Zapewne tu trafisz po jakiejś akcji... Ot, zwykły szpital, w którym możesz się wykurować jeśli jesteś ranny bądź chory. Budynek nie należy do żadnej z organizacji z podziemia.

Skwarek:
Obudziłeś się w szpitalnym łóżku, obok Ciebie siedział na krześle twój szef, połowa jego twarzy była obandażowana.
- Huh, wreszcie się obudziłeś.

-Dzień dobry? Ugh.. Ręka mnie boli jak cholera... Siedział pan przy mnie cały ten czas?
Spytał się.
-Nie musiał pan. Policja już pana przesłuchała?

- Tak, uwierzyli w samoobronę, co mnie nieco dziwi... Ale to dobrze dla nas. Gorzej, że nadal mamy problem z Żmijami. Leżysz tu już parę godzin, ja jestem od godziny, bo byłem na policji. Jestem Ci bardzo wdzięczny, za to co zrobiłeś. Nigdy tego nie zapomnę.

-To nic takiego.. Kiedy dał mi pan pracę poczułem się jakbym dostał drugą szansę od życia. Moje życie na Kubie nie było łatwe i nie przypłynąłem tutaj szukać amerykańskiego snu, ale raczej normalnego życia.
Powiedział.
-Zawsze starałem się chronić moich bliskich. A pan jest mi bliski odkąd dał mi pan tą pracę, która jest dla mnie jak druga szansa.

- Miło mi to słyszeć. Masz jakiś plan na to, co zrobimy z Żmijami?

-Nie, niezbyt. Wydaje mi się, że aktualnie najmądrzejszy pomysł to nie wychylać się i tyle.
Odpowiedział.

- Znów przyjdą do warsztatu... No nic... Pójdę do siebie. Dam Ci urlop na dwa dni. Wziąłem Corvette i sprzedałem u jakiegoś dilera. Dam sobie radę. Do zobaczenia! - Wyszedł z pomieszczenia. Nazajutrz wypisano cię z szpitala, w południe.

Wyszedł ze szpitala, w sumie nie miał nic ciekawego do roboty, więc poszedł do swojego ulubionego baru, który przypominał mu o tym, że Kuba miała jednak swoje plusy.
//Chodzi o "Pod Palmą"

// Zacznę w Barze.//