego, wmówić mu, że jego postępowanie jest złe i liczyć na to, że się nabierze.

Polemizowałbym.
W II wojnie światowej na przykład wszystkie państwa europejskie straciły, niezależnie od tego czy wygrały czy przegrały.

Podobnie obie strony tracą jeśli nakładają na siebie np. embarga handlowe albo inne restrykcje dotyczące wymiany międzynarodowej.

No taka Szwajcaria to niezbyt coś straciła

No taka Szwajcaria nie uczestniczyła w II wojnie światowej.

Francja i Wielka Brytania straciły mimo, że wygrały.

Konflikty etniczne w Jugosławii też nie za dobrze się dla Jugosławii skończyły.
*
Jasne - z drugiej strony imperializm Brytyjski i Francuski przyniósł tym krajom bogactwo.
ALE
nie powiedziałbym, że to patriotyzm był wartością leżącą u podstaw imperializmu. Postawiłbym tam raczej chciwość i chęć dorobienia się kosztem innych.

CzarnyGoniec pisze:

Jasne - z drugiej strony imperializm Brytyjski i Francuski przyniósł tym krajom bogactwo.
ALE
nie powiedziałbym, że to patriotyzm był wartością leżącą u podstaw imperializmu. Postawiłbym tam raczej chciwość i chęć dorobienia się kosztem innych.

Tak działa kolonializm

Kolonializm udupił Europejczyków.

Kilkukrotnie zwolniliśmy rozwój technologiczny niszcząc cały świat. Utrata koloni to i tak była kwestia czasu, więc to było mega nieopłacalne.

Kolonializm przyśpieszył rozwój znacząco, a kolonie nie zostały utracone tylko oddane

Chiny powinno się niszczyć cyklicznie co 50 lat by nie zdominowały świata później

to samo z USA jak juz sie tak chcemy bawic

Wsm czemu nie. Viva la Europa. A ruskim ch*j w dupę. USA na rezerwat przyrody światowy. Tak samo ameryka południowa (to jest sarcasm panowie proszę się rozejść )

Deuslovult pisze:
Chiny powinno się niszczyć cyklicznie co 50 lat by nie zdominowały świata później

"Chiny" dziwny sposób pisania słowa Rosja.

albo kazde panstwo jak zmienia sie w mocarstwo heh

Jastrzab03 pisze:
"Chiny" dziwny sposób pisania słowa Rosja.

Chiny są o wiele bardziej niebezpieczne od rosji dla światowej wolności lul

no tak 50/50 bym powiedzial

Chiny powinny być dominującym mocarstwem

Z chińczykami się dogadasz. Z moskalami i kałmukami nie.

Chińczyków jest 3 razy więcej niż Amerykanów i Rosjan razem wziętych. Nie wspominam już o tym, że przez Chiny przepływa praktycznie cały światowy kapitał co czyni ich potęgą gospodarczą i militarną, z którą trzeba się liczyć.

Ale bym se zamieszkał w guberni gdańskiej imperium rosyjskiego

A ja świętokrzyskiej. Szkoda że Polaków nie zrusyfikowano i że polska istnieje. Imperium rosyjskie od bretanii po Władywostok! To jest kraj dla cywilizowanego człowieka!

Deuslovult pisze:
A ja świętokrzyskiej. Szkoda że Polaków nie zrusyfikowano i że polska istnieje. Imperium rosyjskie od bretanii po Władywostok! To jest kraj dla cywilizowanego człowieka!

Powiedział proeuropejski nazista

W sumie dawno nie pisałeś czegoś mega spie**olonego tylko zwykłe głupoty więc widzę że teraz nadrabiasz

Wspólnota Euroazjatycka powinna się kończyć na Łabie, a nie Atlantyku